حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ انْطَلَقَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ مُعْتَمِرًا قَالَ فَنَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ أَبِي صَفْوَانَ وَكَانَ أُمَيَّةُ إِذَا انْطَلَقَ إِلَى الشَّأْمِ فَمَرَّ بِالْمَدِينَةِ نَزَلَ عَلَى سَعْدٍ فَقَالَ أُمَيَّةُ لِسَعْدٍ انْتَظِرْ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ وَغَفَلَ النَّاسُ انْطَلَقْتُ فَطُفْتُ فَبَيْنَا سَعْدٌ يَطُوفُ إِذَا أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ مَنْ هَذَا الَّذِي يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ فَقَالَ سَعْدٌ أَنَا سَعْدٌ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ تَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ آمِنًا وَقَدْ آوَيْتُمْ مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ فَقَالَ نَعَمْ فَتَلَاحَيَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ أُمَيَّةُ لسَعْدٍ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ عَلَى أَبِي الْحَكَمِ فَإِنَّهُ سَيِّدُ أَهْلِ الْوَادِي ثُمَّ قَالَ سَعْدٌ وَاللَّهِ لَئِنْ مَنَعْتَنِي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ لَأَقْطَعَنَّ مَتْجَرَكَ بِالشَّامِ قَالَ فَجَعَلَ أُمَيَّةُ يَقُولُ لِسَعْدٍ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ وَجَعَلَ يُمْسِكُهُ فَغَضِبَ سَعْدٌ فَقَالَ دَعْنَا عَنْكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلُكَ قَالَ إِيَّايَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَاللَّهِ مَا يَكْذِبُ مُحَمَّدٌ إِذَا حَدَّثَ فَرَجَعَ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ أَمَا تَعْلَمِينَ مَا قَالَ لِي أَخِي الْيَثْرِبِيُّ قَالَتْ وَمَا قَالَ قَالَ زَعَمَ أَنَّه سَمِعَ مُحَمَّدًا يَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا يَكْذِبُ مُحَمَّدٌ قَالَ فَلَمَّا خَرَجُوا إِلَى بَدْرٍ وَجَاءَ الصَّرِيخُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَمَا ذَكَرْتَ مَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ الْيَثْرِبِيُّ قَالَ فَأَرَادَ أَنْ لَا يَخْرُجَ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ إِنَّكَ مِنْ أَشْرَافِ الْوَادِي فَسِرْ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ فَسَارَ مَعَهُمْ فَقَتَلَهُ اللَّهُ

Esan dit [Ahmad bin Ishaq-ek] esan digula ['Ubaidullah bin Musa-k] esan digula [Isra'il-ek] [Abu Ishaq-ek] ['Amru bin Maimun-ek] [Abdullah bin Mas'ud radliallahu 'anhu]-ek esan duela; Sa'ad bin Mu'adz 'Umrah' egitera abiatu zen. Abdullah bin Mas'udek esan zuen: 'Orduan, Umayyah bin Khalaf Abu Shafwanen gelditu zen. Normalean, Umayyah bin Khalaf Siriako lurraldera bidaiatzen zuenean, Medinatik igarotzen zen eta Sa'ad-ekin topo egiteko gelditzen zen. 'Umayyah-ek Sa'adi esan zion: 'Itxaron arratsalde erdira arte eta jendeak guardia jaitsi arte. Beraz, tawaf egiten hasi nintzen. Sa'ad tawaf egiten ari zela, Abu Jahl bat-batean agertu zen eta galdetu zion: 'Nor zara zu, Kaaba-n Tawaf egiten ari zaren hori?'. Beraz, Sa'adek bere buruari erantzun zion: 'Ni, Sa'ad'. Abu Jahlek esan zuen; «Tawaf egin dezakezue Kaaban segurtasunez, Muhammad eta bere lagunak babestu ez zenituzten bitartean?». Sa'adek esan zuen: «Bai, noski». Orduan biek eztabaida egin zuten, Umayyah-ek Sa'adi esan zion arte: «Ez altxa ahotsa Abu Al Hakam-en aurrean, haran honetako jendearen buruzagia baita». Orduan Sa'adek esan zuen: «Alaren izenean, Baitullah-en Tawaf egitea eragozten badidazue, Sham lurralderako bidaia moztuko dizuet». Abdullah bin Mas'udek esan zuen: «Sa'aden hitzek umayyadei esaten jarraiarazi zieten: «Ez altxa ahotsa haren aurrean», eta gero Sa'ad hartu zuen. Beraz, Sa'ad haserretu egin zen eta esan zuen: «Esango dizuegu zutaz, egia esan entzun dut Muhammad, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela zu hiltzea erabakita zegoela». Umayyah-ek galdetu zuen: «Nik?». Sa'adek erantzun zuen: «Bai». Orduan Umayyah-ek esan zuen: «Alaren izenean, Muhammad ez zen gezurrik esan hitz egin zuenean». Beraz, Umayyah bin Khalaf bere emaztearengana joan zen etxera eta esan zion: «Badakizu zer esan zidan nire anaiak Yathribetik?». Emazteak galdetu zion: «Zer esan du?». Umayyahk erantzun zuen: «Uste zuen entzun zuela Muhammad ni hiltzeko asmoa zuela». Emazteak erantzun zuen: «Alaren izenean, egia esan, Muhammad ez zen gezurrik esan». Abdullah bin Mas'udek esan zuen: «Quraish Mushrikin-ak Badr aldera joan eta gerra bateratzeko deien hotsa entzun zutenean, emazteak esan zuen: «Gogoratzen al duzu oraindik zer esan zizun zure anaiak Yathribetik?». Abdullah bin Mas'udek esan zuen: «Hasieran, Umayyahk ez zuen borrokara joateko gogorik, baina Abu Jahlek esan zion: «Zu zara haran-hiri honetako buruzagia. Batu zaitez egun batez edo biz». Beraz, Umayyah haiekin joan zen eta gero Alak suntsitu zuen».