حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَالِكٍ الْمُدْلِجِيُّ وَهُوَ ابْنُ أَخِي سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ سُرَاقَةَ يَقُولُ جَاءَنَا رُسُلُ كُفَّارِ قُرَيْشٍ يَجْعَلُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دِيَةَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا لِمَنْ قَتَلَهُمَا أَوْ أَسَرَهُمَا فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي مَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ قَوْمِي بَنِي مُدْلِجٍ أَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْهُمْ حَتَّى قَامَ عَلَيْنَا فَقَالَ يَا سُرَاقَةُ إِنِّي رَأَيْتُ آنِفًا أَسْوَدَةً بِالسَّاحِلِ إِنِّي أُرَاهَا مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ قَالَ سُرَاقَةُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُمْ هُمْ فَقُلْتُ إِنَّهُمْ لَيْسُوا بِهِمْ وَلَكِنْ رَأَيْتَ فُلَانًا وَفُلَانًا انْطَلَقَ آنِفًا قَالَ ثُمَّ لَبِثْتُ فِي الْمَجْلِسِ سَاعَةً حَتَّى قُمْتُ فَدَخَلْتُ بَيْتِي فَأَمَرْتُ جَارِيَتِي أَنْ تُخْرِجَ لِي فَرَسِي وَهِيَ مِنْ وَرَاءِ أَكَمَةٍ فَتَحْبِسَهَا عَلَيَّ وَأَخَذْتُ رُمْحِي فَخَرَجْتُ بِهِ مِنْ ظَهْرِ الْبَيْتِ فَخَطَطْتُ بِرُمْحِي الْأَرْضَ وَخَفَضْتُ عَالِيَةَ الرُّمْحِ حَتَّى أَتَيْتُ فَرَسِي فَرَكِبْتُهَا فَرَفَعْتُهَا تَقَرَّبُ بِي حَتَّى رَأَيْتُ أَسْوَدَتَهُمَا فَلَمَّا دَنَوْتُ مِنْهُمْ حَيْثُ يُسْمِعُهُمْ الصَّوْتُ عَثَرَتْ بِي فَرَسِي فَخَرَرْتُ عَنْهَا فَقُمْتُ فَأَهْوَيْتُ بِيَدَيَّ إِلَى كِنَانَتِي فَاسْتَخْرَجْتُ مِنْهَا الْأَزْلَامَ فَاسْتَقْسَمْتُ بِهَا أَضُرُّهُمْ أَمْ لَا فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ أَنْ لَا أَضُرَّهُمْ فَرَكِبْتُ فَرَسِي وَعَصَيْتُ الْأَزْلَامَ فَرَفَعْتُهَا تَقَرَّبُ بِي حَتَّى إِذَا دَنَوْتُ مِنْهُمْ عَثَرَتْ بِي فَرَسِي فَخَرَرْتُ عَنْهَا فَقُمْتُ فَأَهْوَيْتُ بِيَدَيَّ إِلَى كِنَانَتِي فَأَخْرَجْتُ الْأَزْلَامَ فَاسْتَقْسَمْتُ بِهَا فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ أَنْ لَا أَضُرَّهُمْ فَعَصَيْتُ الْأَزْلَامَ وَرَكِبْتُ فَرَسِي فَرَفَعْتُهَا تَقَرَّبُ بِي حَتَّى إِذَا سَمِعْتُ قِرَاءَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ لَا يَلْتَفِتُ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُكْثِرُ الِالْتِفَاتَ سَاخَتْ يَدَا فَرَسِي فِي الْأَرْضِ حَتَّى بَلَغَتْ الرُّكْبَتَيْنِ فَخَرَرْتُ عَنْهَا فَزَجَرْتُهَا وَنَهَضْتُ فَلَمْ تَكَدْ تُخْرِجُ يَدَيْهَا فَلَمَّا اسْتَوَتْ قَائِمَةً إِذْ لَا أَثَرَ بِهَا عُثَانٌ سَاطِعٌ فِي السَّمَاءِ مِثْلُ الدُّخَانِ قَالَ مَعْمَرٌ قُلْتُ لِأَبِي عَمْرِو بْنِ الْعَلَاءِ مَا الْعُثَانُ فَسَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ هُوَ الدُّخَانُ مِنْ غَيْرِ نَارٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ فِي حَدِيثِهِ فَاسْتَقْسَمْتُ بِالْأَزْلَامِ فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ أَنْ لَا أَضُرَّهُمْ فَنَادَيْتُهُمَا بِالْأَمَانِ فَوَقَفُوا فَرَكِبْتُ فَرَسِي حَتَّى جِئْتُهُمْ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي حِينَ لَقِيتُ مَا لَقِيتُ مِنْ الْحَبْسِ عَنْهُمْ أَنَّهُ سَيَظْهَرُ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ قَوْمَكَ قَدْ جَعَلُوا فِيكَ الدِّيَةَ وَأَخْبَرْتُهُمْ مِنْ أَخْبَارِ سَفَرِهِمْ وَمَا يُرِيدُ النَّاسُ بِهِمْ وَعَرَضْتُ عَلَيْهِمْ الزَّادَ وَالْمَتَاعَ فَلَمْ يَرْزَآنِي شَيْئًا وَلَمْ يَسْأَلَانِي إِلَّا أَنْ أَخْفِ عَنَّا فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَكْتُبَ لِي كِتَابَ مُوَادَعَةٍ آمَنُ بِهِ فَأَمَرَ عَامِرَ بْنَ فُهَيْرَةَ فَكَتَبَ لِي فِي رُقْعَةٍ مِنْ أَدِيمٍ ثُمَّ مَضَى

Esan digu [Abdurrazaq] [Ma'mar] [Az Zuhri]tik [Az Zuhri], eta esan dit [Abdurrahman bin Malik Al Mudliji] - Suraqah bin Malik bin Ju'syum-en semea da - [bere aitak] esan ziola, [Suraqah] entzun zuela esaten: 'Quraishen infiom-eko hainbat mezulari egin zituzten random-en hainbat mezulari. Alaihi Wasallam eta Abu Bakr-en (bakea eta bedeinkazioak bedein) Alai Mezulariari buruzko diyat forma, hau da, biak hil edo harrapatzen dituen edonorentzat. Nire herriaren batzarreko batzar batean eserita nengoela, Bani Mudlij, orduan haietako bat -Quraysh-eko mezularia- etorri eta gure aurrean jarri zen. Orduan haietako batek esan zuen: 'O Suraqah, egia esan kostaldean beltza ikusi nuen, Mahoma eta bere lagunak zirela pentsatu nuen'. Suraqahek esan zuen: «Ondo dakit haiek direla. Beraz, esan nuen: 'Ziur asko, pertsona talde hori ez dira haiek. Hala ere, lehenago joan berri ziren Fulan eta Fulan ikusi nituen'. Suraqah-ek jarraitu zuen: «Gero denbora batez egon nintzen batzarrean, jaiki eta nire etxera sartu nintzen arte. Orduan, nire esklaboari eskatu nion nire zaldia muino txikiaren atzetik ateratzeko. Orduan esklaboak prestatu zuen. Horren ostean, gezia hartu eta etxearen goialdetik eramanez irten nintzen. Gezia arrastatu nuen lurra marraztu arte, punta ezkutatu bitartean. Hortaz, nire zaldira iritsi nintzenean, berehala ibiltzen nintzen eta gezia hurbildu nuen, bien kolore beltza ikusi nuen arte. Haien ondoan nengoela, nire zaldiaren hotsa entzun zezaten, bat-batean nire zaldia erori zen eta berarekin erori nintzen. Orduan zutitu nintzen eta eskua dardaikara heldu eta Al Azlam -zozketa egiteko geziak- atera nuen bertatik, eta jarraibideak eskatu nion ea haietara apuntatzen ari nintzen ala ez. Beraz, gorroto nuen zerbait atera zen, hots, ez apuntatzea eta zauritzea. Beraz, gezia kendu nuen, gero ibilgailura igo eta gezia niregandik hurbil altxatu nuen. Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren irakurketa entzun nuen arte eta ez zuen burua pixka bat bueltatu. Bitartean, Abu Bakr, Ala pozik egon dadila, buruari buelta asko eman zion. Bat-batean nire zaldiaren bi hankak lurrera erori ziren eta ni erori nintzen. Orduan zaldiari altxatzen lagundu nion, baina zaldiak oraindik ezin zituen hankak zulotik atera. Nire zaldia zutik egon ondoren, ez zegoen marradurarik. Bien bitartean, zeruan laino grisak daude, sakabanatuta dagoen kearen antza dutenak. Ma'marrek esan zuen: 'Amru bin Alari esan nion: 'Zer da Al 'Utsaan?' beraz, isilik egon zen une batez, eta esan zuen: "Hori da Ad Dukhkhaan - kea - surik gabe". Az Zuhrik bere hadith-ean esan zuen: "Orduan, Al Azlam-i gidaritza eskatu nion, orduan gorroto nuen zerbait atera zen, hots, haiei ez jotzea eta kalte egitea". Beraz, biei bakea egiteko eskatu nien, eta azkenean gelditu egin ziren. Orduan zaldira igo eta haiengana etorri nintzen. Eta nire arimari bururatu zitzaidan - erasotzeari uko egitea - haiekin topo egin nuenean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren gaia laster gertatuko zela. Beraz, esan nion: "Egia esan, zure herriak diyat - erreskatea - egin du zuregatik". Eta Quraish herriaren bidaiaren eta zer egin nahi zuten ere jakinarazi nien. Gero hornikuntza eta ondasunak eskaini nituen, baina ez zuten ezer hartu nahi eta ez zidaten eskatu, isilpean gorde behar nituela izan ezik. Beraz, bakea agintzen zuen gutun bat idazteko eskatu nion, gero Amir bin Fuhairah agindu zion, gero larru zati batean idatzi zidan eta alde egin zuen».