Imam Bukhari : 3360

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ انْطَلَقَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ مُعْتَمِرًا قَالَ فَنَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ أَبِي صَفْوَانَ وَكَانَ أُمَيَّةُ إِذَا انْطَلَقَ إِلَى الشَّأْمِ فَمَرَّ بِالْمَدِينَةِ نَزَلَ عَلَى سَعْدٍ فَقَالَ أُمَيَّةُ لِسَعْدٍ انْتَظِرْ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ وَغَفَلَ النَّاسُ انْطَلَقْتُ فَطُفْتُ فَبَيْنَا سَعْدٌ يَطُوفُ إِذَا أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ مَنْ هَذَا الَّذِي يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ فَقَالَ سَعْدٌ أَنَا سَعْدٌ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ تَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ آمِنًا وَقَدْ آوَيْتُمْ مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ فَقَالَ نَعَمْ فَتَلَاحَيَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ أُمَيَّةُ لسَعْدٍ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ عَلَى أَبِي الْحَكَمِ فَإِنَّهُ سَيِّدُ أَهْلِ الْوَادِي ثُمَّ قَالَ سَعْدٌ وَاللَّهِ لَئِنْ مَنَعْتَنِي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ لَأَقْطَعَنَّ مَتْجَرَكَ بِالشَّامِ قَالَ فَجَعَلَ أُمَيَّةُ يَقُولُ لِسَعْدٍ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ وَجَعَلَ يُمْسِكُهُ فَغَضِبَ سَعْدٌ فَقَالَ دَعْنَا عَنْكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلُكَ قَالَ إِيَّايَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَاللَّهِ مَا يَكْذِبُ مُحَمَّدٌ إِذَا حَدَّثَ فَرَجَعَ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ أَمَا تَعْلَمِينَ مَا قَالَ لِي أَخِي الْيَثْرِبِيُّ قَالَتْ وَمَا قَالَ قَالَ زَعَمَ أَنَّه سَمِعَ مُحَمَّدًا يَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا يَكْذِبُ مُحَمَّدٌ قَالَ فَلَمَّا خَرَجُوا إِلَى بَدْرٍ وَجَاءَ الصَّرِيخُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَمَا ذَكَرْتَ مَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ الْيَثْرِبِيُّ قَالَ فَأَرَادَ أَنْ لَا يَخْرُجَ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ إِنَّكَ مِنْ أَشْرَافِ الْوَادِي فَسِرْ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ فَسَارَ مَعَهُمْ فَقَتَلَهُ اللَّهُ

Al à dit [Ahmad bin Ishaq] al à dit [Ubaidullah bin Musa] al à dit [Israel] di [Abu Ishaq] di [Amru bin Maimun] di [Abdullah bin Mas’ud Radliallahu Anhu] al à dit; Sa’ad bin Mu’adz al partì par fâ l’Umrah. Abdullah ben Mas’ud al à dit; “Dopo si fermà a Umayya bin Khalaf Abu Shafwan. Di solit, cuant che Umayyah bin Khalaf al viazave inte tiere di Sirie, al passave traviers di Medine e si fermave par cjatâ Sa’ad. Umayya al disè a Sa’ad; ‘Spetâ fin a metât dal dopodisnà e cuant che la int e à lassât jù la vuardie. Duncje o ai scomençât a fâ il tawaf. Cuant che Sa’ad al jere daûr a fâ il tawaf, Abu Jahl al comparì di colp e al domandà; “Cui sês tu, o chel che al fâs il Tawaf ae Kaaba?”. Duncje Sa’ad al rispuindè in mût spontani; “Jo, Sa’ad”. Abu Jahl al disè; “Si pues fâ il tawaf te Kaaba in mût sigûr intant che no si è chei che a àn dât protezion a Mohammed e ai siei compagns?”. Sa’ad al disè; “Sì, propit”. Po dopo i doi a si son discutûts fin che Umayyah al à dit a Sa’ad; “No alçâ la vôs denant di Abu Al Hakam parcè che al è il cjâf de int di cheste valade”. Duncje alore Sa’ad al disè; ‘Par Allah, se tu m’impedis di fâ il Tawaf a Baitullah, o taiarò il to viaç viers la tiere di Sham’. Abdullah ben Mas’ud al à dit; Lis peraulis di Sa’ad a àn fat continuâ a dî i Omayyadis; ‘No alçâ la vôs denant di lui’, daspò al cjapà Sa’ad. Cussì Sa’ad al si inrabià e al disè; “Lassâ che o contin di te, o ai sintût che Mohammed Shallallahu Alaihi Wasallam al veve dit che al jere decidût a copâti.” Umayya al domandà; 'JO?'. Sa’ad al rispuindè; 'Sì'. Alore Umayyah al disè; “Par Allah, Mohammed nol à minsonât cuant che al fevelà”. Duncje Umayyah bin Khalaf al le a cjase di sô femine e al disè; “Savês ce che mi à dit me fradi di Yathrib?”. La sô femine e domandà; “Cje al à dit?”. Umayya al disè; “Al pensave di sintî Mohammed decidût di copâmi”. La sô femine e disè; “Par Allah, invezit Mohammed nol à minsonât”. Abdullah ben Mas’ud al à dit; ‘Cuant che lôr - i Mushrikin Quraish - a son jessûts viers Badr e a àn sintût il sun di clamâts pe consolidazion de vuere, la sô femine e disè; “Ti ricuardis ancjemò ce che ti à dit il to fradi di Yathrib?”. Abdullah ben Mas’ud al à dit; ‘In principi Umayyah al jere reticent a lâ fûr a combati ma Abu Jahl i disè; ‘Tu sês il cjâf di cheste -valade- citât. Baste jentrâ par un o doi dîs’. Duncje Umayyah al le cun lôr e daspò Allah lu distruzè.