Bersumpah kemudian melihat ada yang lebih baik, hendaklah mengambil yang lebih baik dan membayar kafarat sumpahnya

इमाम बुखारी : 7000

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ وَالْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ عَنْ زَهْدَمٍ قَالَكَانَ بَيْنَ هَذَا الْحَيِّ مِنْ جُرْمٍ وَبَيْنَ الْأَشْعَرِيِّينَ وُدٌّ وَإِخَاءٌ فَكُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ الطَّعَامُ فِيهِ لَحْمُ دَجَاجٍ وَعِنْدَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ كَأَنَّهُ مِنْ الْمَوَالِي فَدَعَاهُ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ شَيْئًا فَقَذِرْتُهُ فَحَلَفْتُ لَا آكُلُهُ فَقَالَ هَلُمَّ فَلْأُحَدِّثْكَ عَنْ ذَاكَ إِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفَرٍ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ نَسْتَحْمِلُهُ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَحْمِلُكُمْ وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَهْبِ إِبِلٍ فَسَأَلَ عَنَّا فَقَالَ أَيْنَ النَّفَرُ الْأَشْعَرِيُّونَ فَأَمَرَ لَنَا بِخَمْسِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى ثُمَّ انْطَلَقْنَا قُلْنَا مَا صَنَعْنَا حَلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَحْمِلَنَا وَمَا عِنْدَهُ مَا يَحْمِلُنَا ثُمَّ حَمَلَنَا تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينَهُ وَاللَّهِ لَا نُفْلِحُ أَبَدًا فَرَجَعْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا لَهُ فَقَالَ لَسْتُ أَنَا أَحْمِلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَمَلَكُمْ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَتَحَلَّلْتُهَا

आम्हाला [अब्दुल्ला बिन अब्दुल वहाब] यांनी सांगितले, ज्यांनी [अब्दुल वहाब] यांच्याकडून, त्यांनी [अय्यूब] यांच्याकडून [अबू किलाबाह] यांच्याकडून, आणि [अल कासिम अत-तमिमी] यांनी [झहदम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले, "जुरूम आणि अस्यारी लोकांमध्ये प्रेम आणि बंधुता होती. त्या वेळी आम्ही [अबू मूसा] अल-अश'री यांच्या सोबत होतो, आणि त्यांच्याकडे अन्न आणले गेले, ज्यात चिकन होते. दरम्यान, अबू मूसा यांच्या शेजारी बानू तैमुल्लाह या घराण्यातील एक माणूस – एक मावली (गैर-अरब) – बसलेला होता, ज्याला अबू मूसा यांनी आमच्यासोबत जेवायला आमंत्रित केले. झहदम म्हणाले, "मी त्या बानू तैमुल्लाहच्या माणसाला असे अन्न खाताना पाहिले जे मला घृणास्पद वाटले, म्हणून मी शपथ घेतली की मी ते खाणार नाही." मग अबू मूसा म्हणाले, 'अरे, इथे या, मी तुम्हाला एक हदीस सांगणार आहे! खरं तर, मी तुम्हाला तुमच्या शपथाबद्दलही सांगणार आहे.' एकदा मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना अस्यारी जमातीतील काही पुरुषांसोबत भेटलो, आशेने की ते आम्हाला वाहनात बसवतील, पण त्यांनी शपथ घेतली: 'अल्लाहची शपथ, मी तुम्हाला वाहनात बसवणार नाही, आणि खरं तर माझ्याकडे तुम्हाला नेण्यासाठी वाहनही नाही.' नंतर पैगंबरांना युद्धात मिळवलेल्या काही उंटांच्या स्वरूपातील लूट मिळाली आणि त्यांनी आमच्याबद्दल विचारले, म्हणाले: 'अस्यारी जमातीतील ते लोक कुठे आहेत? त्यांनी आदेश दिला की आम्हाला सुमारे पाच झाउद (एक झाउद तीन ते दहा उंटांमधील) पांढऱ्या पाठीचे उंटा देण्यात यावेत, आणि मग आम्ही निघालो. निघताना आम्ही म्हणालो, 'अरे… आपण इथे काय करतोय?' आम्हाला ठाऊक होते की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी जेव्हा आमच्यासाठी वाहतुकीची सोय नव्हती तेव्हा आम्हाला वाहून नेण्यास नकार देणारी शपथ घेतली होती, परंतु आता त्यांनी आमच्यासाठी वाहतुकीची सोय केली आहे. असं दिसतं की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आमच्या बाबतीत आपली शपथ मोडली आहे; अल्लाहची शपथ, जर असं असेल तर आम्ही कधीच सुरक्षित राहणार नाही! म्हणून आम्ही परतलो आणि त्याच्याकडे गेलो, आणि आमच्या शंका मांडल्या. तेव्हा त्याने सांगितले: 'तुमच्यासाठी वाहने मी पुरवलेली नाहीत, तर अल्लाहनेच तुम्हाला नेण्यासाठी वाहने पुरवली आहेत. अल्लाहने शपथ, जर मी ती शपथ घेतली नसती आणि नंतर त्यापेक्षा चांगले काही पाहिले असते, तर मी ते चांगलेच केले असते आणि माझ्या शपथेची काफिरा भरली असती.'"