حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَهَاشِمٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَا فِيهِمْ وَأَبُو هُرَيْرَةَ فِي رَمَضَانَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَصْنَعُ لِبَعْضٍ الطَّعَامَ قَالَ وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ مَا يَدْعُونَا قَالَ هَاشِمٌ يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ قَالَ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي قَالَ فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ وَلَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعِشَاءِ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ قَالَ أَسَبَقْتَنِي قَالَ هَاشِمٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَدَعَوْتُهُمْ فَهُمْ عِنْدِي قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ قَالَ فَذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ قَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَكَّةَ قَالَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَتِهِ قَالَ وَقَدْ وَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشَهَا قَالَ فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ وَلَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ فَهَتَفْتُ بِهِمْ فَجَاءُوا فَأَطَافُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى حَصْدًا حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا يَشَاءُ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ مِنْهُمْ مَا شَاءَ وَمَا أَحَدٌ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا مِنْهُمْ شَيْئًا قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ قَالَ فَغَلَّقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ وَفِي يَدِهِ قَوْسٌ أَخَذَ بِسِيَةِ الْقَوْسِ قَالَ فَأَتَى فِي طَوَافِهِ عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبٍ يَعْبُدُونَهُ قَالَ فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِهَا فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } قَالَ ثُمَّ أَتَى الصَّفَا فَعَلَاهُ حَيْثُ يُنْظَرُ إِلَى الْبَيْتِ فَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَذْكُرُ اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَذْكُرَهُ وَيَدْعُوهُ قَالَ وَالْأَنْصَارُ تَحْتَهُ قَالَ يَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ لَمْ يَخْفَ عَلَيْنَا فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُقْضَى قَالَ هَاشِمٌ فَلَمَّا قُضِيَ الْوَحْيُ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ أَقُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالُوا قُلْنَا ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ فَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ قَالَ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذُرَانِكُمْ

Gurekin [Bahz] eta [Hisham] erlazionatuta esan zuten; esan digu [Sulaiman Ibnul Mughirah]-tik [Thabit] esan; [Hashim] esan zuen; esan dit [Thabit Al Bunani] esan zuen; esan digu [Abdullah bin Rabah] esan du; "Hainbat pertsona bidali zituzten Mu'awiyah-era Ramadlaneko hilabetean, ni eta Abu Hurairah haien artean geunden, beraz, batzuek janaria prestatu genuen besteentzat", esan zuen Abdullah bin Rabah-ek; «Abu Hurairah izan zen gehien entretenitzen gintuena», esan zuen Hashimek; «Bere lekuan jatera gehien gonbidatzen gaituena da», esan zuen Abdullah bin Rabah; esan nuen; «Egin al dezaket janaria eta gero nirekin jatera gonbidatzeko», esan zuen Abdullah bin Rabah-ek; "Orduan norbaiti janaria egiteko agindu nion, eta ondoren Isha garaian Abu Hurairah ezagutu nuen", esan zuen Abdullah bin Rabah-ek; esan nuen; "Nire gonbidapena gaur arratsaldean erortzen da", esan zuen Abdullah bin Rabbah-ek; — Aurretik joan al zara? Hashimek esan zuen; esan nuen; "Bai, hori da", esan zuen Abdullah bin Rabbah-k, "gonbidatu ditut, beraz, nire gonbidatuak dira". Abu Hurairah esan zuen; «Gogoratuko al dizut zer gertatu zaizun, oi Ansar herria?» Orduan, Fathu Makkah-ko gertakaria kontatu zuen, esan zuen; 'Alaren mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam sartu zen Mekkah', esan zuen [Abu Hurairah]; 'Ondoren, Zubair armadaren hegal batean bidali zuen, eta Khalid bestetik eta Abu 'Ubaidah infanteriara bidali zituen, haranaren hondorantz abiatu ziren eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam haiekin zegoen. Quraysh jendea azkar bildu zen, eta esan zuen; «Lehenengo mugi dezatela, irabazten ikusten baditugu haiekin gaude, eta zerbaitek kolpatzen badituzte, eskatutakoa emango diegu», esan zuen Abdullah bin Rabah-ek; 'Esan zuen Abu Hurairahek; 'Alaren Mezularia ingurura begiratu zuen, gero niri begiratu eta esan zuen; 'O Abu Hurairah,' erantzun nion, 'ni naiz, oi Allahren mezularia', esan zuen Abu Hurairah-ek; Orduan esan zuen: "Deitu Ansar jendeari eta ez etorri nigana Ansar jendea ezik", orduan Ansar jendeari deitu nion eta gero etorri ziren eta Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam inguratu zuten, esan zuen: "Arreta egin behar diezu Quraish jende taldeari eta haien jarraitzaileei", esan zuen eskuak bata bestearen gainean jarriz, "Abdullah-ren muinoan" esan zuen: Abu Hurairah esan zuen; «Orduan alde egin genuen eta gutariko inork ez zuen gutiziaz hil, eta haietako inork ez zuen gure aurrean jarri». Abu Sufyanek esan zuen; 'O Allahren mezularia, Quraish-en landareak legez egin dituzu zuretzako, eta ez da Quraish jende gehiago izango honen ondoren'. Abu Hurairah esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Atea giltzatzen duena seguru dago, Abu Sufyanen etxean sartzen dena seguru dago", beraz, jendeak bere etxeetako ateak giltzapetu zituen". Abu Hurairah esan zuen; 'Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam orduan Harri Beltzera joan zen eta musu eman zion, ondoren Kaaba inguruan Tawaf egin zuen. Abu Hurairah esan zuen; 'Eta Allahren Mezulariaren eskuan arku bat zegoen, heldulekuan eusten zuena, eta gero gurtzen zituzten idoloetara hurbildu zen eta begiak zulatu zizkion eta esan zuen: 'Egia iritsi da eta gezurra suntsitu da', Shafako muinora joan zen eta haren gailurrera igo zen bere eskua ikusi eta Kaaba altxatu zuen arte. otoitz egin zuen, Ansar jendea bere azpian zegoen bitartean, batak bestearekin elkarri esaten; 'Gizon honek benetan galdu zuen bere herria eta bere familia gogoratzen zuen, beraz, errebelazio bat etorri zen, eta errebelazio bat etorriko balitz ez zitzaigun ezkutuko, eta ez zegoen gure artean begiak altxatu zituenik Allahren Mezularia ikusteko. amaitu arte'. Hashimek esan zuen; Errebelazioa jaisten amaitu zenean, burua altxatu eta esan zuen: «Oi Ansarren jendea, diozu; 'Pertsona honek benetan bere herria sumatzen du eta bere familia gogoratzen du'?' erantzun zuten: 'O Allahren Mezularia, egia da esan dugula', eta orduan esan zuen: 'Orduan, zein den nire izenaren esanahia, guztiz ez, Ala eta bere Mezularia naizen zerbitzaria naiz, Ala eta zuregana joan nintzen, beraz, zurekin biziko naiz eta zurekin hilko naiz'. Abu Hurairah esan zuen; «Orduan hurbildu ziren harengana, negarrez, esan zuten; "Alaren arabera, ez dugu hori esaten Ala eta bere mezulariak ez gaituzte abandonatu ezik", orduan Allah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Izan ere, Ala eta bere mezulariak justifikatu eta aitzakia ematen dizute".