Imam Ahmad : 20793
حَدَّثَنَا يَزِيدُ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزِّبْرِقَانِ أَنَّ رَهْطًا مِنْ قُرَيْشٍ مَرَّ بِهِمْ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَهُمْ مُجْتَمِعُونَ فَأَرْسَلُوا إِلَيْهِ غُلَامَيْنِ لَهُمْ يَسْأَلَانِهِ عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى فَقَالَ هِيَ الْعَصْرُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلَانِ مِنْهُمْ فَسَأَلَاهُ فَقَالَ هِيَ الظُّهْرُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَسَأَلَاهُ فَقَالَ هِيَ الظُّهْرُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَجِيرِ وَلَا يَكُونُ وَرَاءَهُ إِلَّا الصَّفُّ وَالصَّفَّانِ مِنْ النَّاسِ فِي قَائِلَتِهِمْ وَفِي تِجَارَتِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ } قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَنْتَهِيَنَّ رِجَالٌ أَوْ لَأُحَرِّقَنَّ بُيُوتَهُمْ
Esan digute [Yazid] [Ibn Abi Dzi'b] [Az Zibriqan] [Az Zibriqan] [Zaid bin Thabit] Quraish-eko jende talde bat igaro zela [Zaid bin Thabit] eta biltzen ari zirela. beren esklaboetako bi bidali zituzten berarengana wustha otoitzari buruz galdetzeko, eta Zaidek erantzun zion: asr otoitza da. Orduan bi pertsona hurbildu zitzaizkion eta esan zioten: hau eguerdiko otoitza da, orduan biak elkartu ziren [Usamah bin Zaid] eta galdetu zioten: Usamahek erantzun zuen: hau da eguerdiko otoitza. Izan ere, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eguerdiko otoitzak egiten ari zen Hajir-en eta haren atzetik siesta egiten eta negozioak egiten ari ziren pertsona ilara bat edo bi baino ez zeuden. Orduan Allah subhanahu wata'ala. agerian utzi zuen: "Eutsi otoitzak eta abluzio-otoitzak eta eutsi Alaren alde esanekoa zaren bitartean". Orduan, Rasulullah Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Geldi dezatela - utzi otoitza - edo haien etxeak erreko ditut'.