Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Bukhari : 671

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْلَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَتَاهُ بِلَالٌ يُوذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ إِنْ يَقُمْ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلَا يَقْدِرُ عَلَى الْقِرَاءَةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ فَقُلْتُ مِثْلَهُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوْ الرَّابِعَةِ إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ فَصَلَّى وَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخُطُّ بِرِجْلَيْهِ الْأَرْضَ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ صَلِّ فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَعَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى جَنْبِهِ وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ التَّكْبِيرَتَابَعَهُ مُحَاضِرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ

আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক কৈছে [‘আব্দুল্লাহ বিন দাউদে] কৈছে, আমাক [আল আমাছিয়ে] [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আল আছৱাদ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে, ‘যেতিয়া হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যু হৈছিল, তেতিয়া বিলাল তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে যে নামাজৰ সময় আহিল। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি আবু বকৰক কওক যে তেওঁ নামাজৰ নেতৃত্ব দিব’। মই ক’লোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে আবু বকৰ এজন কোমল মানুহ, যদি তেওঁ আপোনাৰ ঠাই লয় তেন্তে তেওঁ কান্দিব আৰু কোৰআন পঢ়িব নোৱাৰিব।’ তেওঁ আকৌ ক’লে: ‘আপুনি আবু বকৰক কওক যে তেওঁ নামাজৰ নেতৃত্ব দিব’। মই তেতিয়া একে উত্তৰ দিলোঁ। গতিকে তৃতীয় বা চতুৰ্থবাৰত তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোক ইউছুফৰ পত্নীৰ দৰে। আবু বকৰক নামাজৰ নেতৃত্ব দিবলৈ কওক। শেষত আবু বকৰে -ইমাম হিচাপে- নামাজ দিলে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুজন মানুহৰ কাষে কাষে ওলাই আহিল আৰু যেন মই তেওঁক ভৰি দুখন মাটিত টানি খোজ কাঢ়ি থকা দেখিলোঁ। আবু বকৰে যেতিয়া তেওঁৰ আগমন দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ পিছুৱাই যোৱাৰ মনস্থ কৰিলে। কিন্তু তেওঁ তেওঁক এনেদৰে ইংগিত দিলে যেন ক’ব: ‘প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিব’। তাৰ পিছত আবু বকৰ শ্বিফ্ট হ’ল আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ কাষত বহিল, তাৰ পিছত আবু বকৰে জামাতৰ আগত তকবীৰৰ শব্দ কৰিলে’। এই হাদীছ [আল আমছিৰ] [মুহাদলিৰে]ও শক্তিশালী কৰিছিল।