Imam Ahmad : 22511

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ بَيْنَا أَنَا جَالِسٌ مَعَ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ ابْنٌ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ طِخْفَةَ فَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ أَلَا تُخْبِرُنَا عَنْ خَبَرِ أَبِيكَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طِخْفَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَثُرَ الضَّيْفُ عِنْدَهُ قَالَ لِيَنْقَلِبْ كُلُّ رَجُلٍ بِضَيْفِهِ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ اجْتَمَعَ عِنْدَهُ ضِيفَانٌ كَثِيرٌ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَنْقَلِبْ كُلُّ رَجُلٍ مَعَ جَلِيسِهِ قَالَ فَكُنْتُ مِمَّنْ انْقَلَبَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا عَائِشَةُ هَلْ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ حُوَيْسَةُ كُنْتُ أَعْدَدْتُهَا لِإِفْطَارِكَ قَالَ فَجَاءَتْ بِهَا فِي قُعَيْبَةٍ لَهَا فَتَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا قَلِيلًا فَأَكَلَهُ ثُمَّ قَالَ خُذُوا بِسْمِ اللَّهِ فَأَكَلْنَا مِنْهَا حَتَّى مَا نَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَ هَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَرَابٍ قَالَتْ نَعَمْ لُبَيْنَةٌ كُنْتُ أَعْدَدْتُهَا لَكَ قَالَ هَلُمِّيهَا فَجَاءَتْ بِهَا فَتَنَاوَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَهَا إِلَى فِيهِ فَشَرِبَ قَلِيلًا ثُمَّ قَالَ اشْرَبُوا بِسْمِ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَاللَّهِ مَا نَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ خَرَجْنَا فَأَتَيْنَا الْمَسْجِدَ فَاضْطَجَعْتُ عَلَى وَجْهِي فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُوقِظُ النَّاسَ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ يُوقِظُ النَّاسَ لِلصَّلَاةِ فَمَرَّ بِي وَأَنَا عَلَى وَجْهِي فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طِخْفَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ ضِجْعَةٌ يَكْرَهُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Har fortalt os [Yazid] har fortalt os [Ibn Abi Dzi`b] fra [Al Harith bin 'Abdur Rahman] sagde: Da jeg sad sammen med Abu Salamah bin 'Abdur Rahman, kom der pludselig en fra Bani Ghifar [en af 'Abdullah bin Thikhfahs sønner], og Abu Salamah sagde: Vil du fortælle os nyhederne fra din far? Han sagde: Han fortalte mig [min far, 'Abdullah bin Thikhfah], at da der var mange gæster i Profeten sallallaahu 'alaihi wasallams hus, sagde han: "Lad hver person vende sig til sin gæst." Så en nat var der to store grupper af gæster samlet i hans residens. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sagde: "Lad hver person vende sig til sin ven." Og jeg var en af dem, der vendte sig om med Allahs Sendebud sallallaahu 'alaihi wasallam. Da han kom ind, sagde han: "Hej 'A`isyah, er der noget?" 'A`isyah svarede: Ja, suppen, som jeg har lavet til morgenmad, hr. Så tog 'A`isyah den i sit komfur, og Allahs Sendebud (frid og velsignelser være med ham) tog lidt og spiste det, og sagde derefter: "Tag det, bismillah." Vi spiste det, indtil der ikke var noget tilbage, som det, vi så. Derefter sagde Profeten (frid og velsignelser være med ham): "Har I noget at drikke?" 'Aishah sagde: Ja, mælken, som jeg har forberedt til jer." Han sagde: "Bring den her." 'Aishah bragte den, og Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam tog den, han holdt den til munden, han drak lidt, og sagde så: "Drik, bismillah." Vi drak, indtil ved Allah, som vi så, ikke var noget tilbage. Derefter kom vi ud og gik til moskeen. Jeg bøjede mit ansigt, og Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam kom ud. Han vækkede folket: "Bed bønnerne." Da han kom ud, vækkede han folket til at bede. Han gik forbi mig, mens mit ansigt var dækket, og han sagde: "Hvem er det?"