حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ حِمَارًا عَلَيْهِ إِكَافٌ تَحْتَهُ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأَرْدَفَ وَرَاءَهُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَهُوَ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَذَلِكَ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ أَخْلَاطٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَمَّا غَشِيَتْ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ لَا تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمْ الْقُرْآنَ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ أَيُّهَا الْمَرْءُ لَا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَلَا تُؤْذِينَا فِي مَجَالِسِنَا وَارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ فَمَنْ جَاءَكَ مِنَّا فَاقْصُصْ عَلَيْهِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ اغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ قَالَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَتَوَاثَبُوا فَلَمْ يَزَلْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ ثُمَّ رَكِبَ دَابَّتَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ أَيْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ اعْفُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاصْفَحْ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ الَّذِي أَعْطَاكَ وَلَقَدْ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُونَهُ بِالْعِصَابَةِ فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَهُ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَاكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ فَعَفَا عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَهُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَلَقَدْ اجْتَمَعَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ حِمَارًا عَلَى إِكَافٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَرَاءَهُ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَذَكَرَهُ وَقَالَ الْبَحْرَةِ

Esan digu ['Abdur Razzaq] Esan digu [Ma'mar], [Az Zuhri], ['Urwah bin Az Zubair] [Usamah bin Zaid] profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bere asto gainean ibiltzen zela, zeinean jarleku bat zegoen, Fadaki Sad bisitatu zuen Usamavet-ekin brodatuta zegoenean. bin 'Ubadah Bani Al Harith bin Al Kahjraj Badr-eko istiluaren aurretik, hango musulman, politeista, idolo-gurtzaile eta juduen kontseilu batetik igaro zen, horien artean 'Abdullah bin Ubai nahastu zen, eta majlisean 'Abdullah bin Rawahah zegoen. Batzarra astoen irrikaz bete zenean, 'Abdullah bin Ubai sudurra zapi batekin estali zuen eta esan zuen: Ez gaitzazu molestatu, orduan sallallahu 'alaihi wasallam profetak agurtu zituen gero gelditu eta jaitsi egin zen, ondoren sallallahu 'alaihi wa salam profetak Qur Allah' irakurtzera gonbidatu zituen. 'Abdullah bin Ubaik esan zion: O herri! Zu ez zara bera baino hobea, esaten duzuna egia bada, ez gaitu gure bileran trabarik jarri, mesedez itzuli zure ibilgailura, jauna, orduan gutariko edonor datorren zuregana, esaiozu mesedez. 'Abdullah bin Rawahah-ek esan zuen: Sartu gurekin gure majlisean gustatzen zaigulako. Usamah bin Zaidek esan zuen: Musulmanak, politeistak eta juduak elkar iraintzen ari ziren elkarri erasotzear egon ziren arte, sallallahu 'alaihi wasallam profetak lasaitzen jarraitu zuen gero ibilgailura igo zen Sa'ad bin 'Ubadah-en egoitzara sartu ziren arte eta orduan esan zuen: 'O Sa'ad! Ez al duzu entzun Abu Hubabek esandakoa?». zer esan nahi zuen 'Abdullah bin Ubairen horrelako hitzez eta honetaz. Sa'ad-ek esan zuen: Barka iezaiozu, o Allahren Mezularia, Ala-k, Ala eman dizu zuk eman dizuna. Aintzira honetako biztanleek hura kanporatzea eta lotzea adostu zuten, orduan Allahk Maisuari emandako egiarekin kontra egin zionean, pozik zegoen. Horrela tratatu zuten nik ikusi nuen bezala. Orduan sallallaahu 'alaihi wa salam profetak barkatu zion. Esan digu [Hajjaj] Esan digu [Laits] Ibn Saad esan nahi duena, ['Uqail] [Ibn Shihab] ['Urwah]-tik ['Urwah]-tik [Usamah bin Zaidek] eman ziola albistea, eta gero haditharen esanahia adierazi zuen. Besterik gabe, esan zuen: Aintzira honetako bizilagunak ados daude. Esan digu [Abu Al-Yaman] kontatu digu [Syu'aib] [Az-Zuhri], esan dit ['Urwah bin Az-Zubair] [Usamah bin Zaid] esan ziola sallallaahu 'alaihi wa Salam profetak Fadaki belusezko jarlekua zuela eta bere atzetik Usamabad bin Zaid bisitatzera eraman zuela asto batean. Bani Al-Khajraj Badr-en gertakariaren aurretik, Usamahek hadith-a aipatu zuen eta esan zuen: itsasoa.