Imam Bukhari : 4138
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَمْرٌو قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُكَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ الْقِصَاصُ وَلَمْ تَكُنْ فِيهِمْ الدِّيَةُ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِهَذِهِ الْأُمَّةِ{ كُتِبَ عَلَيْكُمْ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَى بِالْأُنْثَى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ }فَالْعَفْوُ أَنْ يَقْبَلَ الدِّيَةَ فِي الْعَمْدِ{ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ }يَتَّبِعُ بِالْمَعْرُوفِ وَيُؤَدِّي بِإِحْسَانٍ{ ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ }مِمَّا كُتِبَ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ{ فَمَنْ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ }قَتَلَ بَعْدَ قَبُولِ الدِّيَةِ
Esan digu [Al Humaidik] Esan digu [Sufyanek] Esan digu [Amruk] esan zuela; [Mujahid] esaten entzun nion; [Ibn Abbasek, Ala pozik egon bedi berarekin] esaten entzun nion: 'Lehen, Israelgo seme-alaben artean qisharen legea zegoen, baina ez zegoen haientzat diyah-ik, orduan Allah Azza wa jallak bertso hau errebelatu zuen: 'Sinesten duzuenoi, qishásh agindua dago hiltzen direnei buruz; pertsona librea pertsona librearekin, esklaboa esklaboarekin eta emakumea emakumearekin. Beraz, bere anaiarengandik barkamena jasotzen duenak, barkatzen duenak modu onean jarrai dezala, eta barkatua denak modu onean barkatzen duenari ordain diezaiola. -QS. Albaqarah 178-. Barkamena emateak nahita hiltzeagatik diyat onartzea esan nahi du. modu onean jarraitzea, hau da, modu ma'ruf batean jarraitzea, eta modu onean ordaintzea eta hau ontasunez burutzea. Hori zure Jaunarengandik arintzea eta errukia da -QS. Albaqarah 178- zuek aurrekoentzat derrigorrezkoa izan zenetik, hori da qisas, ez diyah. Horren ondoren muga gainditzen duenarentzat, zigor mingarria izango da. Hau da, diyah jaso ondoren hiltzea.