حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ بَيْنَا أَنَا جَالِسٌ مَعَ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ ابْنٌ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ طِخْفَةَ فَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ أَلَا تُخْبِرُنَا عَنْ خَبَرِ أَبِيكَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طِخْفَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَثُرَ الضَّيْفُ عِنْدَهُ قَالَ لِيَنْقَلِبْ كُلُّ رَجُلٍ بِضَيْفِهِ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ اجْتَمَعَ عِنْدَهُ ضِيفَانٌ كَثِيرٌ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَنْقَلِبْ كُلُّ رَجُلٍ مَعَ جَلِيسِهِ قَالَ فَكُنْتُ مِمَّنْ انْقَلَبَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا عَائِشَةُ هَلْ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ حُوَيْسَةُ كُنْتُ أَعْدَدْتُهَا لِإِفْطَارِكَ قَالَ فَجَاءَتْ بِهَا فِي قُعَيْبَةٍ لَهَا فَتَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا قَلِيلًا فَأَكَلَهُ ثُمَّ قَالَ خُذُوا بِسْمِ اللَّهِ فَأَكَلْنَا مِنْهَا حَتَّى مَا نَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَ هَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَرَابٍ قَالَتْ نَعَمْ لُبَيْنَةٌ كُنْتُ أَعْدَدْتُهَا لَكَ قَالَ هَلُمِّيهَا فَجَاءَتْ بِهَا فَتَنَاوَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَهَا إِلَى فِيهِ فَشَرِبَ قَلِيلًا ثُمَّ قَالَ اشْرَبُوا بِسْمِ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَاللَّهِ مَا نَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ خَرَجْنَا فَأَتَيْنَا الْمَسْجِدَ فَاضْطَجَعْتُ عَلَى وَجْهِي فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُوقِظُ النَّاسَ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ يُوقِظُ النَّاسَ لِلصَّلَاةِ فَمَرَّ بِي وَأَنَا عَلَى وَجْهِي فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طِخْفَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ ضِجْعَةٌ يَكْرَهُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Esan digu [Yazid] [Ibn Abi Dzi`b] [Al Harith bin 'Abdur Rahman] esan digu: Abu Salamah bin 'Abdur Rahmanekin eserita nengoela, bat-batean Bani Ghifar-eko norbait ['Abdullah bin Thikhfah-ren semeetako bat] etorri zen eta esan al al diozu Abu Salamaren berri? Esan zuen: Esan zidan [nire aitak, 'Abdullah bin Thikhfah] sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren etxean gonbidatu asko zeudenean, esan zuen: 'Joan bedi pertsona bakoitza bere gonbidatuarengana'. Orduan, gau batean, bi gonbidatu talde handi bildu ziren bere egoitzan, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Joan dezala pertsona bakoitza bere lagunarengana". Eta Allah sallallaahu 'alaihi wasallam-en Mezulariarekin buelta eman zutenetako bat izan nintzen. Sartu zenean, esan zuen: 'Kaixo 'A'isyah, ba al dago zerbait?' 'Aisyahek erantzun zuen: Bai, gosaltzeko prestatu dudan zopa, jauna. Orduan, 'A'isyah-k bere sukaldean hartu zuen eta Allah-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-ek pixka bat hartu zuen eta jan zuen, eta esan zuen: 'Hartu, bismillaah'. Jan genuen ikusitakoaren antzeko ezer geratu arte. Horren ondoren, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Edatekorik al duzu?' «Aishahek esan zuen: Bai, zuri prestatu dizudan esnea». Esan zuen: 'Ekar ezazu hona'. 'A'isyah-ek hartu zuen orduan Allah-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-ek hartu zuen, ahoraino igo zuen, pixka bat edan zuen eta esan zuen: 'Edan, bismillaah'. Ala edan genuen ikusi genuen bezala ezer geratzen ez zen arte. Horren ostean atera ginen eta meskitara joan ginen, aurpegia estali nuen eta Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezularia atera zen, jendea esnatu zuen: 'Otoitz egin'. Atera zenean, jendea esnatu zuen otoitzerako, nire aurpegia estalita nengoela pasa zen, esan zuen: 'Nor da hau?' Nik erantzun nion: Nik, 'Abdullah bin Thikhfah. Esan zuen: "Hau da Allahk "azza wajalla" gorroto duen aurpegia.