Imam Ahmad : 17366
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ مُرَّةَ بْنِ كَعْبٍ أَوْ كَعْبِ بْنِ مُرَّةَ السُّلَمِيِّ قَالَ شُعْبَةُ قَالَ قَدْ حَدَّثَنِي بِهِ مَنْصُورٌ وَذَكَرَ ثَلَاثَةً بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُرَّةَ بْنِ كَعْبٍ ثُمَّ قَالَ بَعْدُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ مُرَّةَ أَوْ عَنْ كَعْبٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ اللَّيْلِ أَسْمَعُ قَالَ جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرِ ثُمَّ قَالَ الصَّلَاةُ مَقْبُولَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الصُّبْحَ ثُمَّ لَا صَلَاةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَتَكُونَ قِيدَ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ ثُمَّ الصَّلَاةُ مَقْبُولَةٌ حَتَّى يَقُومَ الظِّلُّ قِيَامَ الرُّمْحِ ثُمَّ لَا صَلَاةَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ ثُمَّ الصَّلَاةُ مَقْبُولَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ لَا صَلَاةَ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ وَإِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ فَغَسَلَ يَدَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ وَجْهِهِ وَإِذَا غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ ذِرَاعَيْهِ وَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ رِجْلَيْهِ قَالَ شُعْبَةُ وَلَمْ يَذْكُرْ مَسْحَ الرَّأْسِ وَأَيُّمَا رَجُلٍ أَعْتَقَ رَجُلًا مُسْلِمًا كَانَ فِكَاكَهُ مِنْ النَّارِ يُجْزَى بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْ أَعْضَائِهِ عُضْوًا مِنْ أَعْضَائِهِ وَأَيُّمَا رَجُلٍ مُسْلِمٍ أَعْتَقَ امْرَأَتَيْنِ مُسْلِمَتَيْنِ كَانَتَا فِكَاكَهُ مِنْ النَّارِ يُجْزَى بِكُلِّ عُضْوَيْنِ مِنْ أَعْضَائِهِمَا عُضْوًا مِنْ أَعْضَائِهِ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ مُسْلِمَةٍ أَعْتَقَتْ امْرَأَةً مُسْلِمَةً كَانَتْ فِكَاكَهَا مِنْ النَّارِ يُجْزَى بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْ أَعْضَائِهَا عُضْوًا مِنْ أَعْضَائِهَا
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] [Syu'bah] [Mansur] [Salim bin Abul Ja'd] Murrah bin Ka'ab edo [Ka'ab bin Murrah As Sulami] esan digu. Syu'bah-ek esan zuen: Mansur-ek esan zidan, gero hiru narratzaile aipatu zituen bere eta Murrah bin Ka'ab-en artean, esan ondoren; Murrah-eko Salim-etik edo Ka'ab-etik esan zuen: "Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam galdetu nion gehien entzuten den gaueko orduaz - zerbitzari baten otoitza -?" Orduan erantzun zuen: «Gauaren erdian berandu». Orduan esan zuen: «Orduan orduko otoitzak onartzen dira egunsentiko otoitzerako ordua iritsi arte. Orduan ez da otoitz egin ondoren eguzkia ateratzen den arte itzala gezi bat edo bi aldiz altua izan arte. Eta horren ondoren bakarrik, otoitza onartuko da objektu baten irudia objektu horren berdina izan arte. Orduan, ez dago otoitzik eguzkia mendebaldera aldatu arte, eta ordu horretan otoitzak onartuko dira Asr otoitzaren ordua iritsi arte. Orduan ez dago otoitzik ondoren eguzkia sartu arte. Zerbitzariak abluzioa egiten badu eta eskuak garbitzen baditu, eskuetan dituen bekatu guztiak eroriko dira, aurpegia garbitzen badu, aurpegian dituen bekatu guztiak eroriko dira, besoak garbitzen baditu besoetan dauden bekatu guztiak eroriko dira, eta oinak garbitzen baditu bere bi oinetako bekatu guztiak eroriko dira'. [Shu'bah] esan zuen: "Eta ez zuen aipatu burua garbitzea". Orduan esan zuen: «Musulman gizonezko esklabo bat askatzen duen edozein gizon, orduan bere erredentore bihurtzen da infernuko sutik. Bere gorputz-adar bakoitza -esklabuaren- adarrekin erredimituko da. Eta bi emakume esklabo musulman askatzen dituen edozein gizon musulman, biak izango dira bere salbatzailea infernuko sutik. Bi esklabo musulmanen gorputzetatik bi organo behin erabiliko dira haien organo bakoitzaren erreskate gisa. Eta emakume musulman esklabo bat askatzen duen edozein emakume musulman izango da bere erredentorea infernuko sutik, eta bere gorputzeko kide bakoitzarengatik erreskate bat jasoko du emakume esklaboaren gorputzeko kide bakoitzarengatik.