Doa ruku' - 3: SUBHAANA RABBIYAL ADZHIIM 3x
Imam Abu Dawud : 740حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ فَكَانَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثَلَاثًا ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ اسْتَفْتَحَ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ فَكَانَ قِيَامُهُ نَحْوًا مِنْ رُكُوعِهِ يَقُولُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ ثُمَّ سَجَدَ فَكَانَ سُجُودُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ وَكَانَ يَقْعُدُ فِيمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ نَحْوًا مِنْ سُجُودِهِ وَكَانَ يَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فَقَرَأَ فِيهِنَّ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءَ وَالْمَائِدَةَ أَوْ الْأَنْعَامَ شَكَّ شُعْبَةُ
Esan digute [Abu Walid Ath Thayalisi] eta [Ali bin Al Ja'd] biek esan zutela; [Syu'bah]-ek ['Amru bin Murrah-ek] [Abu Hamzah-ek, Al Ansariren esklabo ohi batek] [Bani 'Absi-ko gizon batek] [Hudzaifah-eko] esan digu Ala-ren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, gauez otoitz egiten ikusi zuela, bere otoitzean esan zuela: 'Allahu Akbar' hiru aldiz dzul malakuuti wal Jabaruuri wal kibriyaa`i wal 'adzamati -Glorifikatua izan bedi erreinua, boterea, handitasuna eta maiestatea dituena-'. Gero iftitah otoitza irakurri zuen, gero Al Baqarah letra irakurri zuen, gero makurtu egin zen, ia zutik zegoenean bezain denbora luzez makurtu zen, bere makurtuan esan zuen; 'Subhaana rabbiyal 'azhiimi, Subhaana rabbiyal 'azhiimi -Aintza nire Jaun Gorenari, Aintza nire Jaun Gorenari-'. Orduan, makurtu zenetik burua altxatu zuen, zutik geratu zen bitartean -i'tidal- makurtu zenean, esan zuen bezala; 'Lirabbiyal hamdu -Nire Jaunari gorazarre guztia-'. Gero, ahuspeztu egin zen, ahuspeztu zen denbora zutik zegoenean bezainbeste eman zuen arren, ahuspeztzean esan zuen: 'Subhaana rabbiyal a'la -Aintza nire Jaun Gorenari-'. Gero, burua altxatu zuen prostraziotik, denbora luzez eseri zen bi prostrazioren artean, ahuspeztzen zenean bezala, eta bi prostrazioren artean eserita zegoela esan zuen: 'Rabbighfirlii, Rabbighfirlii'. Ondoren, lau raka'at otoitz egin zituen, bere otoitzean Al Baqarah, Ali Imran, An Nisa', Al Maidah edo Al An'am surak irakurri zituen -Syu'bah zalantzarik- bere lafadz-ean.