Sesungguhnya allah 'azza wajalla memberikan perumpamaan mengenai shirath mustaqim

Imam Tirmidzi : 2788

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَخَذَ بِيَدِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ حَتَّى خَرَجَ بِهِ إِلَى بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَأَجْلَسَهُ ثُمَّ خَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ خَطَّكَ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَلِّمُونَكَ قَالَ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي خَطِّي إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الزُّطُّ أَشْعَارُهُمْ وَأَجْسَامُهُمْ لَا أَرَى عَوْرَةً وَلَا أَرَى قِشْرًا وَيَنْتَهُونَ إِلَيَّ وَلَا يُجَاوِزُونَ الْخَطَّ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ لَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَاءَنِي وَأَنَا جَالِسٌ فَقَالَ لَقَدْ أَرَانِي مُنْذُ اللَّيْلَةَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ فِي خَطِّي فَتَوَسَّدَ فَخِذِي فَرَقَدَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَقَدَ نَفَخَ فَبَيْنَا أَنَا قَاعِدٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي إِذَا أَنَا بِرِجَالٍ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ فَانْتَهَوْا إِلَيَّ فَجَلَسَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ قَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا قَطُّ أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ إِنَّ عَيْنَيْهِ تَنَامَانِ وَقَلْبُهُ يَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا مَثَلُ سَيِّدٍ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ فَمَنْ أَجَابَهُ أَكَلَ مِنْ طَعَامِهِ وَشَرِبَ مِنْ شَرَابِهِ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ أَوْ قَالَ عَذَّبَهُ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ سَمِعْتَ مَا قَالَ هَؤُلَاءِ وَهَلْ تَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ فَتَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوا قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوا الرَّحْمَنُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بَنَى الْجَنَّةَ وَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ أَوْ عَذَّبَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَأَبُو تَمِيمَةَ هُوَ الْهُجَيْمِيُّ وَاسْمُهُ طَرِيفُ بْنُ مُجَالِدٍ وَأَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُلٍّ وَسُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ قَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَنْهُ مُعْتَمِرٌ وَهُوَ سُلَيْمَانُ بْنُ طَرْخَانَ وَلَمْ يَكُنْ تَيْمِيًّا وَإِنَّمَا كَانَ يَنْزِلُ بَنِي تَيْمٍ فَنُسِبَ إِلَيْهِمْ قَالَ عَلِيٌّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مَا رَأَيْتُ أَخْوَفَ لِلَّهِ تَعَالَى مِنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ

Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Басяр] беҙгә [Мөхәммәт бин Әбү Әди] [Джәғфәр бин Мәймүн] [Әбү Тәмимә Әл-Хөжәйми] [Әбү Усман] [Ибн Мәсғүдтән] әйтте; 'Һуң, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм аҡшам намаҙын уҡығандан һуң, ул Ғабдулла бин Мәсғүд ҡулын тотоп сыҡты, ул Мәккәлә үҙәнгә килеп еткәс, ул уны ултыртты, һуңынан уның тирәһендә түңәрәк һыҙҙы һәм әйтте: 'Һеҙҙең һыҙыҡты ҡалдырмағыҙ, сөнки дон улар һеҙгә һөйләшергә һәм fak to'. һеҙҙе, — тигән Ибн Мәсғүт; Һуңынан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам үҙе барған урынға китте, мин үҙемдең рәттә ултырғанда, ҡапыл бер нисә кеше минең яныма килде, әйтерһең дә, улар ҡара һиндтар, сәстәре һәм тәне күренмәй, әммә ҡаплау кеймәй, улар миңә яҡынлашты, әммә һыҙыҡты үтә алманы, шәфҡәтле ғәләйһиллаһ, был ваҡытта улар ҡайтты. төн аҙағында, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм миңә килде, мин ултырғанда ултырҙы, шунан ул: 'Мин кисә төндән бирле йоҡламаным,' тине, шунан ул минең менән сиратҡа баҫып, минең янбашты мендәр итеп ҡулланды һәм шунан ул йоҡлап китте. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм йоҡлағанда уның тын алыуы ишетелә ине. Мин ултырғанда, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм минең янбашымда ял иткәндә, ҡапыл мин бер нисә кешене күрҙем, улар матурлығын Аллаһы Тәғәлә генә белә, улар миңә яҡынлашты, шул уҡ ваҡытта улар араһында ҡайһы берҙәре Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең башы яғында ултырҙы һәм ҡайһы берҙәре ofhis the others at: бер ҡасан да күргән хеҙмәтсе, был пәйғәмбәргә бирелгән кеүек бирелгән, ысынлап та, уның күҙҙәре йоҡлап ятҡан, ә уның күңеле уяу, һеҙҙең өсөн был тормошҡа ашһын. уның өсөн миҫал, миҫал - һарай төҙөгән хужа кеүек, унан һуң мәжлес яһай, шунан һуң кешеләрҙе ризыҡ-эсемлек мәжлесенә саҡыра, кем уның саҡырыуын үтәй, шул ризыҡ-эсемлек мәжлесен ашай һәм эсә, ә кем уның ихтыярын үтәмәй, ул саҡырыуын үтәмәй, ул саҡырыуҙы үтәмәй; һуңынан ул уны йәберләйәсәк'. һуңынан улар киттеләр, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм йоҡоһонан уянғас, һуңынан: «Һин уларҙың нимә әйткәнен ишеттеңме һәм уларҙың кем икәнен беләһеңме?» Мин яуап бирҙем; «Аллаһ һәм Уның Рәсүле яҡшыраҡ белә, — ти ул: — Улар фәрештәләр, шуға күрә улар ниндәй өлгө күрһәткәндәрен беләһеңме?» Мин яуап бирҙем; «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тигән ул: «Улар килтергән миҫал шул: Рахман һәм Юғары Аллаһ күкте төҙөгән һәм Үҙ ҡолдарын күккә саҡырған, кем Уның саҡырыуына яуап бирһә, ул күккә инә, ә кем яуап бирмәй, Ул уға санкциялар бирәсәк йәки уны йәберләйәсәк». Әбү Иса әйтте; Был хәҙис хәсән шаһих ғәриб ошо юлдан, Әбү Тәмимә – Әл-Джуһани, уның исеме – Сариф бин Мөжәлид, Әбү Усман Ән Наһдиның исеме – Абдуррахман бин Мулл. Хәҙис [Сөләймән Әт Тайми] был хәҙисте унан [Мө'тәмирҙән] һөйләгән һәм ул Сөләймән бин Сәрхан, Тайми түгел, әммә ул бер ваҡыт Бәни Тайымда туҡтаған, шуға күрә уны уға йөкмәткәндәр. Ғәли, Яхъя бин Сәғит әйткән; «Мин Сөләймән Әт Таймиҙан да нығыраҡ Аллаһтан ҡурҡҡан кешене күргәнем юҡ».