Imam Ahmad : 10526
حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَهَاشِمٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَا فِيهِمْ وَأَبُو هُرَيْرَةَ فِي رَمَضَانَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَصْنَعُ لِبَعْضٍ الطَّعَامَ قَالَ وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ مَا يَدْعُونَا قَالَ هَاشِمٌ يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ قَالَ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي قَالَ فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ وَلَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعِشَاءِ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ قَالَ أَسَبَقْتَنِي قَالَ هَاشِمٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَدَعَوْتُهُمْ فَهُمْ عِنْدِي قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ قَالَ فَذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ قَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَكَّةَ قَالَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَتِهِ قَالَ وَقَدْ وَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشَهَا قَالَ فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ وَلَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ فَهَتَفْتُ بِهِمْ فَجَاءُوا فَأَطَافُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى حَصْدًا حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا يَشَاءُ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ مِنْهُمْ مَا شَاءَ وَمَا أَحَدٌ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا مِنْهُمْ شَيْئًا قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ قَالَ فَغَلَّقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ وَفِي يَدِهِ قَوْسٌ أَخَذَ بِسِيَةِ الْقَوْسِ قَالَ فَأَتَى فِي طَوَافِهِ عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبٍ يَعْبُدُونَهُ قَالَ فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِهَا فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } قَالَ ثُمَّ أَتَى الصَّفَا فَعَلَاهُ حَيْثُ يُنْظَرُ إِلَى الْبَيْتِ فَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَذْكُرُ اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَذْكُرَهُ وَيَدْعُوهُ قَالَ وَالْأَنْصَارُ تَحْتَهُ قَالَ يَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ لَمْ يَخْفَ عَلَيْنَا فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُقْضَى قَالَ هَاشِمٌ فَلَمَّا قُضِيَ الْوَحْيُ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ أَقُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالُوا قُلْنَا ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ فَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ قَالَ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذُرَانِكُمْ
Pokiten ra fen aporausa ngenikem [Bahz] me [Hisam] ra apasa; a fen erenikich [Sulaiman Ibnul Mughirah] seni [Thabit] a apasa; [Hasim] a apasa; a fen ereniei [Tabit Al Bunani] a apasa; a fen erenikich [Aptula] a apasa; ‘Ekkoch aramas ra titiilo ngeni Mu’awiyah lon ewe maram Ramadlan, ngang me Abu Hurairah aua nom leir, ina minne, ekkoch leim aua fori mongo fan iten ekkewe ekkoch,’ Abdullah a apasa; ‘Abu Hurairah ewe emon a kan apwapwaaikem fan chommong,’ Hashim a apasa; ‘I ewe emon mi kan etiwakem pwe aupwe mongo lon leenian we,’ Abdullah bin Rabah a apasa; Ua apasa; ‘Ua tongeni fori mongo me mwirin etiwair ar repwe mongo rei,’ Abdullah bin Rabah a apasa; ‘Mwirin, ua alluk ngeni emon an epwe fori mongo, mwirin ena ua chuuri Abu Hurairah lon fansoun Isha,’ Abdullah bin Rabah a apasa; Ua apasa; ‘Ai tingor a fis non ei pwinin,’ Abdullah bin Rabbah a apasa; ‘Ka fen feilo mwen mesei?’ a apasa. Hasim a apasa; Ua apasa; ‘Ewer, ina pwungun,’ Abdullah bin Rabbah a apasa, ‘Ua fen etiwa ir, ina minne ir nei kewe chon kuno’. Apu Huraira a apasa; ‘Upwe achema ngenikemi usun met a fis ngenikemi, ami aramasen Ansar,’ mwirin a aporausa ewe mettoch a fis lon Fathu Makkah, a apasa; ‘Ewe chon kuno seni Kot a tolong lon Makkah,’ [Abu Hurairah] a apasa; Iwe, a tinala Zubair won eu pekin ewe mwichen sounfiu, a tinala Khalid won ewe epek me Abu ‘Ubaidah won ewe pekin sounfiu mi fetan won pechen, iwe, ra feilo ngeni ewe lenien ppwul me Rasulullah a nom rer. Ekkewe aramasen Quraysh ra mwitir chufengen, me ra apasa; ‘Sipwe akkomw mwokut, ika sia kuna ar win iwe sia nom rer, me ika ra tori och mettoch iwe sipwe ngenir met ra tingor senikich,’ Abdullah bin Rabah a apasa; ‘Apu Huraira a apasa; ‘Ewe chon kuno seni Allah a nenengeni, mwirin a nenengeniei me apasa; ‘O Abu Hurairah,’ ua ponuweni, ‘Ngang, O chon kuno seni Allah,’ Apuu Hurairah a apasa; Iwe, a apasa: ‘Oupwe köri ekewe aramasen Ansar o ousap feito rei lükün chök ekewe aramasen Ansar,’ mürin üa köri ekewe aramasen Ansar, iwe, ra feito o pwellifeili ewe chon künö seni Kot. Safa,’ Aptula a apasa; Apu Huraira a apasa; ‘Mwirin aua feilo me esap wor emon leim a nielo aramas pokiten mochenia, esap pwal wor emon leir a kul pwe epwe churikem’. Apu Sufyan a apasa; 'O chon kuno seni Allah, ekkewe ira an ekkewe chon Quraish ra fen fori pwe epwe mumuta ngonuk, iwe esap chiwen wor chon Quraish mwirin ei'. Apu Huraira a apasa; Iwe, ewe Rasulullah a apasa: ‘Iö a suki ewe asam a tümün, iö a tolong lon imwen Abu Sufyan a tümün,’ ina popun ekewe aramas ra suki asamen imwer kewe’. Apu Huraira a apasa; 'Iwe, ewe chon kuno seni Kot a feilo ren ewe Fau mi pwechepwech o a suki, mwirin ena a fori Tawaf unukun ewe Kaaba. Apu Huraira a apasa; 'Iwe, non poun ewe chon kuno seni Allah a wor efoch bow minne a amwochu ren ewe hilt, iwe, atun ewe twaaf a arap ngeni ekkewe uluulun ra fel ngeni mwirin a suki mesan me a apasa: 'Ewe ennet a feito me kapas chofona a fen ataieno,' a feino ngeni ewe chukun ewe shafa me a feita won ewe chuk won ewe re Kambrametil a un. an Allah me iotek, nupwen ekkewe aramasen Ansar ra nom fan itan, emon me emon ra apasa ngeni emon me emon; ‘Ei mwan a wesewesen chechemeni an we sopw me a chechemeni an famini, ina minne ew pwarata a feitiw, me ika ew pwarata epwe feito esapw monota senikem, me ese wor emon me neimw a aitieta mesan pwe epwe kuna ewe chon kuno seni Allah . tori an epwe wes’. Hasim a apasa; Nupwen ewe pwarata a wes ne feitiw, a aitieta mokuran me apasa: ‘O aramasen ekkewe Ansar, oua apasa; ‘Ei aramas a wesewesen chechemeni an we sopw me a chechemeni an famini’?’ a apasa. ra ponuweni, ‘O chon kuno seni Allah, mi ennet pwe sia fen apasa,’ iwe a apasa: ‘iwe met wewen itei, ese fokkun wor, ennetin ngang emon chon angang ngeni Allah me Noun we chon kuno, ua emigrate ngeni Allah me ngonuk, ina minne upwe manau reom me mano reom’. Apu Huraira a apasa; ‘Iwe ra arap ngeni, ra kechiw, ra apasa; ‘Ren Allah, sise apasa ena tiwenon chok pwe Allah me Noun we chon kuno resap likitikem,’ Iwe, ewe chon kuno a apasa: ‘Enlet, Allah me noun we chon kuno ra apungu me ngenikemi omusomus’.