Keberkahan harta bagi orang yang mengambilnya dengan cara yang benar

Imam Bukhari : 5960

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يَقُولُ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ هَذَا الْمَالُ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ قَالَ لِي يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِطِيبِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى

Беҙгә [Әли бин Абдулла] әйтте беҙгә [Суфьянға] ул әйтте; Мин [Әз Зөһриҙең] әйткәнен ишеттем; миңә [Ғүрүәгә] һәм [Сәғит бин Мөсәййәбкә] [Хәким бин Хизәмдән] хәбәр итте, ул әйтте; Мин пәйғәмбәребеҙҙән бер нәмә һораным, шунан ул миңә бирҙе, шунан тағы һораным һәм ул миңә бирҙе, шунан мин тағы һораным һәм ул миңә бирҙе, шунан ул: «Был хазина», — тине. - Суфьян әйтте - ул миңә: «Эй, Хәким, ысынлап та, был мөлкәт йәшел һәм татлы күренә, кем уны яҡшы юл менән ала, шул бәрәкәтле булыр, ә кем уны артыҡ ала, шул бәрәкәтле булмаясаҡ, йәғни ашаған һәм бер ҡасан да туймаған кеше кеүек, өҫтөндәге ҡул аҫтағы ҡулдан яҡшыраҡ», — тине.