Imam Abu Dawud : 1350

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَبَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصَدِّقًا فَمَرَرْتُ بِرَجُلٍ فَلَمَّا جَمَعَ لِي مَالَهُ لَمْ أَجِدْ عَلَيْهِ فِيهِ إِلَّا ابْنَةَ مَخَاضٍ فَقُلْتُ لَهُ أَدِّ ابْنَةَ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا صَدَقَتُكَ فَقَالَ ذَاكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَلَكِنْ هَذِهِ نَاقَةٌ فَتِيَّةٌ عَظِيمَةٌ سَمِينَةٌ فَخُذْهَا فَقُلْتُ لَهُ مَا أَنَا بِآخِذٍ مَا لَمْ أُومَرْ بِهِ وَهَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكَ قَرِيبٌ فَإِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَأْتِيَهُ فَتَعْرِضَ عَلَيْهِ مَا عَرَضْتَ عَلَيَّ فَافْعَلْ فَإِنْ قَبِلَهُ مِنْكَ قَبِلْتُهُ وَإِنْ رَدَّهُ عَلَيْكَ رَدَدْتُهُ قَالَ فَإِنِّي فَاعِلٌ فَخَرَجَ مَعِي وَخَرَجَ بِالنَّاقَةِ الَّتِي عَرَضَ عَلَيَّ حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَتَانِي رَسُولُكَ لِيَأْخُذَ مِنِّي صَدَقَةَ مَالِي وَايْمُ اللَّهِ مَا قَامَ فِي مَالِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا رَسُولُهُ قَطُّ قَبْلَهُ فَجَمَعْتُ لَهُ مَالِي فَزَعَمَ أَنَّ مَا عَلَيَّ فِيهِ ابْنَةُ مَخَاضٍ وَذَلِكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَقَدْ عَرَضْتُ عَلَيْهِ نَاقَةً فَتِيَّةً عَظِيمَةً لِيَأْخُذَهَا فَأَبَى عَلَيَّ وَهَا هِيَ ذِهْ قَدْ جِئْتُكَ بِهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ خُذْهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكَ الَّذِي عَلَيْكَ فَإِنْ تَطَوَّعْتَ بِخَيْرٍ آجَرَكَ اللَّهُ فِيهِ وَقَبِلْنَاهُ مِنْكَ قَالَ فَهَا هِيَ ذِهْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ جِئْتُكَ بِهَا فَخُذْهَا قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْضِهَا وَدَعَا لَهُ فِي مَالِهِ بِالْبَرَكَةِ

Wedi dweud wrthym [Muhammad bin Mansur], wedi dweud wrthym [Ya'qub bin Ibrahim] Wedi dweud wrthym [fy nhad] gan [Ibn Ishaq], dywedodd; wedi dweud wrthyf [Abdullah bin Abu Bakr] gan [Yahya bin Abdullah bin Abdurrahman bin Sa'd bin Zurarah] gan ['Umarah bin 'Amr bin Hazm] gan [Ubai bin Ka'b], dywedodd; Roedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi fy anfon fel swyddog i gasglu zakat, yna pasiais rywun, pan oedd wedi casglu ei gyfoeth, ni chefais fod ganddo rwymedigaethau iddo, ac eithrio un bintu makhadh - un flwydd oed -, yna dywedais wrtho; rhowch bintu makhadh, yn wir dyna eich zakat. Dywedodd; nid oes ganddo laeth, ac ni ellir ei farchogaeth. Ond hwn, roedd hwn yn gamel ifanc mawr, tew. Cymer y camel. Yna dywedais wrtho; Ni fyddaf yn ei gymryd, cyn belled nad wyf yn cael fy ngorchymyn i'w gymryd. Dyma, mae Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam yn agos, os ydych chi am ddod ato a chynnig iddo'r hyn rydych chi wedi'i gynnig i mi yna gwnewch hynny. Os yw'n ei dderbyn, rwy'n ei dderbyn ac os yw'n ei wrthod, rwy'n ei wrthod. Dywedodd; Gwnaf. Yna daeth allan gyda mi, daeth allan yn cario'r camel a gynigiwyd i mi nes i ni gyrraedd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno). Yna dywedodd; O Broffwyd Allah, mae eich negesydd wedi dod ataf i gymryd zakat ar fy nghyfoeth. Wrth Allah, ni chymerodd Negesydd Allah a'i negesydd unrhyw un o'm cyfoeth o'r blaen, yna casglais fy nghyfoeth iddo, a chyfaddefodd mai'r hyn oedd yn rhaid i mi ei roi oedd bintu makhadh, ac nad oedd ganddo laeth ac na ellid ei farchogaeth. Cynigiais gamel ifanc mawr iddo ei gymryd. Yna gwrthododd. A dyma'r camel, rwyf wedi'i ddwyn atoch chi, O Negesydd Allah, cymerwch ef. Yna dywedodd y Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam wrtho: 'Dyna dy rwymedigaeth, yna os wyt ti'n fodlon rhoi dy orau yna bydd Allah yn dy wobrwyo amdani, a byddwn Ni'n ei dderbyn gennyt ti'. Dywedodd; Dyma'r camel, O Negesydd Allah, rydw i wedi'i ddwyn atat ti, cymer ef. Dywedodd Ubai; yna gorchmynnodd y Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam iddo ei dderbyn a gweddïo drosto fel y byddai ei gyfoeth yn cael ei fendithio.