Istihadlah darah penyakit dan bukan darah haid, haidmu datang tinggalkanlah shalat

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامَرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ عِمْرَانَ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أُمِّهِ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَتْكُنْتُ أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً شَدِيدَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْتَفْتِيهِ وَأُخْبِرُهُ فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِ أُخْتِي زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً شَدِيدَةً فَمَا تَأْمُرُنِي فِيهَا قَدْ مَنَعَتْنِي الصِّيَامَ وَالصَّلَاةَ قَالَ أَنْعَتُ لَكِ الْكُرْسُفَ فَإِنَّهُ يُذْهِبُ الدَّمَ قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَتَلَجَّمِي قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاتَّخِذِي ثَوْبًا قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ إِنَّمَا أَثُجُّ ثَجًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَآمُرُكِ بِأَمْرَيْنِ أَيَّهُمَا صَنَعْتِ أَجْزَأَ عَنْكِ فَإِنْ قَوِيتِ عَلَيْهِمَا فَأَنْتِ أَعْلَمُ فَقَالَ إِنَّمَا هِيَ رَكْضَةٌ مِنْ الشَّيْطَانِ فَتَحَيَّضِي سِتَّةَ أَيَّامٍ أَوْ سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي عِلْمِ اللَّهِ ثُمَّ اغْتَسِلِي فَإِذَا رَأَيْتِ أَنَّكِ قَدْ طَهُرْتِ وَاسْتَنْقَأْتِ فَصَلِّي أَرْبَعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَوْ ثَلَاثًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَأَيَّامَهَا وَصُومِي وَصَلِّي فَإِنَّ ذَلِكِ يُجْزِئُكِ وَكَذَلِكِ فَافْعَلِي كَمَا تَحِيضُ النِّسَاءُ وَكَمَا يَطْهُرْنَ لِمِيقَاتِ حَيْضِهِنَّ وَطُهْرِهِنَّ فَإِنْ قَوِيتِ عَلَى أَنْ تُؤَخِّرِي الظُّهْرَ وَتُعَجِّلِي الْعَصْرَ ثُمَّ تَغْتَسِلِينَ حِينَ تَطْهُرِينَ وَتُصَلِّينَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ تُؤَخِّرِينَ الْمَغْرِبَ وَتُعَجِّلِينَ الْعِشَاءَ ثُمَّ تَغْتَسِلِينَ وَتَجْمَعِينَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ فَافْعَلِي وَتَغْتَسِلِينَ مَعَ الصُّبْحِ وَتُصَلِّينَ وَكَذَلِكِ فَافْعَلِي وَصُومِي إِنْ قَوِيتِ عَلَى ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ أَعْجَبُ الْأَمْرَيْنِ إِلَيَّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ وَابْنُ جُرَيْجٍ وَشَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ عِمْرَانَ عَنْ أُمِّهِ حَمْنَةَ إِلَّا أَنَّ ابْنَ جُرَيجٍ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ طَلْحَةَ وَالصَّحِيحُ عِمْرَانُ بْنُ طَلْحَةَ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ إِذَا كَانَتْ تَعْرِفُ حَيْضَهَا بِإِقْبَالِ الدَّمِ وَإِدْبَارِهِ وَإِقْبَالُهُ أَنْ يَكُونَ أَسْوَدَ وَإِدْبَارُهُ أَنْ يَتَغَيَّرَ إِلَى الصُّفْرَةِ فَالْحُكْمُ لَهَا عَلَى حَدِيثِ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ وَإِنْ كَانَتْ الْمُسْتَحَاضَةُ لَهَا أَيَّامٌ مَعْرُوفَةٌ قَبْلَ أَنْ تُسْتَحَاضَ فَإِنَّهَا تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَتُصَلِّي وَإِذَا اسْتَمَرَّ بِهَا الدَّمُ وَلَمْ يَكُنْ لَهَا أَيَّامٌ مَعْرُوفَةٌ وَلَمْ تَعْرِفْ الْحَيْضَ بِإِقْبَالِ الدَّمِ وَإِدْبَارِهِ فَالْحُكْمُ لَهَا عَلَى حَدِيثِ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ و قَالَ الشَّافِعِيُّ الْمُسْتَحَاضَةُ إِذَا اسْتَمَرَّ بِهَا الدَّمُ فِي أَوَّلِ مَا رَأَتْ فَدَامَتْ عَلَى ذَلِكَ فَإِنَّهَا تَدَعُ الصَّلَاةَ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَإِذَا طَهُرَتْ فِي خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا أَوْ قَبْلَ ذَلِكَ فَإِنَّهَا أَيَّامُ حَيْضٍ فَإِذَا رَأَتْ الدَّمَ أَكْثَرَ مِنْ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَإِنَّهَا تَقْضِي صَلَاةَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْمًا ثُمَّ تَدَعُ الصَّلَاةَ بَعْدَ ذَلِكَ أَقَلَّ مَا تَحِيضُ النِّسَاءُ وَهُوَ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي أَقَلِّ الْحَيْضِ وَأَكْثَرِهِ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَقَلُّ الْحَيْضِ ثَلَاثَةٌ وَأَكْثَرُهُ عَشَرَةٌ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَأْخُذُ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَرُوِيَ عَنْهُ خِلَافُ هَذَا و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ أَقَلُّ الْحَيْضِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ وَأَكْثَرُهُ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالْأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَأَبِي عُبَيْدٍ

esan digu [Muhammad bin Basysyarrek] esan zuela; esan digu [Abu 'Amir Al Aqadik] esan zuela; esan digu [Zuhair bin Muhammad] [Abdullah bin Muhammad bin Aqil-engandik] [Ibrahim bin Muhammad bin Thalhah]-engandik bere osabagandik [Imran bin Thalhah]-engandik bere amarengandik [Hamnah bint Jahsy] esan zuen: 'Hilekoaren odoljario ugari eta astuna izan nuen, beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarengana joan nintzen berriak emateko eta fatwa bat eskatzeko. Nire arrebaren etxean aurkitu nuen, Zainab bint Jahsy-n, orduan esan nion: 'Alaren Mezularia, egia esan, ugari eta ugari odoljarioa dut, honek otoitz egitea eta barau egitea eragotzi dit, beraz, zer agintzen didazu gai honetan?' esan zuen: 'Eman kotoia, odola kenduko duelako', esan zuen; 'Hori baino odol gehiago dago?' esan zuen: 'Jo ezazu odola ateratzea eragotzi dezakeen zerbaitekin', esan zuen; «Odola oso astuna zen». Esan zuen: «Hartu oihal bat», esan zuen; «Odola ugariagoa eta astunagoa da», orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Bi gauza aginduko dizkizut, egiten duzun edozer nahikoa izango da. Eta biak egiteko gai bazara, hobeto jakingo duzu». Esan zuen: «Egia esan, Satanasen kolpea da, beraz, hilekoa sei edo zazpi egunez izan Allahren ezagutzaren arabera, eta ondoren bainu bat hartu. Garbia eta garbia zarela sentitzen baduzu, otoitz egin hogeita lau gau edo hogeita hiru egun eta gau, barau egin eta otoitz egin, nahikoa baita zuretzat. Era berean, egin hilekoa duten emakumeek egiten duten bezala eta garbitu itzazu hilekoan eta aldi santuetan. Eguerdiko otoitza amaitzeko eta arratsaldeko otoitza bizkortzeko nahikoa indartsua bazara, orduan bainu bat hartu garbi zaudenean, gero eguerdiko otoitza eta arratsaldeko otoitza errezatu. Ondoren, Maghrib otoitza amaitu eta Isha otoitza bizkortu, gero dutxatu eta bi otoitzak batu eta gero egin. Egunsentian dutxatzen bazara, egin ezazu». Beraz, egin ezazu. Eta barau egin indartsua bazara'. Ondoren, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Horiek dira gehien miresten ditudan bi gauzak'. Abu Isak esan zuen: 'Hadith hau benetakoa da. [Ubaidullah bin Amru Ar Raqi] eta [Ibn Juraij] eta [Syarik]-ek [Abdullah bin Muhammad bin Aqil-engandik] [Ibrahim bin Muhammad bin Thalhah]-engandik bere osabagandik [Imran]-engandik bere amarengandik [Hamnah] narratu zuten. Ibn Juraij-ek Umar bin Talhah izena aipatu zuela besterik ez da. Egia Imran bin Talhah da. Esan zuen: 'Muhammadi hadith honi buruz galdetu nion, eta galdetu zidan: 'Hadith hasan shahih'. Era berean, Ahmad bin Hanbal-ekin, esan zuen: 'Hadith hau benetakoa da'. Ahmadek eta Ishaq-ek mustahadlah zuen emakume bati buruz esan zuten: 'Hilekoaren berri badu... orduan legea Fatimah bint Abu Hubaisy-ren hadith-ean adierazitakoa da'. Istihadlah jasaten duen emakumeak Istihadlah baino egun ezagunak baditu, hilekoaren egunetan otoitz egiteari utzi beharko lioke. Ondoren, bainatu eta abluzioa egiten du otoitz bakoitzaren ondoren, orduan otoitz egin dezake. Odola oraindik isurtzen ari bada eta egun ezagunak ez baditu, edo ez badu hilekoa ezagutzen odolaren joan-etorriaren bidez, orduan berarentzat lege egokia Hamnah bint Jahsyren haditha da. Abu Ubaidek ere hori esan zuen. Shafi'ik esan zuen: «Emakume batek Istihadlah jasaten badu, bere odola beti isurtzen da lehen aldiz ikusten duenean eta horrela jarraitzen badu, orduan hamabost egunez utzi behar du otoitza aldi horien artean. Hala ere, hamabost egunez edo lehenago garbi badago, horrek bere hilekoaren egunak barne hartzen ditu. Emakumeak hamabost egun baino gehiagoz odola ikusten badu, hamalau egunez otoitzak konpentsatu behar ditu. Ondoren, emakumeentzako hileko laburrenean otoitza utzi zuen, hau da, egun batean eta gau batean». Abu Isak esan zuen: «Ulamak iritzi desberdinak dituzte hilekoaren laburrenari eta luzeenari buruz. Jakintsu batzuek diote; «Hilekoaren aldirik azkarrena hiru egunekoa da eta luzeena hamar egunekoa». Sufyan Ats Tsauriren, bin Al Mubarak-en eta Kufako bizilagunaren, iritzi hau da. Eta Atha bin Abu Rabah bezalako beste jakintsu batzuek esan zuten: «Denborarik azkarrena egun bat eta gau bat da, eta luzeena hamabost egunekoa». Malik, Al Auza'I, Syafi'i, Ahmad, Ishaq eta Abu Ubaiden iritzi hau da».