Imam Ahmad : 6268

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ سَمِعْتُ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو إِنَّكَ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا قَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَكُمْ شَيْئًا إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا كَانَ تَحْرِيقَ الْبَيْتِ قَالَ شُعْبَةُ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي فَيَلْبَثُ فِيهِمْ أَرْبَعِينَ لَا أَدْرِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ سَنَةً أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً أَوْ أَرْبَعِينَ شَهْرًا فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّهُ عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ فَيَظْهَرُ فَيُهْلِكُهُ ثُمَّ يَلْبَثُ النَّاسُ بَعْدَهُ سِنِينَ سَبْعًا لَيْسَ بَيْنَ اثْنَيْنِ عَدَاوَةٌ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ رِيحًا بَارِدَةً مِنْ قِبَلِ الشَّامِ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ حَتَّى لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ كَانَ فِي كَبِدِ جَبَلٍ لَدَخَلَتْ عَلَيْهِ قَالَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ فِي خِفَّةِ الطَّيْرِ وَأَحْلَامِ السِّبَاعِ لَا يَعْرِفُونَ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُونَ مُنْكَرًا قَالَ فَيَتَمَثَّلُ لَهُمْ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ أَلَا تَسْتَجِيبُونَ فَيَأْمُرُهُمْ بِالْأَوْثَانِ فَيَعْبُدُونَهَا وَهُمْ فِي ذَلِكَ دَارَّةٌ أَرْزَاقُهُمْ حَسَنٌ عَيْشُهُمْ ثُمَّ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَلَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ إِلَّا أَصْغَى لَهُ وَأَوَّلُ مَنْ يَسْمَعُهُ رَجُلٌ يَلُوطُ حَوْضَهُ فَيَصْعَقُ ثُمَّ لَا يَبْقَى أَحَدٌ إِلَّا صَعِقَ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ أَوْ يُنْزِلُ اللَّهُ قَطْرًا كَأَنَّهُ الطَّلُّ أَوْ الظِّلُّ نُعْمَانُ الشَّاكُّ فَتَنْبُتُ مِنْهُ أَجْسَادُ النَّاسِ ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمُّوا إِلَى رَبِّكُمْ وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ أَخْرِجُوا بَعْثَ النَّارِ قَالَ فَيُقَالُ كَمْ فَيُقَالُ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ فَيَوْمَئِذٍ يُبْعَثُ الْوِلْدَانُ شِيبًا وَيَوْمَئِذٍ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ شُعْبَةُ مَرَّاتٍ وَعَرَضْتُ عَلَيْهِ

[محمد بن جعفر] اسان کي [شعبة] کان [نعمان بن سليم] تائين بيان ڪيو آهي ته مون [يعقوب بن عاصم بن عروة بن معود] کان ٻڌو آهي ته مون هڪ ماڻهو کي عبدالله بن عمرو کي چوندي ٻڌو ته، 'يقيناً، توهان چوندا هئا ته قيامت تڏهن ايندي جڏهن فلاں فلاں ٿيندو.' عبدالله بن عمرو چيو؛ 'يقيناً، مون توهان کي ڪجهه به ٻڌائڻ جو ارادو نه ڪيو هو، پر مان صرف توهان کي ٻڌائڻ چاهيان ٿو ته توهان جلد ئي هڪ تمام وڏو واقعو ڏسندا؛ يعني الله جي گهر کي ساڙڻ.' شعبه اهو چيو يا ان وانگر ڪجهه. [عبدالله بن عمرو] چيو ته؛ رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'دجال منهنجي قوم ۾ ظاهر ٿيندو ۽ هو انهن سان چاليهه ڏينهن، چاليهه سال، چاليهه راتيون، يا چاليهه مهينا رهندو.' مون کي خبر ناهي ته اهو چاليهه ڏينهن، چاليهه سال، چاليهه راتيون، يا چاليهه مهينا هو.' پوءِ الله عَزَّوَجَلَّ عيسيٰ بن مريم کي اٿاريو ۽ سندس چهرو عُروه بن مسعود عتصَقَفي جهڙو هو. هو ظاهر ٿيندو ۽ دجال کي تباهه ڪندو. ان کان پوءِ، انسان امن سان رهندا هئا ۽ - تقريبن - ٻن انساني ٻارن جي وچ ۾ ڪو به تڪرار نه هو، پوءِ الله عَزَّوَجَلَّ هڪ ٿڌي هوا وڄائي جيڪا شام جي سرزمين کان آئي. ڪو به اهڙو ناهي جنهن جي دل ۾ سرنهن جي داڻي جي برابر به ايمان هجي پر هو ضرور ان کي ماريندو - ان کي موت ڏيندو - ته جيئن جيڪڏهن انهن مان ڪو به جبل جي پيٽ ۾ لڪي وڃي ته هوا ضرور ان ڏانهن ايندي. عبدالله چيو؛ مون اهو رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌو؛ 'پوءِ اهڙا بڇڙا ماڻهو رهندا هئا، جيڪي هميشه برائي ڪرڻ ۾ تڪڙ ڪندا هئا. اهي نيڪي کي نه سڃاڻندا آهن ۽ برائي کان انڪار نه ڪندا آهن'. پاڻ فرمايائون - پنهنجي ڳالهه جاري رکندي؛ 'پوءِ شيطان ظاهر ٿيو ۽ رڙ ڪئي، 'ڇا تون منهنجي دعوت قبول ڪندين؟' ' پوءِ هن انهن کي بتن جي پوڄا ڪرڻ جو حڪم ڏنو جيتوڻيڪ انهن کي گهڻو رزق ۽ آرامده زندگي ڏني وئي هئي. پوءِ صور وڄايو، ۽ ڪنهن به اهو نه ٻڌو سواءِ ان جي ته هو پنهنجو مٿو جهڪائي. ۽ پهريون شخص جيڪو اهو ٻڌو اهو هڪ ماڻهو هو جيڪو پنهنجي تلاءَ جي مرمت ڪري رهيو هو، پوءِ هو حيران ٿي ويو ۽ مري ويو. پوءِ ڪو به نه بچيو پر ان کي ضرور تباهه ٿيڻو آهي. پوءِ الله هلڪو مينهن وسايو ۽ پوءِ انساني جسم ٻيهر اُڀريا ۽ قبرن مان نڪرندا. پوءِ صور ٻي ڀيري وڄايو ۽ اوچتو ماڻهو اٿي بيٺا - فيصلي جو انتظار ڪرڻ لاءِ. ' هن چيو؛ 'پوءِ چيو ويو، 'اي ماڻهو، پنهنجي رب جي ويجهو ٿيو!' - ۽ انهن کي آرام جي جاءِ تي رکو - ڇو ته انهن کان پڇاڻو ڪيو ويندو -'. ' هن چيو؛ 'پوءِ چيو ويو، 'دوزخ جي رهاڪن کي ٻاهر ڪڍو!' ' هن چيو؛ 'پوءِ پڇيو، 'ڪيترو؟' هن جواب ڏنو، 'هر هزار ماڻهن لاءِ انهن مان نو سئو ننانوي ڪڍو'. تنهن ڪري ان ڏينهن ٻارن کي ڀوري وارن سان جياريو ويو ۽ ان ڏينهن گابيون بي نقاب ڪيون ويون.' محمد بن جعفر چيو ته: سيوبه مون کي هي حديث ڪيترائي ڀيرا ٻڌائي هئي، ۽ مون ان کي بيان ڪيو.