Imam Ahmad : 16221
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صُلَيْحٍ عَنْ ذِي مِخْمَرٍ وَكَانَ رَجُلًا مِنْ الْحَبَشَةِ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُنَّا مَعَهُ فِي سَفَرٍ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حِينَ انْصَرَفَ وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ لِقِلَّةِ الزَّادِ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ انْقَطَعَ النَّاسُ وَرَاءَكَ فَحَبَسَ وَحَبَسَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى تَكَامَلُوا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ هَلْ لَكُمْ أَنْ نَهْجَعَ هَجْعَةً أَوْ قَالَ لَهُ قَائِلٌ فَنَزَلَ وَنَزَلُوا فَقَالَ مَنْ يَكْلَؤُنَا اللَّيْلَةَ فَقُلْتُ أَنَا جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ فَأَعْطَانِي خِطَامَ نَاقَتِهِ فَقَالَ هَاكَ لَا تَكُونُنَّ لُكَعَ قَالَ فَأَخَذْتُ بِخِطَامِ نَاقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِخِطَامِ نَاقَتِي فَتَنَحَّيْتُ غَيْرَ بَعِيدٍ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُمَا يَرْعَيَانِ فَإِنِّي كَذَاكَ أَنْظُرُ إِلَيْهِمَا حَتَّى أَخَذَنِي النَّوْمُ فَلَمْ أَشْعُرْ بِشَيْءٍ حَتَّى وَجَدْتُ حَرَّ الشَّمْسِ عَلَى وَجْهِي فَاسْتَيْقَظْتُ فَنَظَرْتُ يَمِينًا وَشِمَالًا فَإِذَا أَنَا بِالرَّاحِلَتَيْنِ مِنِّي غَيْرُ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِخِطَامِ نَاقَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِخِطَامِ نَاقَتِي فَأَتَيْتُ أَدْنَى الْقَوْمِ فَأَيْقَظْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ أَصَلَّيْتُمْ قَالَ لَا فَأَيْقَظَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا حَتَّى اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا بِلَالُ هَلْ لِي فِي الْمِيضَأَةِ يَعْنِي الْإِدَاوَةَ قَالَ نَعَمْ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ فَأَتَاهُ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ لَمْ يَلُتَّ مِنْهُ التُّرَابَ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الصُّبْحِ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَفْرَطْنَا قَالَ لَا قَبَضَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَرْوَاحَنَا وَقَدْ رَدَّهَا إِلَيْنَا وَقَدْ صَلَّيْنَا
Esan digu [Abu Nadlr] esan digu [Hariz] [Yazid bin Shulaih] [Dzi Mihmar]-tik, Habasyah-ko gizon bat zela sallallaahu'alaihiwasallam Profeta zerbitzatu zuena. dio; «Behin bidaia batean berarekin geundela, azkar ibiltzen zen bidaiatzean, janari gutxi zuelako. Orduan bazen norbaitek errieta egin zion: "O Allahren mezularia, jendea oso atzean geratu da". Errieta hori zela eta bere bidaia gelditu zuen eta jendeari bidaia gelditzeko gonbidapena egin zion bidelagun kopurua osatu arte'. Galdetu zien: «Ez al zenuke lo apur bat gauez?». --Edo bazirudien norbaitek esan ziola 'orduan gelditu zen eta gelditu ziren', orduan galdetu zuen: 'Nork zainduko gaitu gaur gauean?', esan nion; "Nik, Ala egin nazazu zure erreskatea", orduan bere gameluaren errenak eman zizkidan eta esan zuen: "Hau eta ez izan ergela". -Dzi Mihmar Al Habasyi Radliyallahu'anhu- esan zuen; gero gameluaren kontrola hartu nuen nire gameluaren errenekin gero alde batera utzi nuen ez zegoen norabide batean, gero bi gameluak askatzen utzi nituen, eta biak behatzen jarraitu nituen loak hartu arte, eguzkiaren beroa aurpegian sentitzeko, orduan esnatu eta eskuinera begiratu nuen, ezkerrera nire bi ibilgailuen artean oso urrun nengoela atera nuen. Sallallaahu'alaihiwasallam Profetaren gamelua hartu nuen nire gameluarekin eta gero hurbilen nuen gizakiarengana joan nintzen. Pertsona esnatu nuen eta galdetu nion: 'Otoitz egin al duzu?' erantzun zuen: «Oraindik ez», eta orduan jendea elkar esnatu zen. Sallallaahu'alaihiwasallam Profeta esnatu eta esan zuen arte: 'O Bilal, ba al dago ura abluziorako?' Hark erantzun zuen: «Bai, Allahk egin nazala zure preso», gero ura ekarri zuen abluziorako, gero abluzioa egin zuen lurrarekin nahastu gabe. Orduan Bilali agindu eta berehala otoitzerako deia oihukatu zuen, orduan sallallaahu'alaihiwasallam Profeta zutitu eta bi rak'ah otoitz egin zituen egunsentia baino lehen presarik gabe. Bilalari otoitzaren iqamat presaka esateko agindu zion, orduan norbaitek esan zuen; 'O Nabiyullah, esan nahi al dugu otoitza gauzatzat hartu dugula?' Erantzun zuen: "Ez, Allah Azzawajallak gure arima hartu duelako, eta bera da berriro itzuliko dituena, eta otoitz egin dugu".