Bacalah al-a'laa, atau asy-syams atau al-lail dalam shalat isya

इमाम अबू दाऊद : 671

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو وَسَمِعَهُ مِنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّنَا قَالَ مَرَّةً ثُمَّ يَرْجِعُ فَيُصَلِّي بِقَوْمِهِ فَأَخَّرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً الصَّلَاةَ وَقَالَ مَرَّةً الْعِشَاءَ فَصَلَّى مُعَاذٌ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَاءَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ فَصَلَّى فَقِيلَ نَافَقْتَ يَا فُلَانُ فَقَالَ مَا نَافَقْتُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ مُعَاذًا يُصَلِّي مَعَكَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّمَا نَحْنُ أَصْحَابُ نَوَاضِحَ وَنَعْمَلُ بِأَيْدِينَا وَإِنَّهُ جَاءَ يَؤُمُّنَا فَقَرَأَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَقَالَ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ أَفَتَّانٌ أَنْتَ اقْرَأْ بِكَذَا اقْرَأْ بِكَذَا قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ بِسَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىفَذَكَرْنَا لِعَمْرٍو فَقَالَ أُرَاهُ قَدْ ذَكَرَهُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا طَالِبُ بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جَابِرٍ يُحَدِّثُ عَنْ حَزْمِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ أَتَى مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ وَهُوَ يُصَلِّي بِقَوْمٍ صَلَاةَ الْمَغْرِبِ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ لَا تَكُنْ فَتَّانًا فَإِنَّهُ يُصَلِّي وَرَاءَكَ الْكَبِيرُ وَالضَّعِيفُ وَذُو الْحَاجَةِ وَالْمُسَافِرُ

हे आम्हाला [अहमद इब्न हनबल] यांनी सांगितले, ज्यांनी [सुफ्यान] यांच्याकडून, ['अम्र] यांच्याकडून ऐकले, ज्यांनी [जैबिर] यांच्याकडून ऐकले, ज्यांनी म्हटले: "मुआध पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत नमाज अदा करायचा, नंतर परत येऊन आम्हाला नमाजमध्ये इमामत करायचा" – दुसऱ्या प्रसंगी जैबिर म्हणाले: मग तो परत येऊन आपल्या लोकांसाठी नमाजचे नेतृत्व करायचा—एका रात्री पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी नमाज उशिरा सुरू केली—दुसऱ्या प्रसंगी जबीर म्हणाले: इशा नमाज—मुआध पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत नमाज अदा केली, मग तो आपल्या लोकांसाठी नमाज अदा करण्यासाठी परत आला, सूरह अल-बकराह वाचत होता; (तिच्या लांबीमुळे) त्या पुरुषांपैकी एका माणसाने जमात सोडून एकटाच नमाज अदा केली, तोपर्यंत त्याच्याकडे येऊन म्हटले गेले: 'अरे फलाण्या, तू ढोंगी झालास.' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'मी ढोंगी नाही.' मग तो माणूस पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेला आणि म्हणाला: "खरोखरच, मुआध तुमच्यासोबत नमाज अदा करायचा, नंतर तो आपल्या लोकांकडे परत येऊन आम्हाला नमाजचे नेतृत्व करायचा, ऐ पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम. आम्ही फक्त पाणी वाहणाऱ्या उंटांचे मालक आहोत आणि आम्हाला खूप मेहनत करावी लागते, खरंच तो आमचे नमाज सुरा अल-बकराह पठण करून इमामत करतो." तेव्हा त्याने म्हटले: "ऐ मुआध, तू फितना पसरवू इच्छितोस का? तू फितना पसरवू इच्छितोस का? ही सूरा पठण कर, ही सूरा पठण कर." अबू जुबैर म्हणाले: "(हे पुरेसे आहे) 'सुब्हाना रब्बिका अल-आला' आणि 'वा-ल-लैली इधा यगश्या' पठण करणे." मग मी हा विषय 'अमरू' यांना सांगितला, आणि त्यांनी म्हटले: "मी जमीर यांना हा हदीस सांगताना पाहिले आहे." हे आम्हाला [मुसा बिन इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [थालिब बिन हबीब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन जाबिर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी [हझ्म बिन उबाय बिन का'ब] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी मुआध्झ बिन जबल यांना त्यांच्या लोकांसोबत मग़रिबची नमाज अदा करताना भेटले… या हदीसमध्ये, कथक म्हणतो: "मग अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्यांच्यावर कृपा आणि शांती उधळो, म्हणाले: 'ऐ मुआध, फितनाचा स्रोत बनू नकोस, कारण तुझ्या मागे नमाज अदा करणाऱ्यांमध्ये वृद्ध, दुर्बल, गरजू आणि प्रवासी आहेत.'"