Hadith Representative
Laksanakanlah shubuh ketika pagi telah tiba, itu lebih besar pahalanya atau lebih agung
Imam Tirmidzi : 142حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ هُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَسْفِرُوا بِالْفَجْرِ فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لِلْأَجْرِقَالَ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ وَرَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ أَيْضًا عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ وَجَابِرٍ وَبِلَالٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَأَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ الْإِسْفَارَ بِصَلَاةِ الْفَجْرِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ و قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ مَعْنَى الْإِسْفَارِ أَنْ يَضِحَ الْفَجْرُ فَلَا يُشَكَّ فِيهِ وَلَمْ يَرَوْا أَنَّ مَعْنَى الْإِسْفَارِ تَأْخِيرُ الصَّلَاةِ
Al à dit [Hannad] al à dit; al à contât [Abdah] - ven a stâi Ibn Sulaiman - di [Mohammed bin Ishaq] di [Ashim bin Umar bin Qatadah] di [Mahmud bin Labid] di [Rafi’ bin Khadij] al à dit; “O ai sintût dî: ‘Preâ la preiere de matine cuant che e je un tic plui tart tal dì, parcè che e varâ plui ricompensis’. Al disè; “[Syu’bah] e [Ats Tsauri] a àn contât chest hadith di [Mohammed bin Ishaq]”. Al disè; “Chest hadith al è stât contât ancje di [Mohammed bin ‘Ajlan] di [Ashim bin Umar bin Qatadah]”. Al disè; “In chest cjapitul e je ancje une storie di Abu Barzah Al Aslami e di Jabir e Bilal”. Abu Isa al disè; Il 'Hadith di Rafi' bin Khadij al è un hadith autentic di Hasan. E nol è dome un studiôs tra i compagns dal Profete sallallaahu alaihi wasallam e dai tabi’in che al è dal pont di viste che la preiere de matine si fâs cuant che e je un tic plui luminose. Cheste opinion e je ancje di Sufyan Ats Tsauri. Syafi’i, Ahmad e Ishaq a disevin che il significât di isfar al è cuant che la albe e je luminose. Nol è dubi che a no disin che mangjâ isfar al è la fin de preiere.