Imam Bukhari : 5201
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَايِنِفَاسْتَسْقَى فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِقَدَحِ فِضَّةٍ فَرَمَاهُ بِهِ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَرْمِهِ إِلَّا أَنِّي نَهَيْتُهُ فَلَمْ يَنْتَهِ وَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا عَنْ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَالشُّرْبِ فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَقَالَ هُنَّ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَهِيَ لَكُمْ فِي الْآخِرَةِ
[Hafsh bin Umarrek] [Syu'bah] esan zigun [Al Hakam]-engandik [Ibn Abu Lailak] esan zigun: [Hudzaifah] Madayin-en -Mada`in- zegoenean, behin ura eskatu zuen edateko, eta Dihqanek zilarrezko ontzi batean edateko ura eman zion, eta bota egin zuen esanez: 'Egia esan, ez nuen bota nahi, baina debekatu egin nion zilarrezko ontzi bat erabiltzea, baina hala ere erabili egin zuen. Izan ere, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zetazko oihalak, dibaj-a -zeta mota bat- eta urrezko eta zilarrezko edateko ontziak erabiltzea debekatu zigun, eta esan zuen: 'Hau guztia haientzat da -sinesgabeentzat- mundu honetan, eta zuentzat ondorengo bizitzan'.