Tata cara pengembalian tawanan Hawazin: Pilihan harta/tawanan, himbauan kerelaan, dan prosedur konfirmasi hak individu melalui 'urafa'

Imam Bukhari : 2142

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَيَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْيَ وَإِمَّا الْمَالَ وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنْ الطَّائِفِ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلَّا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمُسْلِمِينَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلَاءِ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ بِذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا لَا نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعُوا إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا

আমাৰ ওচৰত বর্ণনা কৰিছে [ছাইদ বিন উফাইৰে] কৈছে, মোক বর্ণনা কৰিছে [আল লাইৎছে] কৈছে, মোক [উকাইল] [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছে; আৰু [উৰৱাহ] অভিযোগ কৰিছিল যে [মাৰৱান বিন আল হাকাম] আৰু [আল মিছোৱাৰ বিন মাখ্ৰামাহ] দুয়োজনে তেওঁক ৰিপৰ্ট কৰিছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বশ হাৱাজিন জনগোষ্ঠীৰ পৰা তেওঁৰ ওচৰলৈ অহাৰ সময়ত থিয় হৈ আছিল আৰু তেওঁলোকে তেওঁক তেওঁলোকৰ সম্পত্তি আৰু তেওঁলোকৰ বন্দীসকলক ঘূৰাই দিবলৈ কৈছিল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক ক’লে, ‘মোৰ বেছি ভাল লগা কথাবোৰ আটাইতকৈ শুদ্ধ। গতিকে দুটা বস্তুৰ ভিতৰত এটা বাছি লওক, সেয়া বন্দী হওক বা ধন, আৰু সঁচাকৈয়ে মই তেওঁলোকক এটা সুযোগ দিম'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে প্ৰায় দহ ৰাতি তেওঁলোকৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল যেতিয়া অৱশেষত তেওঁলোক থোইফৰ পৰা উভতি আহিল। তেওঁলোকৰ ওচৰত স্পষ্ট হোৱাৰ পিছত যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুটা বিকল্পৰ ভিতৰত এটা বিকল্পৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ ঘূৰি নাহে, তেওঁলোকে ক’লে; 'আমি বন্দীসকলক বাছি লওঁ।' তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মুছলমানসকলৰ সন্মুখত থিয় হৈ প্ৰশংসাৰ যোগ্য আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিলে আৰু ক’লে, ‘তেন্তে সঁচাকৈ তোমালোকৰ এই ভাইসকল আমাৰ ওচৰলৈ তওবা কৰি আহিছে, আৰু মই বন্দীসকলক ঘূৰাই অনাৰ কথা ভাবিছো। গতিকে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে এই বিষয়ত ভাল কাম কৰিব বিচাৰে - বন্দীসকলক মুক্ত কৰি - তেওঁ তেনেকুৱা কৰক, আৰু তোমালোকৰ মাজৰ যিয়েই ইয়াক নিজৰ অধিকাৰ হিচাপে ৰাখিব বিচাৰে যেতিয়ালৈকে আমি তেওঁক আল্লাহে আমাক দিয়া ফাইৰ ধন নিদিওঁ, তেওঁ তেনে কৰিব।' গতিকে মানুহে ক’লে, ‘আমি সেইবোৰ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ হাতত গতাই দিওঁ।’ গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আমি নাজানো তোমালোকৰ মাজৰ কোনে অনুমতি দিয়াৰ অধিকাৰ আছে আৰু কোনে নিদিয়ে, গতিকে তোমালোকে তোমালোকৰ কাম-কাজ পৰিচালনা কৰিব পৰা নেতা অনালৈকে উভতি যাওক।’ অৱশেষত তেওঁলোকে ঘৰলৈ গৈ নিজৰ নেতাসকলৰ লগত কথা পাতিলে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ উভতি আহিল আৰু তেওঁলোকে তেওঁক জনাই দিলে যে তেওঁলোকে সন্মতি দিছে আৰু অনুমতি দিছে।'