Imam Bukhari : 5662
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ قَالَكُنَّا عَلَى شَاطِئِ نَهَرٍ بِالْأَهْوَازِ قَدْ نَضَبَ عَنْهُ الْمَاءُ فَجَاءَ أَبُو بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيُّ عَلَى فَرَسٍ فَصَلَّى وَخَلَّى فَرَسَهُ فَانْطَلَقَتْ الْفَرَسُ فَتَرَكَ صَلَاتَهُ وَتَبِعَهَا حَتَّى أَدْرَكَهَا فَأَخَذَهَا ثُمَّ جَاءَ فَقَضَى صَلَاتَهُ وَفِينَا رَجُلٌ لَهُ رَأْيٌ فَأَقْبَلَ يَقُولُ انْظُرُوا إِلَى هَذَا الشَّيْخِ تَرَكَ صَلَاتَهُ مِنْ أَجْلِ فَرَسٍ فَأَقْبَلَ فَقَالَ مَا عَنَّفَنِي أَحَدٌ مُنْذُ فَارَقْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّ مَنْزِلِي مُتَرَاخٍ فَلَوْ صَلَّيْتُ وَتَرَكْتُهُ لَمْ آتِ أَهْلِي إِلَى اللَّيْلِ وَذَكَرَ أَنَّهُ قَدْ صَحِبَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى مِنْ تَيْسِيرِهِ
[Abu An Nu'manek] esan zigun [Hammad bin Zaidek] [Al Azraq bin Qais]-etik esan zigun: "Behin, Ahwazeko ibaiertzean geunden, ura lehor samar zegoen tokian. Bat-batean [Abu Barzah Al Aslami] zaldiz etorri zen, eta zaldia utzita otoitz egin zuen. Bat-batean, zaldia ihesi joan zen. Otoitza bertan behera utzi zuen zaldia atzetik joateko, eta honek ihes egin zuen berriro harrapatu arte. Gero, otoitza berreskuratzeko itzuli zen. Gure artean beste pentsamendu batzuk zituen gizon bat zegoen. Gero, aurpegia jarri eta esan zuen: "Begira gizon zahar hau, otoitza bertan behera utzi du zaldi batengatik". Ondoren, Abu Barzahek elkartu eta esan zion: "Inork ez nau benetan kritikatu Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin banandu nintzenetik", esan zuen. "Egia esan, nire bizilekua oso urrun dago. Otoitz egiten badut eta nire zaldia bakean uzten badut, gauez berandu itzuliko naiz familiarengana". Eta Al Azraqek aipatu zuen Alaren Mezulariaren (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan) laguntzaile izan zela eta harekin borrokatu zela.