Nabi shallallahu 'alaihi wasallam mengajarkan kepadanya adzan ini

Imam Abu Dawud : 422

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي سُنَّةَ الْأَذَانِ قَالَ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِي وَقَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ تَرْفَعُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ تَخْفِضُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَرْفَعُ صَوْتَكَ بِالشَّهَادَةِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ فَإِنْ كَانَ صَلَاةُ الصُّبْحِ قُلْتَ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ بْنُ السَّائِبِ أَخْبَرَنِي أَبِي وَأُمُّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْخَبَرِ وَفِيهِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ فِي الْأُولَى مِنْ الصُّبْحِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ مُسَدَّدٍ أَبْيَنُ قَالَ فِيهِ قَالَ وَعَلَّمَنِي الْإِقَامَةَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَإِذَا أَقَمْتَ فَقُلْهَا مَرَّتَيْنِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ أَسَمِعْتَ قَالَ فَكَانَ أَبُو مَحْذُورَةَ لَا يَجُزُّ نَاصِيَتَهُ وَلَا يَفْرُقُهَا لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَيْهَا

Һөйләне беҙгә [Мөсәддәд] беҙгә [Әл-Хариц бин Үбәйд] [Мөхәммәт бин Ғәбдел Мәлик бин Әбү Мәхжүрәнән] [атаһынан] [олатаһынан] һөйләне, ул әйтте; Мин әйттем; Эй, Аллаһ Рәсүле, миңә сөннәтте - аҙан ҡылыу тәртибен өйрәт. Ул әйтте; Шуға күрә ул минең башымдың алғы яғын һөрттө лә: «Һин әйтәһең; Аллаһу әкбәр Аллаһу әкбәр, Аллаһу әкбәр, Аллаһу әкбәр -Аллаһ бөйөк Аллаһ бөйөк, Аллаһ бөйөк Аллаһ бөйөк-, һин әйткәндә тауышыңды күтәрәһең, һуңынан һин әйтәһең, Асыһаду ан ля иләһә илләллаһ Ашһаду ән әллә иләһә илләллаһ Ашһаду ән әллә иләһә илләллаһ юҡ тип ғибәҙәт итәм, тип мин ғибәҙәт ҡылыу юҡ экс бар Аллаһтан башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы Аллаһ-, Ашһаду анна Мөхәммәҙәр Рәсүулуллаһ, Ашһаду анна мөхәммәҙәр Рәсүулуллаһ -Мин шаһитлыҡ итәм, Мөхәммәт Аллаһ Рәсүле, Мөхәммәт Аллаһ Рәсүле тип шаһитлыҡ итәм- Һин әйткәндә тауышыңды түбәнәйтәһең, шунан һуң һин тауышыңды күтәрәһең, шаһәһүә иләәһү тигәндә асһаду ан ла иләәһә илләллаһ -Шәһүд итәм, Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ, шаһитлыҡ итәм, Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ-, Ашһаду анна Мөхәммәҙәр рәсүлуллаһ, ашһаду анна Мөхәммәт Рәсүлуллаһ -Мин шаһитлыҡ итәм, Мөхәммәт Мөхәммәд Мөхәммәт рәсүле- Хәййә Алаш шәләһ, хәййә ғәләс шәләһ -Намаҙ ҡуяйыҡ, намаҙ ҡуяйыҡ- Хәййә Ғәләл фәләһ, хәййә ғәләл фәләһ -Еңеүгә барайыҡ, Еңеүгә барайыҡ-. Әгәр ҙә һеҙ иртәнге намаҙ өсөн аҙанды саҡырһағыҙ, әйтегеҙ, Әш шәләәтү хәйрүн минән науум, Әш шәләәтү хәйрүн минән ғибәҙәт -намаҙ йоҡоға ҡарағанда яҡшыраҡ, намаҙ йоҡоға ҡарағанда яҡшыраҡ-, Аллаһу әкбәр, Аллаһу әкбәр -Аллаһу иң бөйөк, Аллаһ иң бөйөк Аллаһу- Ләәәһү иләәһә и Аллаһтың иң бөйөкө- Ләәәһу ғөмүмән. Һөйләне беҙгә [Әл-Хәсән бин Ғәли] беҙгә [Әбү Әшимгә] һәм [Ғәбдүр Раззаҡ] [Ибн Джүрәйждән] әйтте; Миңә [Усман бин Әс-Сәғибкә] миңә [атайыма] һәм [Өммө Ғәбдел Мәлик бин Әби Мәхжүрәгә] [Әбү Мәхжүрәнән] пәйғәмбәребеҙҙән был хәҙистең лафажы кеүек хәбәр ителгән, һәм унда һөйләм әйтелгән; Аш шәләәтү хәйрүн минән науум, Аш шәләәтү хәйрүн минән науум -намаҙ йоҡоға ҡарағанда яҡшыраҡ, намаҙ йоҡоға ҡарағанда яҡшыраҡ- беренсе фажрҙа. Әбү Дауыт әйтте; Мөсәддәд хәҙисе асыҡыраҡ. Ул уға телгә алды; ти ул; Ул миңә ике тапҡыр иҡамәт тәртибен өйрәтте; Аллаһу Әкбәр Аллаһу Әкбәр, Әшһәҙү әнләә иләһә илләллаһ, Әшһәҙү әнләә иләһә иллаллаһ, Әшһәҙү анна Мөхәммәҙәр рәсулуллаһ, Әшһәҙү анна Мөхәммәдар рәсулуллаһ, Хәййә ғәләш шәләһ, Хәййә ғәләш шәләх, Хәййә ғәләлә иләллаһ, Хәййә әкәлә ла Аллаһ, Хәййә ғәләһә иләллаһ, Хәййә ғәләһә ла иләллаһ. Ә Абдур Раззаҡ әйтте: Иҡамәт әйткәндә, һуңынан ике тапҡыр әйтегеҙ; атап әйткәндә, Ҡад ҡааматиш Шалах, Ҡад ҡааматиш Шалаһ, ишеткәнһегеҙме? Ул әйтте; Шуға күрә Әбү Мәхҙүрә бер ҡасан да тажын ҡырҡмаған, бер ҡасан да ярмаған, сөнки бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны һөрткән.