Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

इमाम नसाई : 521

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ بَشِيرِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَمُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ فَقُلْنَا لَهُ أَخْبِرْنَا عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَاكَ زَمَنَ الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الظُّهْرَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ وَكَانَ الْفَيْءُ قَدْرَ الشِّرَاكِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ حِينَ كَانَ الْفَيْءُ قَدْرَ الشِّرَاكِ وَظِلِّ الرَّجُلِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ صَلَّى مِنْ الْغَدِ الظُّهْرَ حِينَ كَانَ الظِّلُّ طُولَ الرَّجُلِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّ الرَّجُلِ مِثْلَيْهِ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ سَيْرَ الْعَنَقِ إِلَى ذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ نِصْفِ اللَّيْلِ شَكَّ زَيْدٌ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ

आम्हाला [अहमद बिन सुलेमान] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले; आम्हाला [ज़ैद बिन अल-हुबाब] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले; आम्हाला [खरीजा बिन अब्दुल्लाह बिन सुलेमान बिन ज़ैद बिन ثابت] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले; [अल-हुसैन बिन बासिर बिन सलाम] यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] मला सांगितले की, त्यांनी म्हटले: "मी आणि मुहम्मद बिन अली [जाबिर बिन अब्दुल्ला अल-अंसारी] यांच्या घरात प्रवेश केला, मग आम्ही त्यांना विचारले, 'आम्हाला पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या नमाजाबद्दल सांगा, —त्या वेळी हाजीज बिन युसुफ यांच्या राज्यकाळात—' त्यांनी उत्तर दिले, 'पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम जेव्हा बाहेर निघायचे आणि सूर्य मध्याह्नाला ओलांडल्यावर त्यांची सावली एका चप्पलाच्या पट्ट्याइतकी असताना झुहरची नमाज अदा करायचे. नंतर जेव्हा सावली एका चप्पलाच्या पट्ट्याइतकी आणि एका माणसाइतकी लांब झाली, तेव्हा ते असरची नमाज अदा करायचे. मग तो सूर्यास्त झाल्यावर मग़रिबची नमाज अदा करायचा, आणि लालसर प्रकाश मावळल्यावर इशाची नमाज अदा करायचा. नंतर तो पहाटे फज्रची नमाज अदा करायचा. मग दुसऱ्या दिवशी, तो सावली एखाद्या माणसाच्या उंचीइतकी झाल्यावर झुहरची नमाज अदा करायचा, आणि एखाद्या माणसाची सावली दुप्पटीने वाढून, झुल-हुलाफाकडे वेगाने जाणाऱ्या घोडेस्वाराच्या प्रवासाइतकी लांब झाल्यावर असरची नमाज अदा करायचा. मग तो सूर्यास्तानंतर मग्रिबची नमाज अदा करायचा आणि रात्रीचा एक तृतीयांश किंवा मध्यभागी पोहोचताच इशाची नमाज अदा करायचा. नंतर तो पहाटे किंचित पिवळसर दिसू लागल्यावर फज्रची नमाज अदा करायचा.