Imam Ahmad : 10526

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَهَاشِمٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَا فِيهِمْ وَأَبُو هُرَيْرَةَ فِي رَمَضَانَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَصْنَعُ لِبَعْضٍ الطَّعَامَ قَالَ وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ مَا يَدْعُونَا قَالَ هَاشِمٌ يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ قَالَ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي قَالَ فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ وَلَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعِشَاءِ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ قَالَ أَسَبَقْتَنِي قَالَ هَاشِمٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَدَعَوْتُهُمْ فَهُمْ عِنْدِي قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ قَالَ فَذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ قَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَكَّةَ قَالَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَتِهِ قَالَ وَقَدْ وَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشَهَا قَالَ فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ وَلَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ فَهَتَفْتُ بِهِمْ فَجَاءُوا فَأَطَافُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى حَصْدًا حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا يَشَاءُ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ مِنْهُمْ مَا شَاءَ وَمَا أَحَدٌ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا مِنْهُمْ شَيْئًا قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ قَالَ فَغَلَّقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ وَفِي يَدِهِ قَوْسٌ أَخَذَ بِسِيَةِ الْقَوْسِ قَالَ فَأَتَى فِي طَوَافِهِ عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبٍ يَعْبُدُونَهُ قَالَ فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِهَا فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } قَالَ ثُمَّ أَتَى الصَّفَا فَعَلَاهُ حَيْثُ يُنْظَرُ إِلَى الْبَيْتِ فَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَذْكُرُ اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَذْكُرَهُ وَيَدْعُوهُ قَالَ وَالْأَنْصَارُ تَحْتَهُ قَالَ يَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ لَمْ يَخْفَ عَلَيْنَا فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُقْضَى قَالَ هَاشِمٌ فَلَمَّا قُضِيَ الْوَحْيُ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ أَقُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالُوا قُلْنَا ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ فَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ قَالَ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذُرَانِكُمْ

Nang maikwento nila sa amin [Bahz] at [Hisham] ay sinabi nila; ay nagsabi sa amin [Sulaiman Ibnul Mughirah] mula kay [Thabit] na nagsabi; [Hashim] ay nagsabi; ay nagsabi sa akin [Thabit Al Bunani] ay nagsabi; ay nagsabi sa amin [Abdullah bin Rabah] na nagsabi; "Maraming tao ang ipinadala kay Mu'awiyah noong buwan ng Ramadan, ako at si Abu Hurairah ay kabilang sa kanila, kaya ang ilan sa amin ay nagluto ng pagkain para sa iba," sabi ni Abdullah bin Rabah; "Si Abu Hurairah ang taong madalas na nag-entertain sa amin," sabi ni Hashim; "Siya ang madalas na nag-iimbita sa amin na kumain sa kanyang bahay," sabi ni Abdullah bin Rabah; sabi ko; "Maaari ba akong magluto ng pagkain at pagkatapos ay anyayahan silang kumain kasama ko," sabi ni Abdullah bin Rabah; "Pagkatapos ay inutusan ko ang isang tao na magluto ng pagkain, pagkatapos noon ay nakilala ko si Abu Hurairah sa oras ng Isha," sabi ni Abdullah bin Rabah; sabi ko; "Ang imbitasyon ko ay dumating ngayong gabi," sabi ni Abdullah bin Rabbah; "Nauna na ba kayo sa akin?" sabi ni Hashim; sabi ko; "Oo, tama iyan," sabi ni Abdullah bin Rabbah, "Inimbitahan ko sila, kaya sila ang aking mga panauhin." Sabi ni Abu Hurairah; "Ipapaalala ko ba sa inyo ang nangyari sa inyo, O mga tao ng Ansar," pagkatapos ay isinalaysay niya ang pangyayari sa Fathu Makkah, aniya; "Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay pumasok sa Makkah," sabi [ni Abu Hurairah]; "Pagkatapos ay ipinadala niya si Zubair sa isang pakpak ng hukbo, at ipinadala si Khalid sa kabila at si Abu 'Ubaidah sa impanterya, pagkatapos ay pumunta sila sa ilalim ng lambak at ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay kasama nila. Mabilis na nagtipon ang mga Quraysh, at nagsabi; "Hayaan ninyo silang mauna, kung makita natin silang nananalo ay sasama tayo sa kanila, at kung sila ay tamaan ng isang bagay ay ibibigay natin sa kanila ang hinihingi sa atin," sabi ni Abdullah bin Rabah; "Sabi ni Abu Hurairah; "Lumapit ang Sugo ng Allah, pagkatapos ay tumingin siya sa akin at nagsabi; "O Abu Hurairah," sagot ko, "Ako si O Rasulullah," sabi ni Abu Hurairah; Pagkatapos ay sinabi niya: "Tawagin mo ang mga tao ng Ansar at huwag kayong lumapit sa akin maliban sa mga Ansar," pagkatapos ay tinawag ko ang mga tao ng Ansar at pagkatapos ay dumating sila at pinalibutan ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, sinabi niya: "Bigyang-pansin ninyo ang isang grupo ng mga Quraysh at ang kanilang mga tagasunod," sabi niya, habang inilalagay ang kanyang mga kamay sa ibabaw ng isa't isa, "Hanggang sa makilala ninyo ako sa burol ng Safa," sabi ni Abdullah bin Rabah; sabi ni Abu Hurairah; "Pagkatapos ay umalis kami at walang sinuman sa amin ang namatay dahil sa kanyang pagnanasa, ni walang sinuman sa kanila ang humarap sa amin." Sinabi ni Abu Sufyan; "O Sugo ng Allah, ang mga halaman ng Quraysh ay ginawang legal para sa iyo, at wala nang natitirang tao." Quraysh pagkatapos nito." Sabi ni Abu Hurairah; Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Sinumang magsara ng pinto ay ligtas, sinumang pumasok sa bahay ni Abu Sufyan ay ligtas," kaya't ikinandado ng mga tao ang mga pinto ng kanilang mga bahay." Sabi ni Abu Hurairah; "Pagkatapos ay pumunta ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sa Black Stone at hinalikan ito, pagkatapos nito ay nag-twaaf siya sa paligid ng Kaaba." Sabi ni Abu Hurairah; "At sa kamay ng Sugo ng Allah ay may isang pana na hawak niya sa hawakan, pagkatapos, habang isinasagawa ang twaaf, lumapit siya sa mga diyus-diyusang kanilang sinasamba at tinusok ang kanyang mga mata at sinabi: "Dumating na ang katotohanan at nawasak na ang kasinungalingan," pumunta siya sa burol ng shafa at umakyat sa tuktok hanggang sa makita niya ang Kaaba, pagkatapos ay itinaas niya ang kanyang mga kamay bilang pag-alaala kay Allah at nanalangin, habang ang mga tao ng Ansar ay nasa ibaba niya, na nagsasama-sama na nagsasabing; "Talagang namiss ng lalaking ito ang kanyang nayon at naalala ang kanyang pamilya, kaya bumaba ang rebelasyon, at nang dumating ang rebelasyon ay hindi ito nalingid sa amin, at wala sa amin ang nagtaas ng kanyang mga mata upang makita ang Sugo ng Allah hanggang sa matapos siya." Sabi ni Hashim; Nang matapos bumaba ang rebelasyon, itinaas niya ang kanyang ulo at sinabi: "O mga tao ng Ansar, sinasabi ba ninyo; 'Talagang nami-miss ng taong ito ang kanyang nayon at naaalala ang kanyang pamilya'?" sagot nila, "O Sugo ng Allah, totoo na sinabi namin ito," pagkatapos ay sinabi niya: "Kung gayon, ano ang kahulugan ng aking pangalan, hindi talaga, sa katunayan ako ay isang lingkod ng Allah at ng Kanyang Sugo, lumikas ako patungo sa Allah at sa iyo, kaya mabubuhay ako kasama mo at mamamatay kasama mo." Sinabi ni Abu Hurairah; "Pagkatapos ay lumapit sila sa kanya, umiiyak, at sinabi nila; 'Sumpa man sa Allah, hindi namin sinabi iyon maliban upang hindi kami pabayaan ng Allah at ng Kanyang Sugo.' Pagkatapos ay sinabi ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Katotohanan, ang Allah at ang Kanyang Sugo ay nagbibigay-katwiran at nagbibigay sa iyo ng dahilan."