Kewajiban Mengikuti Imam dan Larangan Mengubah Bacaan

Imam Muslim : 612

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأُمَوِيُّ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كَامِلٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ صَلَاةً فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أُقِرَّتْ الصَّلَاةُ بِالْبِرِّ وَالزَّكَاةِ قَالَ فَلَمَّا قَضَى أَبُو مُوسَى الصَّلَاةَ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ أَيُّكُمْ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَأَرَمَّ الْقَوْمُ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا فَأَرَمَّ الْقَوْمُ فَقَالَ لَعَلَّكَ يَا حِطَّانُ قُلْتَهَا قَالَ مَا قُلْتُهَا وَلَقَدْ رَهِبْتُ أَنْ تَبْكَعَنِي بِهَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا قُلْتُهَا وَلَمْ أُرِدْ بِهَا إِلَّا الْخَيْرَ فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَمَا تَعْلَمُونَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي صَلَاتِكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَنَا فَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلَاتَنَا فَقَالَ إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذْ قَالَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمْ اللَّهُ فَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الْإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعُ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الْإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمْ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ كُلُّ هَؤُلَاءِ عَنْ قَتَادَةَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ وَفِي حَدِيثِ جَرِيرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ قَتَادَةَ مِنْ الزِّيَادَةِ وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَحَدٍ مِنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ إِلَّا فِي رِوَايَةِ أَبِي كَامِلٍ وَحْدَهُ عَنْ أَبِي عَوَانَةَ قَالَ أَبُو إِسْحَقَ قَالَ أَبُو بَكْرِ ابْنُ أُخْتِ أَبِي النَّضْرِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ مُسْلِمٌ تُرِيدُ أَحْفَظَ مِنْ سُلَيْمَانَ فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ فَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ فَقَالَ هُوَ صَحِيحٌ يَعْنِي وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا فَقَالَ هُوَ عِنْدِي صَحِيحٌ فَقَالَ لِمَ لَمْ تَضَعْهُ هَا هُنَا قَالَ لَيْسَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدِي صَحِيحٍ وَضَعْتُهُ هَا هُنَا إِنَّمَا وَضَعْتُ هَا هُنَا مَا أَجْمَعُوا عَلَيْهِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَضَى عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ

Беҙгә [Сәғит бин Маншур], [Ҡотайба бин Сәғит], [Әбү Камил әл-Джахдари] һәм [Мөхәммәт бин Ғәбдел Мәлик әл-Үмәүигә] һөйләне, ә лафаж Әбү Камилдыҡы, улар әйттеләр, беҙгә [Әбү Әүәнәх] [Ҡатаһан биһүн] [Йүнүһән биһүнән]-дан [Йүнүһүнһ]-тан һөйләне. бин әр-Рәҡәсәй] ул: «Мин [Әбү Муса әл-Әшғәри] менән доға менән намаҙ уҡыным», — тигән. -Тәхиәт- ултырғанда, шул халыҡтан бер кеше: «Намаҙ изгелек һәм зәҡәт биреү менән айырыла», — тигән. Ул: «Әбү Муса намаҙҙы һәм сәләмде уҡығас, әйләнеп ҡараны ла: «Ҡайһығыҙ фәлән-фәлән һөйләмде әйтте?» Һөйләүсе: «Шунан халыҡ тын ҡалды, шунан һуң ул тағы ла: «Һеҙҙең ҡайһығыҙ фәлән-фәлән һөйләм әйтте», — тигән. Шулай итеп, халыҡ өнһөҙ ҡалды. Шунан тағы ла: «Бәлки, һин, Хиттан, әйткәнһеңдер», — тип һораны. Ул: «Мин улай тип әйтмәнем», — тип яуапланы. Ә мин ҡурҡам, һин мине уның менән әрләйһең'. Шунан шул халыҡтан бер кеше: «Мин әйттем, әйтергә уйламаным, әммә яҡшы булды», — тигән. Шунан Әбү Муса: «Намаҙҙарҙа нисек -зикер- әйтергә кәрәклеген белмәйһегеҙме?» Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм беҙгә вәғәз бирҙе, һуңынан беҙгә сөннәтте аңлатты, һәм беҙгә намаҙҙарыбыҙ тураһында өйрәтте, ул әйтте: «Намаҙ уҡығанда намаҙҙарығыҙҙы тура итегеҙ, шунан һеҙҙең арағыҙҙан берегеҙ һеҙҙе етәкләһен, әгәр ул тәкбир әйтһә, һеҙ тәкбир итегеҙ, ә ул: «Мәҙүһәл-Ғәйрәл-ғәйрәл» тигәндә. асыулы һәм аҙашҡандар юлынан түгел-' һуңынан: «Амин», — тип әйтегеҙ, Аллаһ һеҙҙе һис шикһеҙ яратыр. Әгәр ҙә ул тәкбир ҡылып, йөҙ ҡылһа, тәкбир ҡылып йөҙ ҡыл, сөнки имам һинең алдыңда йөҙ ҡылып, йөҙөн күтәрергә тейеш». Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Улайһа, шундай хәрәкәттән һуң шундай хәрәкәт булды», – тине. Әгәр ҙә ул: «Сәмиаллаһу Лиман Хәмиҙә -Аллаһ Уны маҡтағандарҙы ишетһен-», тиһә, «Аллаһүммә Раббана лака әл-Хәмдү -Йә Аллаһ, беҙҙең Раббыбыҙ, Һиңә маҡтау булһын-» тиһә, һис шикһеҙ, Аллаһ һине тыңлар, сөнки Аллаһ Тәғәлә Пәйғәмбәре ауыҙы аша әйтте, саллаллааһуғәлиһиуаллаһ. Имам тәкбир яһап, сәждәгә китһә, һеҙ ҙә тәкбир итегеҙ һәм сәждә итегеҙ, сөнки имам һеҙҙең алда сәждә итә, һеҙҙең алда ҡалҡып сыға». Шунан һуң Аллаһ Рәсүле тағы: «Улайһа, ул хәрәкәт артынан теге хәрәкәт килде», — тине. Ә һин тахиятта ултырғанда иң беренсе доғаң: “Әттәхийәт Лилләһүә аш-Шалауат вә атс-Сәйййибәт, әссәләмүғәләйкә, әййүһә ән-Нәбийү Вәрәхмәтуллаһи Вәбәрәкәтүһү, әссәләмүғәләйнә вәғәли ибадиллаһишшәәлиһин” булырға тейеш. -Бөтә ихтирам Аллаһ Тәғәләгә, бәрәкәт һәм изгелек. Һиңә сәләм, пәйғәмбәр, рәхмәт һәм бәрәкәт булһын. Беҙгә һәм Аллаһтың изге ҡолдарына именлек булһын-'. Мин шаһитлыҡ итәм, Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ, һәм мин шаһитлыҡ итәм, Мөхәммәт Аллаһтың ҡоло һәм илсеһе. Һөйләне [Муаҙ бин Хишам] беҙгә [атайым] һөйләне -- икенсе риүәйәт юлы аша -- һәм беҙгә һөйләне [Исхаҡ бин Ибраһим] беҙгә [Сөләймән ат-Тайми] риүәйәт ителгән бөтә нәмәне [Ҡатаҙа] был иснадта Джатаһиҙан [С]Ҡүләрҙән [Shadis]. өҫтәүенә, 'Әгәр Имам уҡый икән, тыңлағыҙ' Һәм ул бер хәҙистә лә юҡ. уларҙан: «Аллаһ үҙенең пәйғәмбәре саллаллаһуғәләйһиссәләм ауыҙы аша: «Сәмиаллаһу лиман хәмиҙә», тип әйтте, тик [Әбү Камилдың] тарихынан ғына [Әбү Әүәнәнән] генә. Әбү Исхаҡ әйткән, Әбү ән-Надһәрҙең һеңлеһенең улы Әбү Бәкер был хәҙистә әйткән. Шул саҡ Мөслим: «Һин Сөләймәнгә ҡарағанда күберәк хафизды күҙ уңында тотаһың», — тигән. Шунан Әбү Бәкер уға: «Әбү Һөрәйрәнең хәҙистәре дөрөҫ, йәғни: «Әгәр имам уны уҡыһа, һин уны тыңлайһың», — тигән. Әбү Һүрәйрә: «Минеңсә, был хәҙис дөрөҫ», — тигән. Мосолмандар: «Ниңә бында ҡуймайһың», — тип һораған. Әбү Һүрәйрә: «Минең янда булған бөтә нәмә лә дөрөҫ түгел», — тип яуап бирә. Мин уны бында тик ситкә ҡуйыу маҡсатында ғына ҡуйҙым, улар өҫтөндә ижмә тип әйтһәләр генә. Беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһимға] һәм [Ибн Әби Ғүмәргә] [Ғабдурраззаҡтан] [Мәғмәрҙән] [Ҡатада] был иснадты һөйләне, һәм ул хәҙистә: «Аллаһ Пәйғәмбәре һүҙе аша фарман итте, саллаллаһуғәләйһиүәсәлләм, «Сәмиаллаһ ли хәмиәһүмән», — тигән.