Nabi mengajak Abu Thalib mengucapkan syahadat, namun dia enggan
Imam Bukhari : 4307حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَنَزَلَتْ{ مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ }
Ci dissi [Ishaq bin Ibrahim] Ci dissi [Abdur Razzaq] Ci dissi [Ma'mar] di [Az Zuhri] di [Sa'id bin Al Musayyab] di [so patri] dissi; 'Quannu Abu Talib s'avvicinava â sò morti, lu Rasulullah s'avìa a 'ncuntrari e vicinu a iḍḍu c'èrunu Abu Jahl e Abdullah bin Abu Umayyah. Allura dissi: "O ziu meu, dici "Laa Ilaaha Illallah - non c'è na divinità degna di adurari tranni Allah -" cu cui blasfemu pi difènniriti davanti a Allah - Azza wa Jalla -". Allura Abu Jahl e Abdullah bin Umayya ci dissiru; "O Abu Talib, odi la riliggiuni di Abdul Muttalib?" Allura lu prufeta ci dissi: "Certamenti ti chiedo pirdunu fintantu ca non sugnu vietatu". Allura scinnìu lu versu: "Non è adattu ô prufeta e a chiḍḍi ca crìunu chiamari lu pirdunu - di Allah - ê politeisti puru si li politeisti sunnu li sò parenti, doppu ca ci è chiaru ca li politeisti sunnu l'abbitanti dû nfernu". -D. A Tauba; 113-.