حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ سَمِعْتُ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو إِنَّكَ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا قَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَكُمْ شَيْئًا إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا كَانَ تَحْرِيقَ الْبَيْتِ قَالَ شُعْبَةُ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي فَيَلْبَثُ فِيهِمْ أَرْبَعِينَ لَا أَدْرِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ سَنَةً أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً أَوْ أَرْبَعِينَ شَهْرًا فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّهُ عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ فَيَظْهَرُ فَيُهْلِكُهُ ثُمَّ يَلْبَثُ النَّاسُ بَعْدَهُ سِنِينَ سَبْعًا لَيْسَ بَيْنَ اثْنَيْنِ عَدَاوَةٌ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ رِيحًا بَارِدَةً مِنْ قِبَلِ الشَّامِ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ حَتَّى لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ كَانَ فِي كَبِدِ جَبَلٍ لَدَخَلَتْ عَلَيْهِ قَالَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ فِي خِفَّةِ الطَّيْرِ وَأَحْلَامِ السِّبَاعِ لَا يَعْرِفُونَ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُونَ مُنْكَرًا قَالَ فَيَتَمَثَّلُ لَهُمْ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ أَلَا تَسْتَجِيبُونَ فَيَأْمُرُهُمْ بِالْأَوْثَانِ فَيَعْبُدُونَهَا وَهُمْ فِي ذَلِكَ دَارَّةٌ أَرْزَاقُهُمْ حَسَنٌ عَيْشُهُمْ ثُمَّ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَلَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ إِلَّا أَصْغَى لَهُ وَأَوَّلُ مَنْ يَسْمَعُهُ رَجُلٌ يَلُوطُ حَوْضَهُ فَيَصْعَقُ ثُمَّ لَا يَبْقَى أَحَدٌ إِلَّا صَعِقَ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ أَوْ يُنْزِلُ اللَّهُ قَطْرًا كَأَنَّهُ الطَّلُّ أَوْ الظِّلُّ نُعْمَانُ الشَّاكُّ فَتَنْبُتُ مِنْهُ أَجْسَادُ النَّاسِ ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمُّوا إِلَى رَبِّكُمْ وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ أَخْرِجُوا بَعْثَ النَّارِ قَالَ فَيُقَالُ كَمْ فَيُقَالُ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ فَيَوْمَئِذٍ يُبْعَثُ الْوِلْدَانُ شِيبًا وَيَوْمَئِذٍ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ شُعْبَةُ مَرَّاتٍ وَعَرَضْتُ عَلَيْهِ

Esan digute [Muhammad bin Ja'far] esan digu [Syu'bah] [Nu'man bin Salim] [Ya'qub bin Ashim bin Urwah bin Ma'ud] entzun dudala, gizon bati entzun nion Abdullah bin Amr-i esaten: "Hain zuzen ere, behin esan zenuen Juizio Eguna horrela eta horrelakoa denean gertatuko dela". Berak - Abdullah bin Amr - esan zuen: 'Benetan ez nuen ezer esateko asmoa, baina laster gertaera handi baten lekuko izango zarela esan nahi nuen; hots, Baitullah erretzea'. Syu'bah-ek hori edo antzeko zerbait esan zuen. [Abdullah bin 'Amr] esan zuen; Rasulullah SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM-ek esan zuen: 'Dajjal nire herriaren artean agertuko da eta gero berrogei urtez egongo da haiekin'. Ez dakit berrogei egun, berrogei urte, berrogei gau edo berrogei hilabete izan ziren'. Orduan Allah 'azza wajalla Isa bin Maryam altxatu zuen SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM eta bere aurpegia Urwah bin Mas'ud Ats Tsaqafi bezalakoa zen. Dajjal agertu eta suntsitu egingo du. Horren ostean, gizakiak bakean bizi ziren eta -ia- ez zen bi giza umeren arteko gatazkarik egon, orduan Allah Ta'ala Siriako lurretik zetorren haize hotz bat bota zuen. Ez dago inor bere bihotzean fedearen ziape-hazia duenik, behin betiko bizia kenduko diona izan ezik - hiltzera eramango duena - horrela, haietakoren bat mendi baten sabelean ezkutatzen bada, haizea etorriko zaio ziur». Hark -Abdullah-ek esan zuen: Rasulullah-i entzun nion SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM, 'Orduan jende gaiztoa bizi zen, beti gaiztoak egitera azkartzen zirenak. Ez dute bertuterik ezagutzen eta ez dute gaizkia ukatzen'. Esan zuen - bere hitzak jarraituz -: 'Orduan Satan agertu zen eta oihukatu zuen: 'Onartuko al duzu nire gonbidapena? Orduan idoloak gurtzeko agindu zien, nahiz eta mantenu asko eta bizimodu erosoa eman. Orduan turutak jo zuen, eta inork ez zuen entzun burua makurtuko zuela izan ezik. Eta entzun zuen lehenengo pertsona bere igerilekua konpontzen ari zen gizon bat izan zen, orduan harrituta geratu zen eta hil egin zen. Orduan ez da inor geratzen baina hil behar du. Orduan Allahk euri arina bota zuen eta orduan giza gorputzak berriro hazi ziren eta hilobietatik atera ziren. Orduan tronpetak bigarren aldiz jo zuen eta bat-batean jendea zutitu zen -erabakiaren zain-'. Esan zuen: 'Orduan esan zen: 'O jendea, hurbil zaitez zure Rabbengana! ' -Eta atxiki itzazu -atseden lekuan-, benetan galdekatuko baitituzte-'. Esan zuen: 'Orduan esango da: 'Atera infernuko biztanleak! ''. Esan zuen: 'Orduan galdetu zuen: 'Zenbat? Hark erantzun zion: "Mila pertsona bakoitzeko bederatziehun eta laurogeita hemeretzi ateratzen ditu". Beraz, egun hartan haurrak ile grisak berpiztu ziren eta egun horretan txahalak agerian geratu ziren». Muhammad bin Ja'far-ek esan zuen: Syu'bah-ek hadith hau askotan esan zidan, eta nik azaldu nion.