حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَبَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصَدِّقًا فَمَرَرْتُ بِرَجُلٍ فَلَمَّا جَمَعَ لِي مَالَهُ لَمْ أَجِدْ عَلَيْهِ فِيهِ إِلَّا ابْنَةَ مَخَاضٍ فَقُلْتُ لَهُ أَدِّ ابْنَةَ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا صَدَقَتُكَ فَقَالَ ذَاكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَلَكِنْ هَذِهِ نَاقَةٌ فَتِيَّةٌ عَظِيمَةٌ سَمِينَةٌ فَخُذْهَا فَقُلْتُ لَهُ مَا أَنَا بِآخِذٍ مَا لَمْ أُومَرْ بِهِ وَهَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكَ قَرِيبٌ فَإِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَأْتِيَهُ فَتَعْرِضَ عَلَيْهِ مَا عَرَضْتَ عَلَيَّ فَافْعَلْ فَإِنْ قَبِلَهُ مِنْكَ قَبِلْتُهُ وَإِنْ رَدَّهُ عَلَيْكَ رَدَدْتُهُ قَالَ فَإِنِّي فَاعِلٌ فَخَرَجَ مَعِي وَخَرَجَ بِالنَّاقَةِ الَّتِي عَرَضَ عَلَيَّ حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَتَانِي رَسُولُكَ لِيَأْخُذَ مِنِّي صَدَقَةَ مَالِي وَايْمُ اللَّهِ مَا قَامَ فِي مَالِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا رَسُولُهُ قَطُّ قَبْلَهُ فَجَمَعْتُ لَهُ مَالِي فَزَعَمَ أَنَّ مَا عَلَيَّ فِيهِ ابْنَةُ مَخَاضٍ وَذَلِكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَقَدْ عَرَضْتُ عَلَيْهِ نَاقَةً فَتِيَّةً عَظِيمَةً لِيَأْخُذَهَا فَأَبَى عَلَيَّ وَهَا هِيَ ذِهْ قَدْ جِئْتُكَ بِهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ خُذْهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكَ الَّذِي عَلَيْكَ فَإِنْ تَطَوَّعْتَ بِخَيْرٍ آجَرَكَ اللَّهُ فِيهِ وَقَبِلْنَاهُ مِنْكَ قَالَ فَهَا هِيَ ذِهْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ جِئْتُكَ بِهَا فَخُذْهَا قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْضِهَا وَدَعَا لَهُ فِي مَالِهِ بِالْبَرَكَةِ

Esan digu [Muhammad bin Mansur], esan digu [Ya'qub bin Ibrahim]. Esan digu [nire aitak] [Ibn Ishaq-engandik], esan zuen; esan dit [Abdullah bin Abu Bakr-engandik] [Yahya bin Abdullah bin Abdurrahman bin Sa'd bin Zurarah]-engandik ['Umarah bin 'Amr bin Hazm]-engandik [Ubai bin Ka'b]-engandik, esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ofizial gisa bidali ninduen zakat biltzera, orduan norbait ikusi nuen, bere aberastasuna bildu zuenean, ez nuen aurkitu betebeharrik zuenik, bintu makhadh bat izan ezik - urtebetekoa -, orduan esan nion: eman bintu makhadh, benetan hori da zure zakat. Esan zuen: ez du esnerik, eta ezin da gainean ibili. Baina hau, gamelu gazte handi eta lodi bat zen. Hartu gamelua. Orduan esan nion: ez dut hartuko, hartzeko agindua ez didaten bitartean. Hemen, Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam gertu dago, harengana etorri eta niri eskaini didazun hori eskaini nahi badiozu, egin ezazu. Onartzen badu, nik ere onartuko dut eta ukatzen badu, nik ere ukatuko dut. Esan zuen: Bai, hala egingo dut. Orduan nirekin atera zen, niri eskainitako gamelua zeramala atera zen, Ala-ren Mezulariarengana (bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) iritsi ginen arte. Orduan esan zuen: Ala-ren Profeta, zure mezularia etorri zait nire aberastasunaren zakat hartzera. Ala-ren izenean, Ala-ren Mezulariak eta bere mezulariak ez zuten nire aberastasunik hartu aldez aurretik, gero nire aberastasuna bildu nion, eta onartu zuen eman behar niona bintu makhadh zela, eta esnerik ez zuela eta ezin zela gainean ibili. Gamelu gazte handi bat eskaini nion hartzeko. Orduan uko egin zion. Eta hona hemen gamelua, ekarri dizut, Ala-ren Mezularia, hartu ezazu. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallamek esan zion: "Hori da zure betebeharra, eta zure onena emateko prest bazaude, Ala-k sarituko zaitu horregatik, eta onartuko dugu zuregandik". Esan zuen: "Hemen duzu gamelua, Ala-ren Mezularia, ekarri dizut, hartu". Ubaik esan zuen; orduan Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallamek agindu zion hura hartzeko eta berarentzat otoitz egiteko, bere aberastasuna bedeinkatua izan zedin.