Nabi mengajak Abu Thalib mengucapkan syahadat, namun dia enggan
Imam Bukhari : 4307حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَنَزَلَتْ{ مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ }
Hat ferteld ús [Ishaq bin Ibrahim] Hat ferteld ús ['Abdur Razzaq] Hat ferteld ús [Ma'mar] fan [Az Zuhri] fan [Sa'id bin Al Musayyab] fan [syn heit] sei er; 'Doe't Abu Talib syn dea tichterby kaam, kaam Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam him temjitte en by him wiene Abu Jahl en Abdullah bin Abu Umayyah. Doe sei er: 'O myn omke, sis 'Laa Ilaaha Illallah - d'r is gjin godheid dy't weardich is om te oanbidden, útsein Allah -' wêrmei ik lasterje sil om jo te ferdigenjen yn 'e eagen fan Allah -Azza wa Jalla-'. Sa seinen Abu Jahl en Abdullah bin Umayyah tsjin him; 'O Abu Talib, haatsje jo de religy fan Abdul Muttalib?' Sa sei de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam tsjin him: 'Yndied, ik sil ferjouwing freegje foar jo salang't ik net ferbean bin'. Doe kaam it fers del: 'It past net foar de profeet en dejingen dy't leauwe om ferjouwing te freegjen - fan Allah - foar de polyteïsten, ek al binne de polyteïsten har sibben, nei't it har dúdlik is dat de polyteïsten de bewenners fan 'e hel binne'. -Qs. At Taubah; 113-.