Nabi shallallahu 'alaihi wasallam mengajarkan kepadanya adzan ini

Imam Abu Dawud : 425

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا مَحْذُورَةَ يَقُولُأَلْقَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ وَكَانَ يَقُولُ فِي الْفَجْرِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ يَعْنِي الْجُمَحِيَّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَيْرِيزٍ الْجُمَحِيِّ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَهُ الْأَذَانَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ أَذَانِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ وَمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَفِي حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ قُلْتُ حَدِّثْنِي عَنْ أَذَانِ أَبِيكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ قَطْ وَكَذَلِكَ حَدِيثُ جَعْفَرِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ جَدِّهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ تَرْجِعُ فَتَرْفَعُ صَوْتَكَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ

Беҙгә [Ән-Нуфәйли] [Ибраһим бин Исмәғил бин Әбдил Мәлик бин Әби Мәхҙүрә] һөйләгәнен әйткәндән һуң, ул әйтте; Мин [олатайым, Ғәбдел Мәлик бин Әби Мәхҙүрәнең] [Әбү Мәхҙүрәнең] әйткәнен ишеткәнен ишеткәнем бар; Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм мине намаҙға аҙан итергә өйрәтте, хәрефтән-хәрефкә, атап әйткәндә: Аллаһу Әкбәр Әнүәһү әкбәр, Аллаһу Әкбәр Аллаһу Әкбәр, Ашһаду ән ля иләәһә иллаллаһ, Ашһаду ән ла илаһүә илләллаһ, Ашһаду Әннә Мөхәммәтәр, Мөхәммәтүләһүллаһ, Ашһаду Әннә Мөхәммәҙәр, Мөхәммәтәһүәһүлләһ. Әшһәдү ән ләә иләһә илләллаһ, әшһәҙү ән ләә иләһә илләллаһ, Әшһәҙү анна Мөхәммәҙәр Рәсүлуллаһ, Әшһәҙү әнна Мөхәммәҙәр Рәсүлуллаһ, Хәййә ғәләс шәләһ, хәййә ғәләс шәләһ, хәййә ғәләл фалаһ, хәййә ғәләл фалаһ. Әбү Мәхҙүрә әйтте; Иртәнге намаҙға аҙан ҡылғанда ул: Әсшәләәтү хәйрүн минән науум. Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Дауыт Әл-Искәндәри] беҙгә [Зияд бин Юныс] [Нәфиғ бин Ғүмәр Әл-Джумаһи] [Ғәбдел Мәлик бин Әбү Мәхҙүрәхтән] һөйләне, ул уға [Ғабдулла бин Мөхәйриз Әл-Джумаһиһтан] [Әбү Мөхәйриз Әл-Джумаһиһтан] тәүҙүләһүт булды уға аҙанды, ул былай тигән: Аллаһу әкбәр Аллаһу әкбәр, Әшхәдү ән ля иләәһә илләллаһ, Әшһәдү ән ля иләһә илләләһ..., һуңынан Ибн Джүрәйждең Абдул Әзиз бин Әбдел Мәликтән хәҙисендә телгә алынған аҙан тәртибен телгә алды һәм уның Дауыт мәғәнәһе әйтте, Әбү; Һәм хәҙистә [Мәлик бин Динар] ул әйткән; Мин [Ибн Әби Мәхҙүрәнән] һораным, тинем; [Атайыңдың] аҙан ҡылыу тәртибен Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлламдан әйт. Шулай итеп, ул әйтте; һуңынан, Аллаһу Әкбәр, тик Аллаһу Әкбәр, тип әйтте. Шулай уҡ [Джафәр бин Сөләймәндең] [Ибн Әби Мәхҙүрәхтән] [абзыһынан] [олатаһынан] хәҙистәрен дә ул ғына телгә алған; — тине: «Улайһа, һин тауышыңды күтәреп ҡабатла, Аллаһу Әкбәр Аллаһу Әкбәр.