Ibrahim tidak pernah berbohong kecuali tiga kali: ketika mengaku sakit, menunjuk berhala besar sebagai pelaku, dan menyebut sarah sebagai saudari

Imam Bukhari : 3108

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ الرُّعَيْنِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ إِلَّا ثَلَاثًا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَّا ثَلَاثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ مِنْهُنَّ فِي ذَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَوْلُهُ{ إِنِّي سَقِيمٌ }وَقَوْلُهُ{ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا }وَقَالَ بَيْنَا هُوَ ذَاتَ يَوْمٍ وَسَارَةُ إِذْ أَتَى عَلَى جَبَّارٍ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ هَا هُنَا رَجُلًا مَعَهُ امْرَأَةٌ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَ أُخْتِي فَأَتَى سَارَةَ قَالَ يَا سَارَةُ لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ وَإِنَّ هَذَا سَأَلَنِي فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي فَلَا تُكَذِّبِينِي فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ ذَهَبَ يَتَنَاوَلُهَا بِيَدِهِ فَأُخِذَ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلَا أَضُرُّكِ فَدَعَتْ اللَّهَ فَأُطْلِقَ ثُمَّ تَنَاوَلَهَا الثَّانِيَةَ فَأُخِذَ مِثْلَهَا أَوْ أَشَدَّ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلَا أَضُرُّكِ فَدَعَتْ فَأُطْلِقَ فَدَعَا بَعْضَ حَجَبَتِهِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَمْ تَأْتُونِي بِإِنْسَانٍ إِنَّمَا أَتَيْتُمُونِي بِشَيْطَانٍ فَأَخْدَمَهَا هَاجَرَ فَأَتَتْهُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ مَهْيَا قَالَتْ رَدَّ اللَّهُ كَيْدَ الْكَافِرِ أَوْ الْفَاجِرِ فِي نَحْرِهِ وَأَخْدَمَ هَاجَرَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ تِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ

اسان کي ٻڌايو آهي [سعيد بن تلسد الروعيني] اسان کي ٻڌايو آهي [ابن وهب] چيو آهي مون کي [جرير بن حازم] [ايوب] کان [محمد] کان [ابو هريره رضي الله عنهما] ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'حضرت ابراهيم عليه السلام ڪڏهن به ٽي ڀيرا ڪوڙ نه ڳالهايو'. اسان کي [محمد بن محبوب] ٻڌايو آهي ته [حماد بن زيد] [ايوب] کان [محمد] کان [ابو هريره رضي الله عنهما] ٻڌايو آهي ته: 'حضرت ابراهيم عليه السلام ڪڏهن به ٽي ڀيرا ڪوڙ نه ڳالهايو. انهن مان ٻه الله جي ذات جي معاملن ۾ آهن 'عَزَّ وَجَلَّ - بيشڪ مان بيمار آهيان - سورة الصَّفات آيت 89 ۽ الله جي ڪلام ۾؛ 'بال فاعلهم ڪبيروهم هضاء' - پر هن وڏي مجسمي اهو ڪيو -، سورة الانبياء آيت 63. هن چيو؛ '۽ جڏهن هڪ ڏينهن هو پنهنجي زال سارہ سان گڏ هو، جڏهن هو هڪ بادشاهه وٽ آيو جيڪو ظالم هو ۽ بادشاهه کي خبر پئي ته هڪ مرد هڪ تمام سهڻي عورت سان گڏ هوندو. تنهن ڪري هڪ ماڻهو ابراهيم ڏانهن موڪليو ويو ۽ قاصد ان کان پڇيو، چيو: 'هي عورت ڪير آهي؟' ابراهيم چيو: 'هي منهنجي ڀيڻ آهي'. پوءِ سارہ آئي، ته ابراهيم چيو: 'اي سارہ، زمين جي مٿاڇري تي ڪو به مومن ناهي سواءِ مون ۽ توهان جي ۽ هن ماڻهو مون کان پڇيو ۽ مون توهان کي ٻڌايو ته توهان منهنجي ڀيڻ آهيو تنهنڪري مون کي انڪار نه ڪريو'. سارہ کي بادشاهه ڏانهن موڪليو ويو. سارہ کي بادشاهه سان ملڻ کان پوءِ، بادشاهه ظاهري طور تي هن کي پنهنجي هٿ سان ڇهڻ چاهيندو هو پر اوچتو هن جو هٿ مفلوج ٿي ويو، تنهن ڪري بادشاهه چيو: 'الله کان دعا ڪر ۽ مان توکي نقصان نه پهچائيندس'. تنهن ڪري سارہ دعا ڪئي ته جيئن بادشاهه جو هٿ پنهنجي اصلي حالت ۾ واپس اچي سگهي. پوءِ بادشاهه سارہ کي ٻيو ڀيرو هٿ لڳائڻ چاهيو، پر اوچتو سندس هٿ مفلوج ٿي ويو ۽ فالج اڃا به وڌيڪ خراب ٿي ويو، تنهن ڪري بادشاهه عرض ڪيو ته: 'الله کان دعا ڪريو ۽ مان توهان کي وڌيڪ تنگ نه ڪندس'. بادشاهه جو هٿ ٺيڪ ٿي ويو. پوءِ بادشاهه پنهنجن نوڪرن کي سڏيو ۽ چيو؛ 'بيشڪ، جيڪو توهان مون کي آندو آهي اهو انسان نه پر هڪ شيطان آهي'. آخرڪار، سارہ کي هاجر ڏني وئي - سندس ٻانهي جي طور تي -. پوءِ هوءَ گهر وئي ۽ ابراهيم کي دعا ڪندي ڏٺو ته هن پنهنجي هٿ سان پيغام جو خلاصو اشارو ڪيو 'هڪ لمحو انتظار ڪريو'. سارہ چيو؛ 'الله ڪافرن يا غريبن جي چال کي انهن جي ڳچيءَ ۾ وجهي ڇڏيو آهي'. ابو هريره رضي الله عنه چيو؛ 'اها توهان جي ماءُ آهي - عرب -، اي آسمان جي پاڻي جي اولاد - زمزم جو پاڻي - '. - مطلب ته ڇاڪاڻ ته الله تعالى پهريون ڀيرو هاجر ۽ اسماعيل لاءِ زمزم جو پاڻي آندو.'