इमाम इब्न माजह : 2057

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي قَالَ فَنَزَلَتْ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ حَتَّى بَلَغَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْ تَائِبٍ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْخَامِسَةِ{ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالُوا لَهَا إِنَّهَا لَمُوجِبَةٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ

आम्हाला [मुहम्मद बिन बसिश्‍यार] यांनी सांगितले की: आम्हाला [इब्न अबू अदी] यांनी सांगितले की: आम्हाला [हिशाम बिन हसन] यांनी सांगितले की: आम्हाला सांगितले गेले [इक्रिमा] यांनी [इब्न अब्बास] यांच्याकडून सांगितले, "हिलाल इब्न उमय्याने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या समोर आपल्या पत्नीवर शारिक इब्न सहमासोबत व्यभिचार केल्याचा आरोप केला." तर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'पुरावा सादर करा, नाहीतर तुम्हाला निर्धारित शिक्षा भोगावी लागेल!' हिलाल बिन उमय्याह म्हणाले, 'ज्याने तुम्हाला सत्य घेऊन पाठवले आहे त्याच्या शपथे, मी खरोखरच सत्य बोलत आहे. आणि नक्कीच अल्लाह अशी एक आयत उघड करील जी मला निर्धारित शिक्षेतून मुक्त करेल.' इब्न अब्बास म्हणाले, "मग हा आयत अवतरित झाला: '(आणि जे आपल्या पत्नींवर [व्यभिचाराचा] आरोप करतात, त्यांच्याकडे स्वतःशिवाय इतर साक्षीदार नसतात)' ते '(आणि पाचवे शपथ: जर तिचा नवरा सत्य बोलणाऱ्यांमध्ये असेल तर तिच्यावर अल्लाहची लांछना होवो)' या आयापर्यंत." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी वळून हिलाल आणि त्याची पत्नी या दोघांना बोलावण्यासाठी एक संदेशवाहक पाठवला, आणि ते आले. मग हिलाल इब्न उमय्यह उभा राहिला आणि त्याने गवाही दिली, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "खरोखरच, अल्लाहला माहीत आहे की तुमच्यापैकी एक खोटारडा आहे; तर कोणी आहे का जो (वेळ जाण्यापूर्वी) पश्चात्ताप करू इच्छितो?" त्यानंतर त्याची पत्नीही उभी राहिली आणि तिने गवाही दिली. मग पाचव्या शपथावर—'जर तिचा नवरा खरा असेल तर तिच्यावर अल्लाहचा शाप'—सहचार्‍यांनी म्हटले, 'हा आयत नक्कीच त्या स्त्रीवर लागू होतो; तिला हद्द दंड मिळायला हवा.' इब्न अब्बास म्हणाले, 'ती स्त्री संकोचत आणि डगमगत होती, इतकी की आम्हाला वाटले ती (पश्चात्तापाकडे) परत येईल.' परंतु तिने त्याऐवजी म्हटले, 'खरोखरच, आजच्या उरलेल्या दिवशी माझ्या लोकांना काहीच नशीब मिळणार नाही.' त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'त्या स्त्रीकडे बघा; जर तिला काळ्या डोळ्यांचा, मोठ्या नितंबांचा आणि जाड पिंडगळ्यांचा मुलगा झाला, तर तो शारिक इब्न सहमाचा मुलगा आहे.' आणि त्या स्त्रीने खरोखरच त्याने वर्णन केलेल्याप्रमाणेच एका मुलाला जन्म दिला, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'जर अल्लाहच्या ग्रंथात आधीच ठरवलेले विधान नसते, तर माझ्या आणि तिच्यात नक्कीच वाद झाला असता.'