Nabi mengajak Abu Thalib mengucapkan syahadat, namun dia enggan

Imam Bukhari : 4307

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَنَزَلَتْ{ مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ }

اسان کي [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي اسان کي [عبد الرزاق] اسان کي [معمر] ٻڌايو آهي [عز زهري] کان [سعيد بن المسيب] کان [پنهنجي پيءُ] چيو آهي ته: 'جڏهن ابو طالب پنهنجي وفات جي ويجهو هو، رسول الله صلي الله عليه وسلم ان سان ملڻ لاءِ آيا ۽ ان جي ويجهو ابو جهل ۽ عبدالله بن ابو اميه هئا. پوءِ هن چيو: 'اي منهنجا چاچا، 'لا إله إلا الله' چئو - الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي - 'جنهن سان مان الله جي نظر ۾ توهان جي حفاظت لاءِ توهين ڪندس - عز و جل -'. پوءِ ابو جهل ۽ عبدالله بن اميه ان کي چيو: 'اي ابو طالب، ڇا توهان عبدالمطلب جي دين کان نفرت ڪندا آهيو؟' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي چيو: 'مان واقعي توهان لاءِ معافي گهرندس جيستائين مون کي منع نه ڪيو وڃي'. پوءِ آيت نازل ٿي، ”پيغمبر ۽ ايمان وارن لاءِ اهو مناسب ناهي ته مشرڪن لاءِ الله کان معافي گهرن جيتوڻيڪ مشرڪ انهن جا مائٽ هجن، جڏهن ته انهن تي اهو واضح ٿي چڪو آهي ته مشرڪ دوزخي آهن.“ - سوره توبه؛ 113-.