أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ

Ubaidullah bin Musak Isa bin Abdul Malik-engandik jakinarazi zigun Abu Az Zubair-engandik Jabir-etik (Ala pozik egon bedi berarekin), honek esan zuen: Alaren Mezulariarenkin (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan) joan nintzen bidaia batean, eta bere beharrak ase nahi zituenean, ezkutatzen zen, ikus ez zedin. Zuhaitz edo bizitza zantzurik gabeko zelai zabal eta ireki batean geunden, eta esan zuen: Jabir, hartu ura zure ontziarekin, eta jarrai dezagun gure bidaia. Jabirrek esan zuen: Gure bidaia jarraitu genuen ikus ezin gintuzten arte. Bat-batean, bi zuhaitz agertu ziren, lau ukondoko distantziara. Esan zuen: Mesedez, hurbildu zuhaitz horretara eta hitz egin iezaiozu, erantzungo dizu, beraz, esan iezaiozu: Zoaz zure ondoko zuhaitzera, bien atzean eseri nadin. Zuhaitza bere lagunarengana hurbildu zen, ondoko zuhaitzarengana, eta Alaren Mezularia (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan) haien atzean eseri zen, eta gero bi zuhaitzak beren lekura itzuli ziren. Ondoren, gure zaldien gainean igo ginen, eta gure gainean txori bat zegoen gu estaltzen, orduan emakume batek eta bere haurtxoak Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, harrapatu zuten, esan zuen; O Allahren Mezularia, nire haurra deabruak egunero hiru aldiz asaldatzen du. Jabirrek esan zuen; orduan Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek haurtxoa hartu eta bere ibilgailuaren aurrean jarri zuen, eta gero esan zuen: Zoaz hemendik, Allahren etsaia! Ni naiz Allahren Mezularia. Apostoluak hiru aldiz esan zuen. Gero, emakumeari itzuli zion. Gure bidaiatik itzuli ginenean, jatorrizko bidetik igaro ginen, eta emakume batek eta bere haurtxoak harrapatu gintuzten, artzain zituen bi ardirekin. Orduan esan zuen: 'O Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam, onartu mesedez opari hau niregandik, bidali zaituenaren mesedetan, deabrua ez da berriro etorriko'. Esan zuen: hartu bat eta itzuli bestea. Gero, gure bidaia jarraitu genuen eta txoriek babesten ari ginela zirudien, bat-batean gamelu bat ihes egin zuen, baina bi zuhaitz-sailetara iritsi zenean, berehala makurtu eta ahozpeztu zen eta Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, harrapatu egin zuen. Mezulariak jendeari galdetu zion: "Zatozte hona, jendea, norena da gamelu hau?" Orduan, Ansarreko gizon gazte batzuek erantzun zuten: "Gurea da, Ala-ren Mezularia", galdetu zuen: "Zer gertatzen zaio?". Haiek erantzun zuten: "Hogei urtez nekatuta egon gara zaintzen eta asko koipeztatu du - gizendu egin da - beraz, hil nahi izan genuen eta gure seme-alaben artean partekatu nahi izan genuen, baina ihes egin zigun. Esan zuen: "Ados, orduan saldu iezadazu". Haiek erantzun zuten: "Ez dago beharrik, Maiestate, baina nahikoa da Maiestatearentzako opari gisa". Profetak esan zuen: "Ados, nirea bada, ondo tratatu, heriotza iritsi arte". Garai hartan musulmanek esan zuten; Allahren Mezularia, eskubide gehiago dugu animalien erregearen aurrean ahozpeztzeko, esan zuen: Ez da zuzena izaki batentzat beste izaki baten aurrean ahozpeztzea, hori zilegi balitz, emakumeek baimenduko litzaieke senarren aurrean ahozpeztzea.