Al Karim

Imam Bukhari : 4364

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ خَبَّابٍ قَالَكُنْتُ قَيْنًا بِمَكَّةَ فَعَمِلْتُ لِلْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ السَّهْمِيِّ سَيْفًا فَجِئْتُ أَتَقَاضَاهُ فَقَالَ لَا أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ قُلْتُ لَا أَكْفُرُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُمِيتَكَ اللَّهُ ثُمَّ يُحْيِيَكَ قَالَ إِذَا أَمَاتَنِي اللَّهُ ثُمَّ بَعَثَنِي وَلِي مَالٌ وَوَلَدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمْ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا }قَالَ مَوْثِقًالَمْ يَقُلْ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ سَيْفًا وَلَا مَوْثِقًا

Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Касир] Һөйләне [Суфьян] [Әл-Әғмәси] [Әбү Әл Длуха] [Мәсруҡ] [Хәббәб] тип әйтте; — Мин Мәккәлә тимерсе булып эшләнем, Әл Аш бин Ваил Әс Сәхмигә ҡылыс эшләнем. Мин уның янына түләүен алырға барғас, ул әйтте; — Һин Мөхәммәтте инҡар итмәйенсә, мин түләмәйем. Хабаб әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, һеҙҙе Аллаһ үлтергәнсе, һуңынан терелткәнсе, мин Мөхәммәтте инҡар итмәйәсәкмен». Әл Аш бин Ваил әйткән; — Улай булғас, миңә мал-мөлкәт һәм бала-саға бирелгәнсе, үлгәнемде һәм терелеүемде көт, шунан һуң мин һиңә түләйәсәкмен. Шулай итеп, был аят төштө: «Шулай итеп, һин беҙҙең аяттарҙы инҡар иткән кешене күрҙеңме һәм ул: «Миңә, һис шикһеҙ, байлыҡ һәм балалар биреләсәк», — ти. Ул йәшерен нәмәләрҙе күргәнме, әллә рәхмәтле Аллаһ менән килешеү төҙөгәнме? -ҠС. Мәрйәм: 77-78-. Хабаб әйтте; Атап әйткәндә, вәғәҙә бәйләнеше. Әммә [Әл Асыджаи] «сәйф» -ҡылыс- һәм «Мәүсиҡ» -килешәү- һүҙҙәрен телгә алмаған.