حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَيَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْيَ وَإِمَّا الْمَالَ وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنْ الطَّائِفِ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلَّا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمُسْلِمِينَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلَاءِ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ بِذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا لَا نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعُوا إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا

[Sa'id bin 'Ufair]-ek kontatu zigun, niri [Al Laits]-ek kontatu zidan, niri ['Uqail]-ek kontatu zidan [Ibn Shihab]-engandik esan zuen; eta ['Urwah-ek] esan zuen [Marwan bin Al Hakam] eta [Al Miswar bin Makhramah] biek jakinarazi ziotela Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, menperatutako Hawazin tributik etorri zitzaionean eta haiek eskatu ziotela beren ondasunak eta gatibuak itzultzeko. Beraz, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zien: "Gehien gustatzen zaizkidan esaerak dira zuzenenak. Beraz, aukeratu bi gauzetatik bat, gatibuak edo aberastasuna, eta benetan aukera bat emango diet". Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam, hamar gau inguru zeramatzan haien zain, azkenean Tho'if-etik itzuli zirenean. Argi geratu zitzaienean Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ez zela haiengana itzuliko bi aukera hauetako bat izan ezik, esan zuten: "Gatibuak aukeratzen ditugu". Orduan, Ala-ren Mezularia (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) musulmanen aurrean zutik jarri eta Ala goraipatu zuen, laudorio gehien merezi duena, eta esan zuen: "Orduan, hain zuzen ere, zuen anaia hauek damututa etorri zaizkigu, eta gatibuak itzultzea pentsatzen ari naiz. Beraz, zuen artean gai honetan ongia egin nahi duenak - gatibuak askatuz - egin dezala, eta zuen artean bere eskubide gisa mantendu nahi duenak Ala-k eman digun fa'i-ren aberastasuna eman arte, egin dezala". Beraz, jendeak esan zuen: "Alaren Mezulariari (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) ematen dizkiogu". Orduan, Ala-ren Mezularia (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zuen: "Ez dakigu zuen artean nork duen baimena emateko eskubidea eta nork ez, beraz, itzuli zuen gaiak kudeatuko dituzten buruzagiak ekarri arte". Azkenean, etxera joan eta beren buruzagiekin hitz egin zuten, gero Alaren Mezulariarengana itzuli ziren (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) eta ados zeudela eta baimena eman zutela jakinarazi zioten.