Hadith Representative
Asal muasal lafadz adzan dan iqamah: abdullah bin zaid diperlihatkan tentang kalimat kalimat adzan dalam mimpi
Imam Tirmidzi : 174حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا أَصْبَحْنَا أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالرُّؤْيَا فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ لَرُؤْيَا حَقٍّ فَقُمْ مَعَ بِلَالٍ فَإِنَّهُ أَنْدَى وَأَمَدُّ صَوْتًا مِنْكَ فَأَلْقِ عَلَيْهِ مَا قِيلَ لَكَ وَلْيُنَادِ بِذَلِكَ قَالَ فَلَمَّا سَمِعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ نِدَاءَ بِلَالٍ بِالصَّلَاةِ خَرَجَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَجُرُّ إِزَارَهُ وَهُوَ يَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ الَّذِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُ فَذَلِكَ أَثْبَتُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ أَتَمَّ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ وَأَطْوَلَ وَذَكَرَ فِيهِ قِصَّةَ الْأَذَانِ مَثْنَى مَثْنَى وَالْإِقَامَةِ مَرَّةً مَرَّةً وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ هُوَ ابْنُ عَبْدِ رَبِّهِ وَيُقَالُ ابْنُ عَبْدِ رَبٍّ وَلَا نَعْرِفُ لَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا يَصِحُّ إِلَّا هَذَا الْحَدِيثَ الْوَاحِدَ فِي الْأَذَانِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ الْمَازِنِيُّ لَهُ أَحَادِيثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَمُّ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ
беҙгә һөйләне [Сәғит бин Яхъя бин Сәғит Әл Умауи] тигән; беҙгә [атайым] әйтте; беҙгә [Мөхәммәт бин Исхаҡ] [Мөхәммәт бин Ибраһим Әл Харитс Әт Тайми] [Мөхәммәт бин Абдулла бин Зәйд] [Атаһы] тип һөйләне; — Бер көндө беҙ Рәсүлуллаһҡа барҙыҡ, ғәләйһис-сәләм, мин уға төш күргәнемде һөйләнем, ул шунан: «Был ысын төш, шуға күрә Билал менән бергә тор, сөнки уның тауышы һинекенән көслөрәк һәм оҙонораҡ, уға һинең әйткәндәреңде әйт - төш күргәнеңде әйт», — тине. Абдулла бин Зәйет әйткән; — Ғүмәр бин Әл-Хәтсхаб Билалдың саҡырыуын ишеткәс, үҙенең саронгын күтәреп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлламды ҡаршы алырға сыҡты, шунан һуң был һүҙҙәрҙе әйтте; «Эй, Аллаһ илсеһе, һине хаҡлыҡ менән ебәргән Зат менән ант итәм, мин дә ул әйткәнсә төш күрҙем». Абдулла бин Зәйет әйткән; «Шулай итеп, Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм): «Бөтә маҡтау Аллаһҡа хас, шул саҡта ул тағы ла нығыраҡ көсәйәсәк», — тигән. Ул әйтте; «Был бүлектә Ибн Ғүмәрҙән дә тарих бар». Әбү Иса әйтте; — Ғабдулла бин Зәйеттең был хәҙисе хәсән сахих. Был хәҙисте [Ибраһим бин Сәғд] [Мөхәммәт бин Исхаҡтан] камилыраҡ һәм оҙонораҡ лафаҙ менән һөйләгән. Хәҙистә аҙан ике тапҡыр-ике тапҡыр, ә иҡәмә бер тапҡыр-бер тапҡыр эшләнә тип әйтелә». Абдулла бин Зәйет — Ибн Абду Раббих, шулай уҡ Ибнү Абду Рабби тип атала. Ә беҙ унан был аҙанға ҡағылышлы хәҙистән башҡа пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт ителгән бер ниндәй ҙә дөрөҫ хәҙис белмәнек. ә Абдулла бин Зәид бин Әшим Әл Мәҙини, уның бер нисә хәҙистәре бар, улар Пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт ителгән. Ул Аббад бин Тәмимдең абзыйы була.