Nabi mengajak Abu Thalib mengucapkan syahadat, namun dia enggan

इमाम बुखारी : 4307

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَنَزَلَتْ{ مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ }

हे आम्हाला [इशाक इब्न इब्राहिम] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अब्दुर रज्जाक] यांनी सांगितले. आम्हाला [मअमर] यांनी [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, त्यांनी [सा'द बिन अल-मुसय्याब] यांच्याकडून, त्यांनी आपल्या वडिलांकडून सांगितले की: "जेव्हा अबू तालिब मृत्यूच्या दारात होता, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्याच्याकडे भेटायला आले, आणि त्यांच्यासोबत अबू जहल व अब्दुल्लाह बिन अबू उमय्या होते. मग त्याने सांगितले: 'अरे काका, "ला इलाहा इल्लल्लाह" (अल्लाहाशिवाय कोणताही पूजनीय देव नाही) हे म्हणा, ज्याद्वारे मी अल्लाहासमोर – सर्वशक्तिमान आणि सर्वोच्च – तुमच्या वतीने युक्तिवाद करीन.' तेव्हा अबू जहल आणि अब्दुल्ला इब्न अबू उमय्या यांनी त्याला विचारले: "अरे अबू तालिब, तू अब्दुल-मुत्तलिबचा धर्म द्वेष करतोस का?" पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला सांगितले: "नक्कीच, जोपर्यंत मला तसे करण्यास मनाई केली जात नाही तोपर्यंत मी तुझ्यासाठी क्षमा मागणार आहे." मग हा आयत अवतरित झाला: "पैगंबर आणि जे लोक विश्वास ठेवतात, त्यांच्यासाठी बहुदेववाद्यांसाठी—जरी ते नातेवाईक असले तरीही—क्षमा मागणे योग्य नाही, जेव्हा त्यांना हे स्पष्ट झाले की बहुदेववादी नरकाचे रहिवासी आहेत." (सूरह तौबा; ११३).