حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ بِشْرٍ التَّغْلِبِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي وَكَانَ جَلِيسًا لِأَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ كَانَ بِدِمَشْقَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ وَكَانَ رَجُلًا مُتَوَحِّدًا قَلَّمَا يُجَالِسُ النَّاسَ إِنَّمَا هُوَ فِي صَلَاةٍ فَإِذَا فَرَغَ فَإِنَّمَا يُسَبِّحُ وَيُكَبِّرُ حَتَّى يَأْتِيَ أَهْلَهُ فَمَرَّ بِنَا يَوْمًا وَنَحْنُ عِنْدَ أَبِي الدَّرْدَاءِ فَقَالَ لَهُ أَبُو الدَّرْدَاءِ كَلِمَةً تَنْفَعُنَا وَلَا تَضُرُّكَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَقَدِمْتُ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَجَلَسَ فِي الْمَجْلِسِ الَّذِي فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِرَجُلٍ إِلَى جَنْبِهِ لَوْ رَأَيْتَنَا حِينَ الْتَقَيْنَا نَحْنُ وَالْعَدُوَّ فَحَمَلَ فُلَانٌ فَطَعَنَ فَقَالَ خُذْهَا وَأَنَا الْغُلَامُ الْغِفَارِيُّ كَيْفَ تَرَى فِي قَوْلِهِ قَالَ مَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ أَبْطَلَ أَجْرَهُ فَسَمِعَ ذَلِكَ آخَرُ فَقَالَ مَا أَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا فَتَنَازَعَا حَتَّى سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ لَا بَأْسَ أَنْ يُحْمَدَ وَيُؤْجَرَ قَالَ فَرَأَيْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ سُرَّ بِذَلِكَ وَجَعَلَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ إِلَيْهِ وَيَقُولُ آنْتَ سَمِعْتَ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَمَا زَالَ يُعِيدُ عَلَيْهِ حَتَّى إِنِّي لَأَقُولُ لَيَبْرُكَنَّ عَلَى رُكْبَتَيْهِ

Esan zigun [Abdul Malik bin Amru Abu Amir] esan zigun, esan zigun [Hisyam bin Sa'd] Esan zigun [Qais bin Bisyr At Taghlibi] esan zidan [nire aita] - behin Abu Darda-ren kontseiluan eseri zen - Esan zuen: "Damaskon bazegoen gizon bat, Propulaahu-sallaahi-ko lagunetako bat zena. gizona [Ibn Al Hanzaliyyah] deitzen zen normalean. Bakarrik egotea gustatzen zaion pertsona da, jendearekin esertzea gustatzen ez zaiona. Bere jarduera bakarra otoitza da, amaitutakoan tasbih eta takbir irakurtzen ditu bere familiara itzuli arte. Egun batean gizona pasatu zen Abu Dardarekin geundela, orduan Abu Dardak esan zion: '-Zuregandik espero dugu- guretzat erabilgarria izango den eta kalterik ekarriko ez dizun hitza'. Gizonak esan zuen: 'Alaren mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam behin bidali gintuen espedizioetako batera. Heldu ginenean -Medinara-, espedizioan parte hartu zuen jendearen artetik gizon bat etorri zen, gero sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta zegoen batzarrean eseri zen. Orduan, gizonak esan zion ondoan zegoenari: «Gu eta etsaien tropak aurrez aurre noiz iritsi ginen ikusiko bazenu! Orduan gizonak bere etsaia labankada eman zion, eta esan zuen: "Zatoz eta aurre egin niri, ni naiz Al Ghifariko printzea". Zer iruditzen zaizu esandakoaz?». Hark erantzun zion: «Ez daukat iritzirik, bere ekintzen saria ezereztu ez bada». Eta entzun zuen beste batek esan zuen: 'Ez dut uste ondo dagoenik'. Beraz, elkarren artean eztabaidatu zuten, Profeta sallallahu 'alaihi wasallam entzun arte, esan zuen: 'Subhanallah, ez du axola, izan ere, goraipatu eta saritua izan zen'. Bisyr-ek Taghlibik esan zuen: "Abu Darda pozik ikusi nuen horregatik eta burua altxatu zuen Al Hanzhaliyyah-rengana, eta esan zuen: "Zuk entzun zenuen hadith hori Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam?" Profetaren lagun gizonezkoak erantzun zuen: «Bai, hori da». Abu Dardak beti errepikatzen zuen bere galdera, esan nuen arte: «Benetan, belauniko eroriko da».