Nabi Ibrahim tidak pernah berbohong kecuali tiga kali

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ النَّبِيُّ عَلَيْهِ السَّلَام قَطُّ إِلَّا ثَلَاثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ فِي ذَاتِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا } وَوَاحِدَةٌ فِي شَأْنِ سَارَةَ فَإِنَّهُ قَدِمَ أَرْضَ جَبَّارٍ وَمَعَهُ سَارَةُ وَكَانَتْ أَحْسَنَ النَّاسِ فَقَالَ لَهَا إِنَّ هَذَا الْجَبَّارَ إِنْ يَعْلَمْ أَنَّكِ امْرَأَتِي يَغْلِبْنِي عَلَيْكِ فَإِنْ سَأَلَكِ فَأَخْبِرِيهِ أَنَّكِ أُخْتِي فَإِنَّكِ أُخْتِي فِي الْإِسْلَامِ فَإِنِّي لَا أَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ مُسْلِمًا غَيْرِي وَغَيْرَكِ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْضَهُ رَآهَا بَعْضُ أَهْلِ الْجَبَّارِ أَتَاهُ فَقَالَ لَهُ لَقَدْ قَدِمَ أَرْضَكَ امْرَأَةٌ لَا يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تَكُونَ إِلَّا لَكَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَأُتِيَ بِهَا فَقَامَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ لَمْ يَتَمَالَكْ أَنْ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَقُبِضَتْ يَدُهُ قَبْضَةً شَدِيدَةً فَقَالَ لَهَا ادْعِي اللَّهَ أَنْ يُطْلِقَ يَدِي وَلَا أَضُرُّكِ فَفَعَلَتْ فَعَادَ فَقُبِضَتْ أَشَدَّ مِنْ الْقَبْضَةِ الْأُولَى فَقَالَ لَهَا مِثْلَ ذَلِكَ فَفَعَلَتْ فَعَادَ فَقُبِضَتْ أَشَدَّ مِنْ الْقَبْضَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ أَنْ يُطْلِقَ يَدِي فَلَكِ اللَّهَ أَنْ لَا أَضُرَّكِ فَفَعَلَتْ وَأُطْلِقَتْ يَدُهُ وَدَعَا الَّذِي جَاءَ بِهَا فَقَالَ لَهُ إِنَّكَ إِنَّمَا أَتَيْتَنِي بِشَيْطَانٍ وَلَمْ تَأْتِنِي بِإِنْسَانٍ فَأَخْرِجْهَا مِنْ أَرْضِي وَأَعْطِهَا هَاجَرَ قَالَ فَأَقْبَلَتْ تَمْشِي فَلَمَّا رَآهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام انْصَرَفَ فَقَالَ لَهَا مَهْيَمْ قَالَتْ خَيْرًا كَفَّ اللَّهُ يَدَ الْفَاجِرِ وَأَخْدَمَ خَادِمًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَتِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ

Eta esan dit [Abu Ath Thahir]; Jakinarazi digu ['Abdullah bin Wahb]; Jakinarazi dit [Jarir bin Hazim]-ek [Ayyub As Sakhtiyani-k] [Muhammad bin Sirin]-ek [Abu Hurairah]-ek] Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan duela: 'Egia esan, Ibrahim Alaihis Salam profetak ez zuen inoiz gezurrik esan, hiru alditan izan ezik. Alaren esentziarekin lotutako bi gezur, hain zuzen ere, Abraham profetaren hitzak, hauek diotena: Egia esan, gaixo nago -QS Ash Shafaat: 89-. Eta bere hitzek diotena: ... baina idolo handiena honek egin zuen. -Al Anbiya: 63- baita Siti Sarahri buruzko gezurrak ere, eta haien istorioa honako hau da: Bazen behin, Ibrahim Alaihis Salam profeta eta bere emazte ederra, Siti Sarah, errege krudel batek kontrolatutako eremu batera joan ziren. Ibrahim profetak bere emazteari esan zion; «Ai, emaztea, jakin ezazu errege krudelak nire emaztea zarela jakingo balu, hil egingo ninduela eta kenduko zintuzkeela niregandik. Beraz, galdetzen badizu, esan iezaiozu nire arreba zarela - eta, hain zuzen ere, erlijio bereko nire arreba zarela - biak musulmanak - eta gainera, lur honetan ez dut musulmanik aurkitu ni eta zu izan ezik». Ibrahim profeta eta Siti Sarah errege krudelaren lurraldean sartu zirenean, errege-funtzionario batek Siti Sarah ikusi zuen. Orduan, errege-funtzionarioak bere errege tiranoari jakinarazi zion. «Ai, zure maiestatea, emakume bat ikusi dut zure lurraldean sartzen eta badirudi inor ez dela hura izateko duin zure maiestatea izan ezik». Azkenean, errege tiranoak errege-funtzionarioak bidali zituen Siti Sarah-rekin biltzera eta erregearen jauregira eramateko, eta Ibrahim profetak berehala otoitzak egin zituen eta Ala-ri erregutu zion bere emaztearen, Siti Sarah-ren, segurtasunaren alde. Baina bat-batean, eskuak estu lotuta sentitu zituen. Orduan, errege tiranoak Siti Sarah-ri erregutu zion eta esan zion: «Ai, emakume ederra, otoitz egin Jainkoari nire eskuak askatzeko eta hitz ematen dizut ez dizudala ezer krudelik egingo». Orduan, Siti Sarak Ala-ri otoitz egin zion erregearen eskuak askatzeko. Hala ere, askatu bezain laster, erregeak berriro ukitu nahi izan zuen, eta eskuak lehen baino are estuago lotuta sentitu zituen. Orduan, errege despotikoak Siti Sarari aurreko eskaera bezala otoitz egiteko eskatu zion. Hala ere, askatu bezain laster, erregeak berriro ukitu nahi izan zuen, eta eskuak lehen eta bigarren aldian baino are estuago lotuta sentitu zituen. Orduan, errege despotikoak Siti Sarari esan zion: "Emakume ederra, otoitz egin Jainkoari nire eskuak kate hauetatik aska ditzala. Jainkoaren izenean, zin egiten dizut ez dizudala inoiz gehiago ezer krudelik egingo". Orduan, Siti Sarak otoitz egin zuen erregearen eskuak kateetatik askatu arte. Ondoren, erregeak Siti Sarak ekarri zuen gortekoa deitu eta esan zion: "Merkatari, jakin ezazu niregana ekarri didazun emakumea deabru bat dela eta ez gizaki bat. Beraz, atera nire lurraldetik eta eman iezaiozu Hajar morroi gisa". Profetak esan zuen: «Orduan, Siti Sarah oinez irten zen erregearen jauregiatik. Ibrahim profetak ikusi zuenean, berehala agurtu eta hurbildu egin zitzaion, esanez: 'Zer moduz?'. Siti Sarahk erantzun zion: «Eskerrak Jainkoari. Ondo nago. Alak ere eragotzi du errege tiranoaren eskua ni ukitzea eta morroi bat eman dit». Abu Hurairahk esan zuen: «Hajar da zuen ama, Bani Mai's-Samaa!».