Nabi Ibrahim tidak pernah berbohong kecuali tiga kali

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ الرُّعَيْنِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ إِلَّا ثَلَاثًا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَّا ثَلَاثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ مِنْهُنَّ فِي ذَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَوْلُهُ{ إِنِّي سَقِيمٌ }وَقَوْلُهُ{ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا }وَقَالَ بَيْنَا هُوَ ذَاتَ يَوْمٍ وَسَارَةُ إِذْ أَتَى عَلَى جَبَّارٍ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ هَا هُنَا رَجُلًا مَعَهُ امْرَأَةٌ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَ أُخْتِي فَأَتَى سَارَةَ قَالَ يَا سَارَةُ لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ وَإِنَّ هَذَا سَأَلَنِي فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي فَلَا تُكَذِّبِينِي فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ ذَهَبَ يَتَنَاوَلُهَا بِيَدِهِ فَأُخِذَ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلَا أَضُرُّكِ فَدَعَتْ اللَّهَ فَأُطْلِقَ ثُمَّ تَنَاوَلَهَا الثَّانِيَةَ فَأُخِذَ مِثْلَهَا أَوْ أَشَدَّ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلَا أَضُرُّكِ فَدَعَتْ فَأُطْلِقَ فَدَعَا بَعْضَ حَجَبَتِهِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَمْ تَأْتُونِي بِإِنْسَانٍ إِنَّمَا أَتَيْتُمُونِي بِشَيْطَانٍ فَأَخْدَمَهَا هَاجَرَ فَأَتَتْهُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ مَهْيَا قَالَتْ رَدَّ اللَّهُ كَيْدَ الْكَافِرِ أَوْ الْفَاجِرِ فِي نَحْرِهِ وَأَخْدَمَ هَاجَرَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ تِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ

Esan digu [Sa'id bin Talisd ar-Ru'ainiy] esan digu [Ibnu Wahb] esan digu [Jarir bin Hazim] [Ayyub]-tik [Muhammad]-tik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-tik esan digula; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ibrahim 'Alaihissalam profetak ez zuen inoiz gezurrik esan hiru aldiz izan ezik'. Esan digu [Muhammad bin Mahbub] esan digu [Hammad bin Zaid] [Ayyub] from [Muhammad] from [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] esan digu; 'Ibrahim 'Alaihissalam profetak ez zuen inoiz gezurrik esan hiru aldiz izan ezik. Horietako bi Allahren 'azza wajalla esentziaren ingurukoak dira, hots, 'inni saqiim - egia esan, gaixo nago - QS ash-Saffaat 89. bertsoa eta Allah Ta'alaren hitza: 'bal fa'alahum kabiiruhum haadzaa' - baina estatua handi honek egin zuen -, QS al-Anbiya' 63. bertsoa. Honek esan zuen: 'Eta egun batean, Sara bere emaztearekin zegoen, errege zapaltzaile batengana etorri zenean eta erregeari jakinarazi zioten emakume eder batekin gizon bat egongo zela. Beraz, gizon bat bidali zioten Ibrahimi eta mezulariak galdetu zion, esanez: 'Nor da emakume hau?' Ibrahimek erantzun zuen: 'Nire arreba da'. Orduan Sara etorri zen, eta Ibrahimek esan zuen: 'Oi Sara, ez dago lurraren gainean sinestun bakar bat ere ni eta zu izan ezik, eta gizon honek galdetu zidan eta esan nion nire arreba zarela, beraz, ez ukatu'. Sara erregearengana bidali zuten. Sara erregearekin topo egin ondoren, erregeak eskuarekin ukitu nahi izan zion, baina bat-batean eskua paralizatu zitzaion, beraz, erregeak esan zuen; «Otoitz egin Ala-ri eta ez zaitut molestatuko». Beraz, Sarak otoitz egin zuen erregearen eskua bere jatorrizko egoerara itzultzeko. Orduan, erregeak Sara bigarren aldiz ukitu nahi izan zuen, baina bat-batean eskua paralizatu zitzaion eta paralisia are okerragoa zen, beraz, erregeak erregutu zuen: «Otoitz egin Ala-ri eta ez zaitut gehiago molestatuko». Erregearen eskua sendatu zen. Orduan, erregeak bere zerbitzariak deitu eta esan zuen: «Egia esan, ekarri didazuena ez da gizaki bat, deabru bat baizik». Azkenean, Sarari Hajar eman zioten -bere zerbitzari gisa-. Gero, etxera joan zen eta Ibrahim otoitz egiten aurkitu zuen, beraz, eskuarekin mezuaren funtsa keinu egin zion: «Itxaron une bat». Sarak esan zuen: «Alak infidelaren edo fajirraren engainua bere eztarrira eraman du». Abu Hurairah radliallahu 'anhuk esan zuen: «Hori da zuen ama -arabiarrak-, zeruko uraren ondorengook -Zamzam ura-». -esanahia da Ala Ta'alak lehenik Zamzam ura askatu zuelako Hajar eta Isma'ilentzat-.