Imam Ibnu Majah : 2057

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي قَالَ فَنَزَلَتْ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ حَتَّى بَلَغَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْ تَائِبٍ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْخَامِسَةِ{ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالُوا لَهَا إِنَّهَا لَمُوجِبَةٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ

Sa faamatala mai ia i matou [Muhammad bin Bashyshar] faapea; sa faamatala mai ia i matou [Ibn Abu Adi] faapea; sa faamatala mai ia i matou [Hisham bin Hassan] faapea; sa faamatala mai ia i matou [Ikrimah] mai ia [Ibn Abbas] faapea; 'Na tuuaia e Hilal bin Umayyah lana ava i le faia o se feusuaiga ma Sharik bin Sahma i luma o le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua). Ona fetalai mai lea o le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua); 'Faamaonia a outou faamaoniga, pe tou te taliaina le faasalaga hadd?' Ona fai mai lea o Hilal bin Umayyah; 'E ala i Lē na auina mai outou ma le upumoni, ua ou tautala atu i le upumoni. Ma e mautinoa lava o le a auina mai e Allah se fuaiupu e faasaolotoina ai a’u mai le faasalaga hadd.' Fai mai Ibn Abbas; 'Ona faaalia mai lea o le fuaiupu; 'Ma i latou o ē tuuaia a latou ava i le mulilua, ae leai ni a latou molimau vagana ai i latou lava' seia oo i le fuaiupu lona lima 'ma le tautoga'; o le malaia a Allah ia i latou pe afai o la latou tane o se tasi o ē faamaoni'. Ona liliu lea o le Perofeta (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) ma auina atu se avefeau e valaaulia i la’ua uma - o Hilal ma lana ava - ona la o mai lea. Ona tulai lea o Hilal bin Umayyah ma molimau, ona fetalai atu lea o le Avefeau a le Atua (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua); ‘E moni, ua silafia e le Atua o loo i ai tagata pepelo ia te outou, o lea pe i ai ea se tasi e salamo - a o lei tuai tele?’ ona tulai lea o lana ava ma molimau. Ona oo lea i le tautoga lona lima - ‘ia i luga ia te ia le malaia a le Atua pe afai o lana tane o se tasi o e faamaoni’. Fai mai soa; ‘O le a faatatau moni lava lena fuaiupu i le fafine, e tatau ona ia maua le hadd’. Fai mai Ibn Abbas; ‘Sa faatuai le fafine ma toe foi i tua seia oo ina matou manatu o le a toe foi mai o ia - salamo -. Ae na ia fai mai moni lava; ‘E moni, o le a le manuia lo’u nuu i le aso atoa’. Ina ua mavae lena, fai mai le Perofeta (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua); ‘Vaai i le fafine lenā, afai e fanau mai se tamaititi e uliuli ona mata, e tetele ona puimanava ma e tetele fo‘i tama‘ivae e lua, o lona uiga o le tamaititi lea a Sharik bin Sahma’. Ma na fanau moni lava e le fafine se tamaititi e pei ona ia ta‘ua, o lea na fetalai ai le Perofeta (ia te ia le filemu ma fa‘amanuiaga a le Atua): ‘Ana le seanoa le poloa‘iga ua tusia i le Tusi a le Atua, semanū e iai se fa‘afitauli i le va o a‘u ma ia’.