Keberkahan harta bagi orang yang mengambilnya dengan cara yang benar

Imam Muslim : 1717

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِطِيبِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى

Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбә] һәм [Әмру Ән Нәҡид] икеһе лә әйтте, Беҙгә [Суфьян] [Әз Зөһриҙән] [Урва бин Зөбәйерҙән] һәм [Сәғит] [Хәким бин Хизәмдән] һөйләне, ул әйтте; Мин пәйғәмбәребеҙҙән саҙаҡа һораным, ул миңә бирҙе, шунан тағы һораным, тағы бирҙе, шунан тағы һораным, тағы бирҙе. Шунан һуң: «Ысынлап та, был хазина тәмле лә, татлы ла», — тигән. Тимәк, кем уны изге күңел менән ҡабул итә, мотлаҡ уның фатихаһын аласаҡ. Әммә кем уны ҡомһоҙлоҡ менән ҡабул итә, шул бәрәкәтте алмаясаҡ. Ул ашаған, әммә бер ҡасан да туҡлыҡ тоймаған кеше кеүек булыр. Ә өҫтәге ҡул аҫтағы ҡулдан яҡшыраҡ».