Miskin tidak memiliki kecukupan namun dia malu untuk tidak meminta-minta

इमाम नसाई : 2560

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ نَافِعٍ قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي السَّائِبُ بْنُ يَزِيدَ أَنَّ حُوَيْطِبَ بْنَ عَبْدِ الْعُزَّى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّعْدِيِّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ تَلِي مِنْ أَعْمَالِ النَّاسِ أَعْمَالًا فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعُمَالَةَ كَرِهْتَهَا قَالَ فَقُلْتُ بَلَى قَالَ فَمَا تُرِيدُ إِلَى ذَلِكَ فَقُلْتُ إِنَّ لِي أَفْرَاسًا وَأَعْبُدًا وَأَنَا بِخَيْرٍ وَأُرِيدُ أَنْ يَكُونَ عَمَلِي صَدَقَةً عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ عُمَرُ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي كُنْتُ أَرَدْتُ الَّذِي أَرَدْتَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي حَتَّى أَعْطَانِي مَرَّةً مَالًا فَقُلْتُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ وَتَصَدَّقْ بِهِ فَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ

आम्हाला ['अमर बिन मन्सूर] आणि [इशाक बिन मन्सूर] यांनी [अल-हकाम बिन नाफी'] यांच्याकडून सांगितले की: आम्हाला [शु'ऐब] यांनी [अझ्-जुहरी] यांच्याकडून सांगितले की: मला [अस-सैब बिन याझीद] यांनी सांगितले की [हुवैथिब बिन अब्दुल 'उज़्ज़ा] त्याने त्याला [अब्दुल्ला बिन अस-सदी] कळवले होते की तो उमर बिन अल-खत्ताब यांच्या खलिफत काळात त्यांच्याकडे आला होता, तेव्हा [उमर] म्हणाले: 'माझ्यापर्यंत जे पोहोचले आहे ते खरे आहे का की तुम्ही लोकांच्या काही व्यवहारांचे व्यवस्थापन करता, पण जेव्हा तुम्हाला पैसे दिले जातात तेव्हा तुम्ही ते स्वीकारत नाही? त्याने सांगितले: "मग मी उत्तर दिले: 'होय.' उमरने विचारले: 'असे करून तुला काय मिळण्याची आशा आहे?' मी उत्तर दिले: 'माझ्याकडे काही घोडे आणि काही नोकर आहेत, आणि मी चांगल्या परिस्थितीत आहे. माझी इच्छा आहे की माझे कर्म मुसलमानांसाठी दान ठरावेत.' तेव्हा उमर यांनी त्याला सांगितले, 'असे करू नकोस; खरं तर, मीही एकदा तुझ्यासारखीच इच्छा केली होती. पूर्वी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला एक भेट दिली होती, आणि मी म्हटले, "ही भेट मला पेक्षा जास्त गरजू कोणाला तरी द्या." एक दिवस त्याने मला काही संपत्ती दिली, आणि मी म्हणालो: 'हे त्याला द्या ज्याला माझ्यापेक्षा जास्त गरज आहे.' तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'हे घ्या, मग त्यात गुंतवणूक करा आणि दान करा; या संपत्तीतून तुम्हाला जे काही मिळेल, जोपर्यंत तुम्ही लालची नाही आणि त्याची मागणी करत नाही, ते घ्या; आणि जे तसे नाही, त्याने स्वतःला प्रभावित होऊ देऊ नका.'