حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي قَالَ فَنَزَلَتْ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ حَتَّى بَلَغَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْ تَائِبٍ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْخَامِسَةِ{ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالُوا لَهَا إِنَّهَا لَمُوجِبَةٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ

Esan digute [Muhammad bin Bashyarrek], esan digute [Ibn Abu Adik], esan digute [Hisyam bin Hassan], esan digute [Ikrimahk] [Ibn Abbasek] esan duela: 'Hilal bin Umayyahek bere emaztea Syarik bin Sahmarekin harreman bat izateaz akusatu zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren aurrean. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Frogak ematen dituzu, ala zigorra jasoko duzu?! Hilal bin Umayyahek orduan esan zuen: 'Egiarekin bidali zaituenaren izenean, egiaz esaten dut. Eta ziur aski Alak bertso bat agertuko du zigorretik askatuko nauena'. Ibn Abbasek esan zuen: «Beraz, bertso hau etorri zen: '-Eta emazteak adulterioaz salatzen dituztenak, nahiz eta eurek ez beste lekukorik izan-' bosgarren bertsora arte '-eta -zin bat-: Alaren madarikazioa berari dagokiola, bere senarra egiazalea bada-'. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, buelta eman eta mezulari bat bidali zuen biak deitzeko - Hilal eta bere emaztea -, eta etorri ziren. Hilal bin Umayyah jaiki eta deklaratu zuen, eta gero Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Egia esan, Alak badaki zuetako batzuk gezurra esaten ari zaretela, beraz, ba al dago damutu nahi duen inor - berandu baino lehen -?'. Ondoren, bere emaztea ere jaiki eta deklaratu zuen. Beraz, bosgarren -zinaren-era iristen denean, '-Alak madarikatuko duela bere senarra zuzena bada-'. Lagunek esan zuten: 'Bertsoak emakume horri joko dio zalantzarik gabe, engainatu egin behar du'. Ibn Abbasek esan zuen: «Emakumeak zalantzan egon zen eta aurrera eta atzera ibili zen itzuliko zela pentsatu genuen arte -damutuko zela-. Baina horren ordez esan zuen: «Egia esan, nire herriak ez du zorterik izango egun osoan». Ondoren, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Begira emakume horri, begi beltzak, ipurdi handia eta bi txahalak ere handiak baditu, orduan Sharik bin Sahmaren haurra da». Eta emakumeak haurra erditu zuen, esan zuen bezala, beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Alaren Liburuan adierazitako xedapenik ez balitz, arazoak egongo lirateke nire eta beraren artean».