Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ قَالَا أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ طَوِيلًا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِزَارُكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا جَلَسْتَ وَلَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا قَالَ مَا أَجِدُ قَالَ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ الشَّافِعِيُّ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَيْءٌ يُصْدِقُهَا فَتَزَوَّجَهَا عَلَى سُورَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ فَالنِّكَاحُ جَائِزٌ وَيُعَلِّمُهَا سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَيَجْعَلُ لَهَا صَدَاقَ مِثْلِهَا وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ

आमकां [अल हसन बिन अली अल खलाल] सांगलां, आमकां [इशक बिन ईसा] आनी [अब्दुल्ला बिन नफी’ अश शा`इग] सांगलां की; आमकां [मलिक बिन अनस] [अबू हाझीम बिन दिनार] कडल्यान [सहल बिन सआद अस सईदी] कडल्यान सांगलां की एक बायल अल्लाच्या दूत (स.अ.व.) कडेन आयली आनी म्हणली; 'हांव तुका स्वताक दितां'. ती बरोच वेळ उबी रावली. एक मनीस आशिल्लो, ताणें म्हणलें; ‘हे अल्लाचो दूत, तुका ती आवडना जाल्यार तिचें लग्न म्हजे कडेन कर’. ताणें विचारलें: ‘तुमचे कडेन तिच्या हुजाखातीर कितेंय आसा’. तिणें जाप दिली; ‘म्हज्या आंगाचेर आशिल्ले कपडे सोडल्यार म्हाका कांयच ना’. अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हणलें: ‘तुमी म्हाका तुमचे कपडे दिल्यार मागीर कपडे नासतना बसतात. आनीक कितें तरी सोद!’ अशें म्हण्टात. तिणें जाप दिली; 'कांयच ना'. ताणें म्हणलें: 'सोद -लोखणाची मुदी लेगीत'. ताणें तो सोदलो, पूण तरी लेगीत मेळ्ळो ना. अल्लाचो दूत, देव ताका आशीर्वाद दिवं आनी ताका शांती दिवं, ताणें विचारलें: ‘तुमी कुराणाच्यो आयत लक्षांत घेतल्यात?’. ताणें जाप दिली; 'हय. हें पत्र आनी तें'. -कांय पत्रां ताणें वाचलीं-. रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘तुजें -महर- तुजें लक्षांत दवरून -कुराणाच्या आयतांचेर- हांव तुजें ताचे कडेन लग्न करतलों’. अबू इसान म्हणलें; 'ही हसन सहीह हदीस'. इमाम शफीय हे हदीसाचेर आदारून विचार करता. ताणें म्हणलें; तिचे कडेन हुजवाक कांयच ना जाल्यार मागीर तो कुराणांतल्या कांय अक्षरांनी तिचे कडेन लग्न जावंक शकता. ताचें लग्न बरें आसा आनी ताणें तिका कुराणाच्यो कांय आयत शिकवच्यो. कांय अभ्यासकांक दिसता; तिचें लग्न बरें आशिल्ल्यान तिणें ताका अनुरूप हुज भरूंक जाय. कुफा, अहमद आनी इशाक हांगा रावपी लोकांचें हें मत’.